Rope (1948)

Die "gewone", niet vloeiende shotwisselingen hebben een andere oorzaak. Dat was een bewuste keuze, omdat Hitchcock besefte dat hij dan misschien wel een film kon maken die uit 1 shot gemaakt leek, maar die illusie in de bioscopen zou verdwijnen. Die moesten destijds nog van spoel wisselen, dus er zouden hoe dan ook cuts in komen. Toch vind ik dat hij een aantal van deze overgangen mooi heeft proberen te verbloemen (bijv. snijden op het moment dat er iemand binnenkomt).

Omdat dit een verfilming was van een toneelbewerking waarvan de beruchte Leopold en Loeb moordzaak model stond heb ik er nooit echt vertrouwen in gehad dat dit wel een echt goede film kon worden. Behalve de eerste minuten speelde de hele film zich trouwens af in een groot dakappartement. Dat Hitchcock hier wel een goede film van kon maken is omdat hij de spanning zo wist op te voeren dat je, hoewel je de afloop wist, toch gekluisterd naar deze film bleef kijken. Voor een groot gedeelte ligt dat aan de uitstekende cameravoering en het briljante acteerwerk van de drie hoofdrolspelers, waarvan die van John Dall als de ijskoude Brandon er toch imo ver boven uitstak.

Zeer interessant is natuurlijk ook het thema; een moord plegen met als enige reden dat jij je superieur voelt boven de ander en daarom die ander zo maar mag vermoorden. Dit allemaal geïnspireerd door Nietzsches Übermenschtheorie, die echter door de twee studenten wel totaal verkeerd geïnterpreteerd werd.

4,0* ook na herziening

Een Hitchcock zonder Hitchcock!

Meestal zie je hem nog wel eventjes door z'n filmpjes waggelen maar hier laat ie het afweten. Maar enfin, briljante film met een simpel maar sterk uitgewerkt uitgangspunt. De film zit namelijk vol met memorabele one-liners en dialogen die het thema beetje bij beetje blootleggen en behandelen. De spanning wordt hier erg goed opgebouwd en de korte speelduur werkt hier zeker aan mee.

Net als Rear Window speelt deze film zich voornamelijk op een locatie af en hier draagt het ook weer veel bij aan sfeer. Ook de goed getimede-close ups helpen hierbij. Acteerwerk was over het algemeen aardig waarbij vooral John Dall er bovenuit springt.

Zeker een Hitchcock die ik nog wel eens wil zien, 4.5*

In Rope heeft hij, in tegenstelling tot al zijn andere films, zelfs twee cameo's! Wel goed opletten hè?

Echt? Dat zou wel heel slordig zijn inderdaad Weet je misschien nog waar ongeveer? Dan zoek ik t nog eventjes op

Shot van bovenaf op de straat (ik meen ergens in het begin). En blijf goed door de ramen kijken van de flat, wie zie je daar in Neonverlichting op een flat aan de overkant? Juist ja..

Oeps je hebt gelijk. Voortaan toch maar wat beter opletten tijdens een Hitchcock ...

In het begin vraag ik me echt af of hij het wel is, maar die andere, erg originele "cameo" is er zeker.

Die in het begin is hij écht, want hij vondt de neon-verlichting wel érg sumier achteraf. Dus had hij zoiets van: nou, dan wandel ik er in het begin nog even doorheen, haha!

Erg meeslepende film. Iedereen speelt fantastisch in enorm lange shots. Iedereen behalve Philip. Natuurlijk, hij is uit z'n evenwicht door de moord, maar dat is veel beter te spelen. Als deze rol okee was vertolkt, had ik een 4,5 of 5 gegeven.

Ik vond James Stewart trouwens zeker niet op de automatische piloot acteren (zoals hieronder ergens staat), ik zie geen enkele reden voor die stelling.

4 sterren.

Waarschijnlijk is het al eens opgemerkt, maar het viel me op dat na zo'n befaamde knip in de film - na het inzoomen op een rug - de situatie gespiegeld is.

Op ruim 42 minuten komt Rupert naar Brandon toe, met twee toetjes in z'n handen. Dat is net nadat Janet en Kenneth boos richting keuken weglopen.

Rupert komt aanlopen vanuit de keuken en gaat vervolgens met z'n zijn rug naar de linker deurpost gedraaid een gesprekje aan met Brandon. Na de knip staat hij echter 180 graden gedraaid en met z'n rug tegen de rechter deurpost.

De 4de film die ik zie van hitchcock en ookal heeft deze film een heel andere sfeer dan de films die ik zeg(Rear Window,Psycho,Birds) toch heeft deze film ook veel indruk gemaakt!

Knap aan elkaar geplakte scenens met maar 1 film ruimte, maar erg boeiende personages, en daarom ook de hele film spannend.

Heel erg netjes gemonteerd! en vanaf min 1 zit je al diep in het verhaal!

Dacht eerst dat deze film misschien een beetje oud-bollig zouzijn.. maar niks is minder waar.

Hitchcock gaat mij steeds meer raken met zijn films

4 sterren

Best een spannende film, maar inmiddels zijn we wel wat meer gewend. Vrij eentonige prent.

Ik moet zeggen dat ik bij bijna alle Hitchcocks nog redelijk ben teleurgesteld, op Psycho na dan.

Heerlijke Hitchcock weer, dit. Het plot is nogal ongewoon voor zijn doen maar goed, het is weer eens wat anders natuurlijk. Vond het hele idee van dat er iemand in die kist lag terwijl er een feestje aan de gang was waar de moordenaars ook aanwezig waren echt enorm spannend, met een enorm interessante achterliggende gedachte. Geweldig geschoten ook, op 1 locatie, in 8 takes maar door de trucjes tussendoor lijkt het alsof het in 1 shot is gedaan, het leek hierdoor wat traag op gang te komen maar uiteindelijk werkte het wel. Vrij orgineel ook, voor een film van ruim 60 jaar oud. Verder is Stewart zoals altijd weer lekker op dreef, prima chemie ook die hij heeft met Dall. Het kat en muis spelletje tussen de twee en het pleidooi op het einde had makkelijk te zeikerig of

moralistisch kunnen worden maar gelukkig laat Hitch dat niet gebeuren.

3,5 sterren

Schitterende film die gewoon slaagt in zijn experiment die nogal moeilijk lijkt om te filmen. De hele film speelt zich af op één locatie af. Dat zou in andere films een dikke minpunt zijn omdat het dan meestal saai wordt. Maar dat is helemaal niet zo in Rope, sterker nog de film is zo geweldig en geniaal bedacht. Vanaf het begin wordt je er gewoon ingezogen door de geweldige acteurs en de zeer sterke dialogen . Hoe het verhaal zich hier opbouwt heb ik nog nooit gezien, en ik kan vast concluderen dat het revolutionair was in 1948 hoe het verhaal zich opbouwt en dat allemaal op 1 locatie zich opwerkt naar de climax. Ik begin het Hitchcock Hype te begrijpen sterke film.

Zeer matige film, voorspelbaar, saaie setting, saai script en een enorm vervelend middenstuk. Waarom mensen hier zo'n goede film in zien is mij een raadsel alleen op het einde werd het nog boeiend.

Maar goed ik ben dan ook absoluut geen Hitchcock liefhebber dus daar zal het wel aan liggen.

Nee hoor, ik ben wel een Hitchcock-liefhebber maar vind dit ook niet veel.

Deze film en voornamelijk het concept is ronduit briljant te noemen. Eén van de beter Hitchcock films. 5 sterren!

Dit past alleen bij die tijd; jaren 40-50. Een remake hiervan zal altijd mislukken, ik hoop ook dat die nooit gemaakt zal worden.

Voor de tigste keer nu deze film bekeken en hij wordt alleen maar beter - wat ik wel vaker heb met Hitchcock. Die afwisselende rood-groene (=goed-foute) flikkering van neonverlichting tegen de kozijnen als Brandon zijn drogredeneringen ophangt om een nutteloze moord te verdedigen: kippenvel.

Als ik heb goed heb geteld is dit mijn zevende film van Alfred Hitchcock. En nu ik de Hitchcock boxen heb, zal daar binnenkort nog wat bijkomen. Met deze film maakt Hitchcock inderdaad een gefilmd toneelstuk. Rope speelt zich bijna volledig in een kamer af. Simpel verhaal, maar prima uitgewerkt. Redelijk spannend af en toe, maar over het algemeen alleen maar dialogen, niet dat dialogen erg zijn, maar ik vond ze niet allemaal even boeiend.

James Stewart laat toch weer zien dat het een uitstekende acteur is. Samen met John Dall en Farley Granger zetten de mannen hier erg goeie rollen neer. Rope is best een aardige film van The Master of Suspense, maar ik zie het eigenlijk niet anders dan een leuk tussendoortje.

3,0*

Deze geweldige Hitchcock klassieker voor de 2de keer gezien en ga hem verhogen met een hele ster!

Alles klopt gewoon, de personages,de setting, de manier van uit monteren en natuurlijk de vele woordspelingen die allemaal opvallend of onopvallend te maken hebben met de moord, heerlijke spanning opbouw!

James Stewart vond ik precies in zijn rol passen, ik las op Imdb dat Stewart zichzelf niet goed voor de rol vond maar ik geef hem daar in geen gelijk, hij doet zijn rol erg sterk en overtuigend!

Het einde is ook mooi en zelfs vandaag de dag nog origineel!

Samen met North By Northwest de beste Hitchcock voor mij! binnenkort Psycho nog maar eens kijken

Aardige Hitch.Ik moet toegeven dat ik sowieso een zwak heb voor stukken(dit is een toneelstuk+camera)die zich houden aan de 3 eenheden van Aristoteles juist omdat de extreme beperkingen dwingen tot creativiteit.Helaas uit die zich hier vooral in gek*t met de camera wat soms aardige resultaten oplevert maar meestentijds irriteert.Hoewel we de ontknoping in principe al meteen kennen verveelt de film toch niet,wat m.i. vooral de verdienste is van de acteurs.Hitch gaf weer blijk van zijn gevoel voor ironie door 2 kashomo's,Dall en Granger,te casten als...kasthomo's.Vooral Dall geniet van zijn rol als immorele estheet wiens obiter dicta overigens eerder doen denken aan de boutades van Oscar Wilde dan aan de filosofie van Nietzsche of Dostojevskij,laat staan het nazisme.

Natuurlijk is het aan everyman James Stewart om de would-be supermen hun plaats te wijzen.Het slot is dik moralistisch maar gezien het bouwjaar van de film is dat niet geheel onbegrijpelijk.

Goede film weer van Hitchcock. Een verhaal zoals je die alleen in een Hitchcockfilm tegenkomt. Onvervalst spannend en door de speelduur nergens sloom of saai. Misschien had hij er nog wat momentjes in kunnen gooien waarbij men probeert de kist te openen. Dan was het pas echt spannend geweest! Toch nog steeds een goede film en zeker een aanrader.

Een beetje vergezocht af en toe. Hij komt er wel redelijk makkelijk achter. Aan de andere kant was dat wel de charme van dit verhaal. Je weet van tevoren al dat Rupert zo achterdochtig is. Het maakte het toch net even wat spannender.

4,0*

Typische Hitchcock, maar wel een van de betere. Het verhaal gaat (weer) over een perfecte moord, en weer is het geweldig uitgewerkt. Vrij briljante opzet waar de spanning gedurende de film blijft toenemen. Het verschil tussen Philip en Brandon zorgt voor zowel spanning als een (ietwat oppervlakkige) morele laag. Het gespeur van hun gewaardeerde leraar zorgt voor de meeste spanning. Geweldig hoe ze een spelletje met elkaar spelen, en tot het laatste moment hun kaarten niet laten zien. Het meest kenmerkende en een van de grootste pluspunten is natuurlijk de filmstijl; cinematografisch (en ook choreografisch) een van de origineelste en beste van de Master of Suspense. De enkele noodzakelijke shotswisselingen gaan zo goed als feilloos. De kamer komt tot leven, geen moment had ik behoefte aan een ander decor of scène. Een briljante adaptie van een beklemmend toneelstuk.

Dat toneelstuk is wel heel Hitchcockiaans (benaderd), wat ook blijkt uit het acteerwerk. John Dall is een soort geslaagde klassieke versie van de prutsacteur Ben Affleck (schande dat ik zijn naam bij een film als deze maar hij deed me er erg aan denken). De charme en de onderliggende sinistere tonen komen goed tot zijn recht bij zijn vertolking van Brandon. Medeplichtige en tegenpool Phillip komt ook tot z'n recht in de vorm van een trillende en gewetenbelaste Farley Granger. Naast wat oninteressante bijrollen en een ouderwetse schoonheid is de beste rol natuurlijk voor James Stewart. Hij speelt de intellectueel/leraar evenals speurneus voortreffelijk, hoewel zijn teksten en opvattingen enigzins dubieus zijn.

Ja, er zitten nog een aantal haken en ogen aan. De hele opvatting over superieur en inferieur was niet echt overtuigend, en een beetje rare grond dus voor de hele film. Naast een complete misinterpretatie van Nietzsche is de morele en maatschappelijke kwestie nauwelijks echt grondig aan de kaak gesteld. Als grande finale krijgen we een heftige speech van Stewart/Rupert, waar dan eindelijk de gewenste moraal naar voren komt. Maar ook hier gaat het mis. Ten eerste is het niet overtuigend dat zo'n intellectueel volop theorieën heeft over superieur en inferieur, en pas de futiliteit ervan inziet als de daad is gedaan. Ten tweede begint hij zijn speech met dat hij zo weinig van de mensen begrijpt, en poogt er meer van te begrijpen door "superior intellect", en vervolgens Brandon verwijt het lot in eigen handen te nemen, zelf te beslissen wie welke rol heeft in het leven. Tja, dit is toch wel een flinke minpunt. Maar toch was het een stijlvol kat-en-muisspel waar niet altijd duidelijk wie wie was, met een mooie psychologische strijd.

Dus ondanks enige inhoudelijke aspecten blijft het een enorme prestatie op filmtechnisch gebied, is er prachtige opbouwende spanning en heel goed acteerwerk. Ja, een van de betere Hitchcocks, die al veel weg heeft van zijn latere meesterwerk Dial M For Murder.

4,0*

Deze Hitchcock heeft een vormgeving die aan een toneelstuk doet denken. Er wordt maar gebruik gemaakt van één setting en de film is zodanig gemonteerd dat het lijkt alsof je naar één lange shot aan het kijken bent. De spanning komt maar sporadisch voor, het zijn vooral de dialogen die intrigerend zijn. De psychologie van de twee moordenaars wordt sterk uit de doeken gedaan, vooral waarop de zelfgenoegzaamheid van Brandon uiteindelijk zijn ondergang betekent, vond ik overtuigend. Weer een paar zeer Hitchcockiaanse camerabewegingen die zorgen dat de film als geheel boeiend blijft. Het is trouwens ook geen raadsel waarom de film net na de oorlog gemaakt is, de nazistische Übermensch theorie is eigenlijk het uitgangspunt.

vind dit helaas een minder werk van Hitchcock. Ondanks het feit dat hij slechts gebruikmaakt van 1 locatie, kan de film me niet helemaal overtuigen. Let op: geen slecht woord over het acteren van de hoofdpersonages, maar ik vind deze niet zo meeslepend als een North by Northwest, Psycho laat staan Rear Window of Psycho.

Desalniettemin kijkt de film wel lekker weg en geef ik dus wel nog een verdiende 3*