Meningen

Na, in een korte periode, Departures en Cherry blossoms te hebben gezien en daar enorm van te hebben genoten had ik de hoop voor een drie op een rij te gaan met Dim sum funeral.

Het eerste waar ik mij in verslikte, maar dat is geheel mijn fout, is het feit dat dim sum chinees is en de film dus niet, net als de eerder genoemde films, over een Japans thema gaat.

Maar in de hoop om, net als in Departures, een boeiend inkijkje te krijgen in een andere cultuur ging ik er toch voor zitten.

Het plot in een notendop:
Een (traditioneel ingestelde) moeder overlijdt en wil dat haar kinderen een traditionele begrafenis voor haar regelen. Hiervoor moeten de kinderen zeven dagen lang bidden voor haar huisaltaar.
Ieder kind heeft zo zijn eigen problemen en deze problemen komen aan bod tijdens deze zeven dagen.

Het regiseer- en acteerwerk is dermate slecht dat het einde van de film zich al snel laat raden.
De manier waarop de kinderen met de problemen en elkaar omgaan is slecht uitgewerkt en komt ongeloofwaardig over.
Zo heeft een van de dochters haar kind verloren en heeft het hier erg moeilijk mee. Ook is ze al een tijd weg bij haar man. Deze man komt tijdens de rouwplechtigheid langs om mee te rouwen en aan het eind van de film blijkt de vrouw opeens in verwachting omdat ze korte tijd geleden al eens met haar man naar bed is geweest. Deze plottwist komt, gezien haar houding eerder in de film, ongelofelijk geforceerd over.

Ook lijkt het de regiseur te ontbreken aan technisch experts. Zo zijn de tai chi scenes (ik ben geen expert maar heb het wel een jaar zelf gedaan) veel te houterig om een mooi intermezzo te zijn in de film.

Dit is een film die waarschijnlijk zelfs door Hallmark in de nacht wordt uitgezonden als er niets beters te vinden is.