Amadeus (1984)

Bof.

Aardige aan deze film is dat hij redelijk frivool is, en wat meer dan een duffe biografie. Mozart wordt redelijk excentriek neergezet, maar is best te genieten. Wel een beetje jammer dat het verhaaltje wel erg zwart/wit neergezet werd, maar viel verder goed te verteren.

Voor een kostuumdrama ook aardig in beeld gebracht, al is er maar weinig echt opzienbarends te melden. Zag er gewoon verzorgd uit, op een niet al te muffe manier.

Minder is dat de film, zeker halverwege, zichzelf erg veel herhaalt. De operas vond ik niet al te boeiend, sowieso spreekt Mozart mij als artiest nauwelijks aan. Naar het einde toe vond ik het ook steeds minder boeien, al kwam dat wel grotendeels door de te lange speelduur.

Vond het niet zo slecht als gevreesd, al had ik op basis van enkele commenteren toch wel iets aparters verwacht. Iets frivoler dan de doorsnee biopic, maar uiteindelijk blijft het binnen de lijntjes.

1.5*

Wolfgang Amadeus Mozart, als hij werkelijk zo was als in deze film dan kan ik 2 dingen zeggen: 1. wat een tijdperk. 2. Wat een gek was dat. Maar ontzettend mooi gefilmd en geacteerd. Mooie kostuumfilm.

Helaas is het mijn ding niet zo. Het is wel wat boeiend en fascinerend maar voor mij was het veel te langdradig. Toch een klein beetje ervan genoten maar ik hou het op 3 sterren.

mooi

need i say more?

zeer interessant

Eindelijk de Director's Cut gezien. Ik zie een film toch vooral als een werk van de regisseur dus ik ben altijd blij als een director's cut van een favoriet uitkomt. Dan zie je hoe het bedoeld was: soms is een DC overbodig en soms is de DC zo ingrijpend dat het de theatrical release overvleugelt of zelfs overbodig maakt. Dat is hier niet het geval, maar toch is de film vloeiender, zijn de paar plotholes die er waren opgelost, en ik had niet eens het idee dat de film langer duurde.

Eigenlijk onbegrijpelijk dat een aantal scenes geschrapt werden (met name de scene met Constanze bij Salieri is vrij essentieel).

Als in de film de balletscene moet worden geschrapt en Mozart iets zegt in de trant van "hoe kan ik iets dat perfect is herschrijven" was dat vast ook de stem van de regisseur.

Erg interessante film, al hoeven die operascenes niet zo van mij. Maar het karakter Salieri, die Mozarts muziek verafgodt, maar tegelijkertijd walgt van zijn karakter, is erg interessant. Sterk slot ook.

Fraaie film, al is het naar verluidt niet een realistische weergave van de werkelijkheid van het leven van Mozart.

De film gaat voor mij meer over de innerlijke tweestrijd van Salieri dan over Mozart. Enerzijds is er zijn enorme bewondering voor de muziek van Mozard, anderszijds zijn haat voor de persoon. Dat laatste krijgt steeds meer de overhand. Mooiste scene: Salieri die een stuk bladmuziek van Mozard leest en beschrijft hoe dat is opgebouwd.Ondertussen hoor je het stuk spelen. Prachtig. En wat acteerd deze man hier goed. Kende hem daarvoor alleen als Omar Suares in Scarface en dit was weleen stuk beter en fraaier zeg.

Tijdje geleden in veel enthousiasmeeen 4,5* gegeven en die blijft staan.

Wie kan me overigens meer van dit soortfilms aanraden? Dus: films over het leven van een beroemde kunstenaar die op een zo'n mooie manier zijn gemaakt.

Zonder al te veel offtopic te gaan: Immortal beloved, Copying Beethoven, Ghoya, Ray, The Doors, Last days, .... In dit topic kan je er nog mee vinden: Muziekbio's

Super, bedankt!!!!!!!!!

Met fenomenale production design, geschoten met groothoeklenzen die het geheel een epische aanblik geven, toont Milos Forman met Amadeus in de eerste plaats de destructieve krachten van jaloezie en afgunst.

F. Murray Abraham zet op briljante wijze Salieri neer (norsig en gefrustreerd op middelbare leeftijd, berouwvol en tragisch in zijn laatste levensjaren), een man in constante tweestrijd tussen zijn torenhoge bewondering voor Mozart en zijn eigen frustratie dat hij zelf deze hoogten nooit heeft kunnen bereiken. Dat Wolfgang zelf dan nog zo'n adolescente puber is (tevens geweldig neergezet door Tom Hulce, die ondanks de kinderlijke arrogantie van Wolfgang het voor elkaar krijgt om hem bijzonder sympathiek te maken), helpt niet bepaald.

Het spel tussen deze twee mannen wordt ondersteund door de beroemde muziek, waarbij met name het Requiem in de laatste akte een overweldigende indruk maakt. Maar bovenal is Amadeus een meesterlijke biografie doordat het onderwerp niet biografisch wordt benaderd; Salieri staat centraal en via zijn innerlijke strijd met Mozart worden menselijke emoties verkend. Dat zijn object van affectie net een van de meest geniale componisten ooit betreft, zorgt alleen maar voor het prachtige audiovisuele schouwspel. 4.5*

Meeslepend drama waarbij je de klassieke muziek echt kan waarderen. Briljante vertolkingen van de hoofdrolspelers en waarschijnlijk ook de rol van zijn leven van Tom Hulce want daarna heb ik hem niet vaak meer gezien in een grote productie.

Ik kan hier kort en krachtig over zijn.

Film is mooi opgezet. Acteerwerk erg geloofwaardig en Mozart was me er eentje! De manier waarop hij componeert. Ziekelijk goed.

Denk dat deze film alleen echt boeit als je wat met Mozart en zijn muziek hebt. Ik heb hem ook alleen maar met mijn moeder meegekeken.

3,5*, omdat het wel een mooie film blijft.

Ooit in een kleurrijk verleden, moest ik deze film kijken tijdens muziekles . Dat waren toen de leukste lessen.

Normaal gesproken houd ik niet zo van kostuum drama's en van klassieke muziek heb ik ook weinig kaas gegeten. De enige film die deze twee elementen mooi weet samen te voegen en mij ook echt wist te bekoren was Kubrick's Barry Lyndon. Amadeus had ik via het forum getipt gekregen, en me er dus maar aan gewaagd.

Een beetje een moeilijk door te komen film, en ik kon er vooral erg moeilijk inkomen ook. Komt misschien ook wel omdat ik de DC heb gezien ipv. de gewone versie. Ellenlange klassieke muziek stukken tot aan tenenkrommend aan toe. Op het laatst had ik het dan ook echt wel gehad met de minuten durende opera stukken. Verhaal technisch kon ik er ook maar weinig mee. Voelde allemaal een beetje te theatraal aan. Het laatste deel wordt het nog wel wat boeiender, maar kan voor mij de film niet meer redden.

Af en toe kent de film echter zo zijn mooie momenten, wat het nog enigszins uit te houden maakt. Ook de design en de setting van het oude Oostenrijk is erg mooi gedaan. Je kunt zien dat er veel tijd in is gestoken om het zo authentiek mogelijk te maken. Dat maakt Amadeus een lust voor het oog. Ook het acteerwerk is erg goed, en dan vooral van F. Murray Abraham die volgens mij de rol van zijn leven speelt in Amadeus.

2*

Driello schreef: Wie kan me overigens meer van dit soortfilms aanraden? Dus: films over het leven van een beroemde kunstenaar die op een zo'n mooie manier zijn gemaakt.

Shine is een topper in soortgelijk genre, Ray en vooral Walk the line vind ik briljante films over andere muziekkunstenaars. Ik had dit - gezien de soort muziek - totaal niet verwacht, maar het verhaal erachter en de manier waarop een film wordt neergezet blijken vele malen belangrijker dan de muziklae voorkeur...! [/quote]

mijn god, wat een film!

Thanks PJG, ik zal eens gaan verkennen.....

Deze muzikale tentoonspreiding vertelt een deel van Mozart's korte leven, en focust nog wel het meest op zijn tragische ondergang. Hoeveel er precies van waar is, is een ander verhaal en hier niet echt van belang. Film op zich is sowieso al een erg makkelijk gegeven om snel wat bij te leren, maar dat wil nog niet zeggen dat alles wat je ziet ook daadwerkelijk waargebeurd is.

De film is niet bedoeld om het leven van Mozart en zijn omstanders zo nauwkeurig mogelijk in beeld te brengen. Nee, 'Amadeus' is duidelijk aantrekkelijker (lees: interessanter) gemaakt voor het grote publiek en weet ondanks zijn lange speelduur verrassend boeiend te blijven.

In mijn ogen zou de film nochtans beter de titel 'Salieri' dragen, daar alles uiteindelijk om zijn vreselijke afgunst gaat. De triomfen die Mozart her en der heeft geoogst worden zo goed als overgeslagen en het is vooral zijn neerwaartse spiraal die opgelicht wordt. De rol van Salieri hierin is eigenlijk miniem, maar indirect is hij toch erg betrokken bij zijn dood.

Het gebruik van flashbacks om het hele epos uit de doeken te doen steekt me niet tegen. Er zijn andere films die dit ook toepassen, en af en toe kan dat enorm tegenvallen. Maar hier is deze techniek wel op zijn plaats.

Een paar spitsvondige verhaalelementen, die meestal gaan over het combineren van muziek met gelaatsuitdrukkingen en de theatrale manier van acteren, waren zeer geslaagd. Visueel is er niets meer of minder te zien dan decors en kostuums die trouw blijven aan hun geschiedenis. Qua camerawerk is me in feite niets speciaals opgevallen.

De personages zijn schitterend vertolkt. Vooral Abraham zet op verbluffende wijze zowel de jonge als oude 'kampioen der middelmatigheid' neer. Alleen die smalle ogen al, die zo schalks door dat obscure masker priemen. Hij ís Salieri. Ook Mozart wordt uitstekend neergezet door Hulce, net als de 'Emperor' door Jeffrey Jones. Ik heb met plezier naar deze mensen gekeken.

Uiteindelijk een serieuze meevaller. De verwachtingen waren al redelijk hoog, en zijn voor één keer toch nog eens ingelost.

Zeer goed.

4,00

4 sterren voor de mooie kostuums vooral de van demeisjes vond het wel een leuke film met leuke klassieke muziek. die lach van mozart is grappig ik lag de hele tijd dubbel

Mooie film waarin je mozart langzaam maar toch zeer duidelijk ziet veranderen.

Geweldige film! Die muziek is echt fantastisch! Iedereen leeft zich goed in zijn rol en die kostuums zijn prachtig. Het verhaal bouwt zich goed op, alleen lijkt het me toch niet heel erg waargebeurd.

Kortom deze film is gewoonweg goed. Die prachtige operastukken alleen al zijn subliem.

Goede degelijk filmdrama waarin de hoofdrolpelers puike acteerprestaties leveren. Mozart wordt door de regisseur neergezet als een geniale gek met narrige trekjes. De herkenbare afgunst van Salieri geeft de film een extra dimensie.

Een boeiende film!

Ik zat vooral te smullen van de weelderige klederdrachten en de groots opgezette operastukken. Natuurlijk zijn ook de 2 hoofdrolspelers niet verkeerd bezig. Zo zet Tom Hulce een excentrieke, vlotte Mozart neer en vond ik F. Murray Abraham excelleren als tegenstrijdig persoon die enerzijds verzot is op Mozart `s muziek en hem tegelijkertijd verafschuwd.

Prima film, alleen golfde mijn aandachtscurve soms wat op en neer, aangezien de film toch wat moeite heeft om bijna 3 uur lang op ramkoers te liggen qua prestaties. Ik had de film lang vooruitgeschoven, maar dat bleek nergens voor nodig. Een 3,5*

Toen deze film net in de biscopen draaide hoorde ik er zoveel positieve verhalen over dat ik besloot ook naar Amadeus te gaan in de bioscoop. Daar ben ik nog steeds erg blij om want ik heb me tijdens de ruim 2,5 uur prima vermaakt: mooie kostuums, prachtige muziek en sterke vertolkingen van Mozart en Salieri. Wat ik erg leuk vond om te zien was dat de jonge Mozart eigenlijk een 'geil en arrogant boefje' was die toevallig geniaal was op de piano en met componeren, fantastisch hoe hij dames het hof maakt en vervolgens onder de tafel met ze duikt! In schril contrast hiermee staat zijn worsteling met het afmaken van zijn composities als hij erg ziek is, badend in het zweet ligt hij op bed letterlijk koortsachtig de muziek in zijn hoofd op papier te zetten, dit is zeer indrukwekkend in beeld gebracht. Ook boeiend vond ik de interactie met de jaloerse Salieri die op fraaie wijze culmineert in Amadeus, echt een film om meerdere keren te zien!

Hoewel Mozart niet mijn favoriete componist is, heb ik deze film ontelbare keren gezien. Als klein jochie was ik al gefascineerd door hoe Mozart hier neergezet wordt als geniale mafkee en zijn lachje heb ik altijd prachtig gevonden. Het vele zien heeft ook z'n sporen achtergelaten, want ik merkte dat ik nu grote gedeeltes van de dialogen mee kon praten.

Binnen de film wordt de waarheid flink onrecht gedaan, want er klopt niets van dat Salieri Mozart wilde vermoorden. De twee waren weliswaar soms rivalen, maar respecteerden elkaar wel. Verder was de invloed van Salieri op de klassieke muziek enorm, want onder andere Beethoven, Schubert, Liszt en Mozarts zoon Franz Xaver Wolfgang behoorden tot zijn leerlingen. Verder wordt Mozart in de film neergezet als een losbandige gek, wat ook maar deels op waarheid berust. Hij had zeker een ruige levensstijl, en hij was ook wel vulgair, maar alleen binnen eigen vriendenkring. Voor hoeveel mensen geldt niet hetzelfde? Verder worden de muzikale kwaliteiten van Mozart wel een beetje opgehemeld. De man heeft geniale muziek geschreven, maar niet alles was even geniaal, zelfs Mozart heeft een rijpingsproces moeten doormaken. Ook is het niet zo dat Mozart alles in zijn hoofd componeerde en het vervolgens opschreef, want ook hij maakte schetsen. Wel is het waarschijnlijk zo dat niemand zo gemakkelijk componeerde als hij. Bij Beethoven, met wiens muziek ik overigens meer heb, is aan de oorspronkelijke handschriften te zien dat hij veel meer moeilijkheden had tijdens het componeren. Veel meer correcties, hele bladzijden die vervangen werden, etc.

Vind ik het erg dat de geschiedenis verdraaid is? Volstrekt niet. De invalshoek die de regisseur biedt, van de geniale gek wiens leven beschreven wordt door een jaloerse collega, maakt de boel behoorlijk boeiend. Omdat dit zo goed werkt, heb ik ook niet zo'n groot probleem met de taalkeuze. Duits was uiteraard beter geweest, maar de film heeft zoveel meer te bieden dat het Engels me niet stoort.

De film is degelijk geschoten, maar de belangrijkste kracht schuilt natuurlijk in de muziek zelf. Wat mij betreft één van de beste soundtracks ooit (ja, wat wil je), waarbij de manier waarop de muziek gemonteerd wordt wat mij betreft geniaal is. Er zijn twee scènes die wat mij betreft dit het beste illustreren: de eerste is de scène waarin Salieri tot God bidt om van hem een componist te maken, terwijl op de achtergrond een jongenskoor klinkt. Vader Salieri sterft, en op het moment dat vader in de doodskist ligt klinkt net het amen van het koor.
De tweede scène is de boze schoonmoeder die al kakelend overgaat in de koningin van de nacht uit Die Zauberflöte.Het zou me niets verbazen als Mozart echt door zo'n kakelend mens geïnspireerd is geraakt.
Maar er wordt ook goed gebruik gemaakt van de muziek als Salieri in de map met Mozarts muziek kijkt. en de muziek die hij bekijkt klinkt. Zo ook de scène waar je Mozart ziet componeren en waar de muziek klinkt die hij in zijn hoofd heeft en die op papier gezet moet worden. Als er op de deur geklopt wordt en hij opkijkt, stopt deze muziek ook meteen. Het zijn maar kleine voorbeelden, maar het viel heel erg bij me in de smaak.

Mooie rol voor Abraham, die Salieri prachtig neerzet. Vooral als oude man blinkt hij wat mij betreft uit. Om één scène te noemen, die niet zozeer het hoogtepunt wat dat betreft was, maar die me wel altijd zal bijblijven, is de eindscène, waarbij de oude Salieri de priester, die hem de biecht afneemt, helemaal vertwijfeld en gebroken achterlaat.

Ik lees hier overigens veel kritiek op de vele operascènes die voor velen nogal herhalend waren. Ik kan die kritiek begrijpen, maar ik deel haar niet, want daar vind ik de muziek te fantastisch voor. Zeker de scène uit Don Giovanni vind ik machtig. Het gebruikt van het beginakkoord van Don Giovanni als leidmotief voor Leopold Mozart vind ik overigens ook erg sterk, al is dit natuurlijk niet origineel, want leidmotieven worden in film sowieso veelvuldig gebruikt, bijvoorbeeld in Star Wars bij Darth Vader. Maar het leidmotief werd ook al veel eerder gebruikt door componisten zelf, de opera's van Wagner bijvoorbeeld zitten vol met leidmotieven.

De enige operascènes die wat mij betreft geschrapt hadden kunnen worden, waren die van de opera van Salieri, en die van de parodie op de opera's van Mozart. Die scènes hebben wel een verhaaltechnische functie en dat brengt me op de Director's Cut, die ik nu voor het eerst gezien heb. De scènes die ik daar heb gezien vullen weliswaar enkele plotholes, maar verzwakken wat mij betreft de structuur van de film. Zo is er een scène die volgt op de uitvoering van Die Entführung aus dem Serail. De sopraan, waarop Salieri verliefd is en die de hoofdrol vertolkt in de opera, komt erachter dat Mozart verloofd is met een ander en mept Mozart met de bloemen. Duidelijk is waarom, en in de originele versie verzucht de oude Salieri, die over deze gebeurtenissen verteld, dat hij toen wist dat Mozart haar had gehad. In de director's cut is er nog een kleedkamer scène tussen het meppen met de bloemen en Salieri's verzuchting te zien. Alsof het niet duidelijk genoeg voor ons was! Hier onderschat wat mij betreft Forman zijn publiek.

Nog betreurenswaardiger is de tweede ontmoeting tussen Salieri en Mozarts vrouw. Weliswaar maakt die haar reactie begrijpelijker als ze later in de film hem aantreft bij Mozarts sterfbed, maar de toegevoegde scène doet haar geen eer en bovendien zorgt het ervoor dat de film een stuk zwart-witter wordt, want het wordt nu ineens een stuk moeilijker om begrip voor Salieri op te brengen.

De scène dat Mozart les gaat geven is wat mij betreft helemaal overbodig, en het is ook jammer dat er iets is toegevoegd aan de scène waarin het dienstmeisje geïntroduceerd wordt. Wat ik zo mooi vond aan de oorspronkelijke scène is dat terwijl zijn vrouw en vader ruziën, Mozart maar weer naar de componeerkamer gaat om met het geruzie op de achtergrond onverstoord te gaan componeren. Dit wordt volledig teniet gedaan door een kleine toevoeging, waarbij de knoop al doorgehakt is. Erg jammer.

Ik geloof dat ik als één van de weinigen niet al te positief ben over de director's cut, die wat mij betreft hooguit 3,5* zou krijgen. Het origineel krijgt een ruime 4* van me. Misschien bij een herziening nog wel meer, want mijn zicht op het origineel is enigszins vertroebeld door deze director's cut, omdat de toevoegingen ook de sfeer aantasten. In ieder geval bij de herziening geen director's cut meer voor mij.

Mooie recensie hier boven van Black Math. heb onlangs de directors cut ook gezien en ondanks dat het leuk isextra scenes te zien (meer,meer, meer!) ben ik toch ook tot de conclusie gekomen dat minder hier echt meer is. Leukom ee keer te hebben gezien, maar daarna weer snel naar de 'gewone' versie.

Wow, das een bezondere interpretatie van Mozart. Los daarvan: F. Murray Abraham speelt een ieder van het doek als Salieri .