Double Indemnity (1944)
Alternatieve titel: Bloedgeld

397 stemmen | gemiddelde 3,95
Verenigde Staten
Misdaad / Film-Noir
107 minuten
geregisseerd door
Billy Wildermet Fred MacMurray, Barbara Stanwyck en Edward G. Robinson
De praatgrage verzekeringsagent Walter Neff ontmoet de aantrekkelijke Phyllis Dietrichson wanneer hij bij haar aanbelt om de autoverzekering van haar man te verlengen. Ze voelen zich meteen tot elkaar aangetrokken. Ze verzinnen een plan om Mr. Dietrichson te vermoorden en zo het geld van zijn levensverzekering op te strijken. Helaas gaat niet alles zoals gepland...
3,5
[permalink] geplaatst op 25 september 2009, 22:57 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenMijn tweede Wilder film. Ben hier altijd al benieuwd naar geweest, vooral omdat hij wordt gezien als de blauwdruk van het ''film-noir'' genre en ook in altijd in verschillende toplijstjes opduikt als de beste in zijn soort, kon de dvd alleen nooit vinden. Mijn verwachtingen waren dus hoog, misschien iets te hoog want achteraf viel het me toch lichtelijk tegen. De hele stijl en grote opzet gaven me al gelijk een deja vu, achteraf gezien was dat dus aan Sunset Blvd, die ik een tijdje geleden nog heb herzien. Nou is die wel 6 jaar later gemaakt maar aangezien ik hem eerder zag was het wel leuk om de verschillende overeenkomsten (neem de cynische voice/personages, de film die begint met het eind en een grote verlaten villa als hoofdlocatie) te zien. Dit zal dus wel een vast patroon voor de meeste van zijn films zijn, denk ik. Het verhaaltje vond ik persoonlijk niet zo bijzonder, misschien oneerlijk om dit als een nadeel aan te geven, maar ik heb een zelfde soort plot in het verleden al in verschillende navolgers terug zien komen, dus deed het me niet zoveel meer. Maar goed, dat kan ik de film zelf natuurlijk niet aan gaan rekenen aangezien hij de eerste in zijn soort schijnt te zijn. Kwa sfeer en spanning was het echter geweldig, deed me soms zelfs wat aan Hitchcock denken, kwa opbouw. Het acteerwerk was ook vrij sterk, vond vooral Robinson eruit springen en Stanwyck was een goede/charmante femme fatele. Ook de finale vond ik ook erg goed, al had ik persoonlijk liever gezien dat de aftiteling was begonnen nadat Walter, Phillys had neergeschoten, dan was het misschien allemaal nog wat harder aangekomen. Maar goed, dit was ook niet slecht, een mooi eindshot met prima bijpassende muziek.
Zal de komende dagen nog wat ''noir'' klassiekers bekijken maar ondanks dat het een interessant concept is, is het niet helemaal mijn genre, vrees ik. Ook hier kom ik namenlijk niet verder dan een ruime drie en een half. Zal hem later vast nog wel eens gaan herzien, alleen dan wel met ondertitels aangezien (zoals Goodfella_90 al zei) de dialogen soms een beetje te snel gaan om zonder subs te kijken.
3,5 sterren
4,0
[permalink] geplaatst op 26 september 2009, 13:23 uur
4,0
[permalink] geplaatst op 28 december 2009, 0:03 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenFilm-Noir is een genre waar ik erg van houd en Billy Wilder is een fijn regisseur. Een combinatie van beiden kan dan ook bijna niet fout gaan en dat doet het dan gelukkig ook niet. Heerlijke film-noir dit met een fijn uitgekiend verhaal, sterke dialogen en prima acteerwerk. MacMurray is altijd een fijn acteur en doet het ook hier prima. Barbara Stanwyck kende ik niet, maar laat hier zien dat ze prima weet hoe ze een man voor haar moet winnen. Edward G. Robinson is echter het best. Wat een overtuiging legt de beste man in zijn rol. Elk woord en gebaar van hem lijkt haast te kloppen, erg sterk dus. Ook de chemie en soms juist anti-chemie tussen NacNurray en Stanwyck is soms heerlijk om te zien. Verder is de muziek degelijk en het grootste minpunt van de film is toch de niet-chronologische vertelling, waardoor je de afloop aan het begin al weet en dat neemt wel wat spanning weg. Dat voorkomt echter niet dat dit een prima film is war ik erg van heb genoten en dat Wilder hoger en hoger klimt op mijn lijst van favoriete regisseurs.
4,0* dik
4,0
[permalink] geplaatst op 17 januari 2010, 22:19 uurThe One Ring schreef:
Misschien wel de meest archetypische film-noir ooit gemaakt. De film zorgde ervoor dat het cliché-noirverhaal van de man die een moord pleegt om een vrouw te krijgen populair werd. Maar ontelbaar veel verfilmingen van ongeveer hetzelfde verhaal kunnen er niet voorkomen dat dit nog steeds een van de beste vertellingen van dit verhaal is; misschien wel dé beste.
Maar hoe kan dat ook anders dan met Billy Wilder én Raymond Chandler die het script schrijven. De twee mannen konden elkaar niet uitstaan, maar het zijn twee van mijn grootste helden van (film)dialogen. Als je houdt van die scherpe dialogen die typisch voor het genre zijn kun je hier je hart ophalen. Op dit gebied wordt de film misschien nog voorbijgestreeft door Murder, My Sweet, The Big Sleep (beiden met dialogen van Chandler) en Sweet Smell of Success, maar dat doet niets af aan de dialogen van Double Indemnity.
Ben het met je eens, echter, je vergeet de schrijver van de gelijknamige roman, James M. Cain. Wat ik me herinner is dat de film deze roman tamelijk nauwgezet volgt. Het is mij niet bekend of er dialogen uit het boek zijn overgenomen, maar ook Cain kon een prima dialoog afleveren.
Vermoedelijk is hij de voornaamste inspirator van het cliché-noir verhaal man moordt om vrouw te krijgen. Hij heeft namelijk niet alleen Double Indemnity maar eerder nog The postman always rings twice geschreven. De Postman werd in 1935 gepubliceerd.
4,0
[permalink] geplaatst op 18 januari 2010, 20:41 uurFoutje, roman is uit 1934.
4,5
[permalink] geplaatst op 19 januari 2010, 1:50 uurHerzien en nu fantastisch. Wilder is geweldig. Spannend, sterk gedraaid en fantastisch geschreven.
4,5*
4,0
[permalink] geplaatst op 1 februari 2010, 18:15 uurLol, die alternatieve titel, echt lelijk.
5,0
[permalink] geplaatst op 2 februari 2010, 19:05 uurMeesterwerk.
4,0
[permalink] geplaatst op 1 maart 2010, 20:40 uurNiveath schreef:
. De keuze om het einde al meteen te laten zien had ik liever anders gezien door het verhaal chronologisch te vertellen.
Vond ik ook erg jammer, nam een hele hoop spanning weg van de film