Meningen

Bi-tot-de-zar.

Zomaar op een avond, nu twee dagen geleden, besloten ik en wat vrienden een film te gaan kijken. Er waren een aantal films in huis gehaald, een stuk of 25 in totaal. Er werd een willekeurige film gekozen die geen van de aanwezigen had gezien en iedereen plofte op de bank. Het was de film Remember Me, een standaard drama, redelijk maar niet speciaal: Jongen heeft zijn broer verloren, meisje haar moeder, beide vaders kunnen het verlies niet verwerken, grappige huisgenoot zorgt voor een komische noot, zoiets. Maar toen kwam het extreem verrassende einde. Dat zag niemand aankomen, een "9/11film". Ik geloof dat we nog nooit zo beduusd naar een aftiteling hebben gekeken: "Het is vandaag toch....?" "Ja man," "What the fuck?!" "Ja.." "Ik heb vanmiddag nog de herdenking zitten kijken".

Toeval? Vreemd was het in ieder geval... 3.5* voor de film.

Absoluut niet aangrijpend, wel indrukwekkend, intens, soms spannend en altijd interessant.

Waarom niet aangrijpend? Wat kan mij het schelen hoe de toch al verrotte levens van de low-life hoofdpersonen in één rechte lijn naar verdoemenis lopen? Juist, niets. Dat was meteen het enige minpunt. De film liet mij niet zozeer zien wat drugs met je doet, maar bevestigde veel meer mijn vooroordelen over drugsverslaafden. Ik had, met andere woorden geen positieve band met de personages. Zodoende deed mij hun lijdensweg niet veel in emotionele zin. Jammer dat een film over drug weer op de proppen komt met slechts complete mafklappers, in plaats van eens een keer normale huis-tuin-en-keukenfiguren.

Maar verder? Briljante film. 4*