Meningen

Goede feitelijke weergave van de gebeurtenissen. Leerrijk, zeker en vast. Maar de uitwerking kon beter. Soms wordt de kijker overspoeld met een overvloed aan informatie, en is de film voor mij iets te veel een aaneensluiting van afzonderlijke fragmenten. Naar het einde toe ook een tikkeltje langdradig.

3,5 *

Verhaal met een duidelijke boodschap. De regisseur laat zien hoe de aanwezigheid van de Amerikaanse troepen zelf eigenlijk een voedingsbodem is voor rebellie en terrorisme. Verder wordt ook getoond dat de troepen niet veel besef hebben van waarom ze daar precies zijn. Door de onwetendheid en de verkeerde opvatting om iedereen als een bedreiging te zien, gaat de situatie er alleen maar op achteruit.

De vertolkingen van de karakters als echte 'machines' is vind ik goed gedaan en oppervlakkig inderdaad, maar dat hoort een beetje bij hun rol vond ik.

Enigste minpuntje vind ik, is dat er tot aan de aanslag met de bermbom in feite niet zo veel gebeurd. Voor mijn part mocht de aanloop naar deze gebeurtenis iets ingekort worden.

3,5 *

Als liefhebber van Fincher en aangetrokken door 13 oscarnominaties die de film in de wacht sleepte, besloot ik dan toch maar eens om een film in de bioscoop mee te pikken (tegenwoordig steeds minder vanwege de hilarisch hoge prijzen). Fincher probeert hier een genre uit, waar hij nog geen ervaring mee had. Tot nu toe kenden we hem vooral van legendarische thrillers zoals Seven en The Game.

Knap geregisseerd en goede acteerprestaties van Pitt en Blanchett.

Gebruik makend van een voice-over en flashbacks van een vrouw op het einde van haar leven, worden de regels netjes gevolgd door Fincher. Maar vanwege het originele uitgangspunt en de dramatische gebeurtenissen, blijft de film toch boeien van begin tot einde. Het ouder en jonger maken van de hoofdacteurs vond ik enorm knap gedaan.

Mijn grootste punt van kritiek is, dat je na het zien van de trailer, de volledige film min of meer gezien hebt. Hoewel het het verhaal op zich wel origineel gevonden is, had ik op sommige plaatsen toch wat meer creativiteit verwacht.

De film was ook af en toe een beetje langdradig. Het verhaal kon gerust in een half uurtje minder verteld worden.

3,5 *

Tegenvaller. Het is inderdaad een pure actiefilm, en dat was ook wat ik ervan verwachtte. Maar er was niets origineel of vernieuwend aan. De actie was veel te eenzijdig. Ontploffing na ontploffing. Crash na crash en wat machinegeratel ertussen. De personages konden voor mijn part veel gevarieerder, creatiever gemaakt worden. Er had kortweg veel meer ingezeten. Een beetje Fast & Furious maar met wapens.

Ik heb mij ook ongelofelijk geïrriteerd aan de korte speech net voor de aftiteling. Een film als deze heeft geen nood aan een moraal.

Vraagje: Haalt deze film zijn inspiratie uit een computerspel? Ik kan me vaag namelijk deze fantastische game nog herinneren. Of is de game gebaseerd op de film uit 1975 (Death Race 2000)?

2.0 *

Ik weet niet goed wat ik moet denken van deze film. Enerzijds wordt je meegesleept in spannende psychedelische en paranoïde trip die mij van begin tot eind geboeid aan het scherm heeft gekluisterd, anderzijds bleef ik toch wel enigszins gefrustreerd achter omdat de film volgens mij gewoon niet te begrijpen is bij een eerste kijkbeurt. Lynch heeft hier echt wel zijn best gedaan om er een 'Lynch' van te maken. Waar je bij Mulholland Dr. en Lost Highway er enigszins nog in slaagt om het bos door de bomen te zien, mits verschillende kijkbeurten, is dit niet het geval bij Inland Empire. Terecht dat deze film daarom de minst ontoegankelijke film van Lynch genoemd wordt.

Laura Dern en Justin Theroux (die na het eerste uur echter niet meer zoveel voorkomt in de film) spelen hun rol zeer goed. Dern slaagt er als geen ander in om een vertwijfeld gezicht te trekken. Ook de dreigende muziek vond ik zeer passend voor de sfeer van de film.

Voorlopig kan ik Inland Empire niet meer geven dan 3,0*, maar het staat nu al vast dat deze score toenemen bij toekomstige kijkbeurten.

Net zoals Kickboxer, is dit echt een film voor liefhebbers van het genre en van Jean-Claude Van Damme. En ook een grote dosis jeugdsentiment. Mensen die hiernaar beginnen kijken, moeten geen goed verhaal of een onderliggende moraal verwachten, maar gewoon genieten van de goede ouderwetse Van Damme actie. De laatste scene bezorgt me telkens opnieuw een kippevel-moment.

Ik heb deze film onlangs eindelijk gevonden (op e-bay) met Nederlandse ondertiteling, en ik geniet er nog altijd met volle teugen van.

Ik snap het pokeren heel goed, en ik vind dit helemaal geen leuke film om naar te kijken. Het verhaal is slecht, het liefdesverhaal maakt het allemaal nog wat irritanter en de pokerscenes zijn te geforceerd. De manier waarop het hoofdpersonage (Bana) geld wint met pokeren komt bovendien onrealistisch over (nog nooit van bankroll management gehoord wellicht). Bij het kijken van deze film krijg ik het gevoel dat de pokerscenes eerst werden opgenomen, en dat daarna daarrond snel een flutverhaaltje is verzonnen. De enige reden waarom ik deze film nog wat punten geef, is de acteerprestatie van Duvall, alhoewel ik het toch wel jammer vind dat hij vanaf nu met deze film geassocieerd moet worden.

Deze film verdient het op geen enkel vlak om de opvolger van Rounders genoemd te worden, die voor mij persoonlijk mijn favoriete film aller tijden is.

Ongetwijfeld de beste acteerprestatie van Bale ooit. Het verhaal gaat over een man (Trevor Reznik) die een 'hit and run' veroorzaakte. Als gevolg van het trauma dat deze gebeurtenis bij hem te weeg bracht, gaat hij zowel aan geheugenverlies als slapeloosheid lijden. En hierdoor geraakt hij zowel mentaal als fysiek volledig uitgeput (Bale viel 27 kg af voor deze rol, wat een toewijding). Trevor is een einzelgänger die zijn toevlucht zoekt bij een hoertje en de literatuur van Dostojevski. Het verhaal is een afwisseling van een met paranoïa doordrenkte realiteit en wanen/hallucinaties van Trevor. Het belangrijkste voorbeeld hiervan is de aanwezigheid van Ivan, waarvan reeds snel duidelijk wordt dat deze een hersenspinsel is van Trevor. In mijn interpretatie is Ivan een verpersoonlijking is van het schuldgevoel dat de 'hit and run' veroorzaakte bij Trevor. Andere voorbeelden van hallucinaties zijn conversaties met de koffiedame (de moeder van het slachtoffer) tijdens zijn nachtelijke bezoekjes op de luchthaven (terwijl later blijkt dat hij daar in realiteit gewoon in zijn koffie zit te staren). Ook het bezoek aan het pretpark met de moeder en het kindje speelt zich duidelijk af in het hoofd van Trevor. De epilepsie-aanval van het kindje, waarvoor Trevor zich zichtbaar schuldig voelt, terwijl hij er in feite niets aan kan doen, is een duidelijk verwijzing naar de 'hit and run' (die bij hem een soortgelijk gevoel veroorzaakte). Wanneer een collega van Trevor zijn arm verliest, wordt dit toegeschreven aan de slapeloosheid van Trevor, en verliest hij alle krediet bij zijn collega's. Wanneer het erop lijkt dat hij ook de contacten met de koffiedame (van de luchthaven) en het hoertje gaat verliezen, krijgt hij het gevoel dat iedereen zich tegen hem gaat keren. De geheimzinnige post-it's de blijvende aanwezigheid van Ivan, geven Trevor de indruk dat er iets erg met hem zal gebeuren. Uiteindelijk gaat Trevor zelf op zoektocht om uit te vinden wie die Ivan nu precies is. En zo achterhaalt hij uiteindelijk de waarheid. De onrust in het hoofd van Trevor wordt ongedaan gemaakt door het aangeven van zijn 'misdaad' (hierdoor wordt ook meteen duidelijk dat het trauma van de 'hit and run' de oorzaak was van zijn slapeloosheid/geheugenverlies).

Indrukwekkende film, met een goed weergegeven donkere paranoïa sfeer. Visueel in zijn geheel top. De verhaalstijl leunt een beetje aan bij de stijl van sommige Lynch films, maar dan minder verregaand.

4,5 *

Als ik films van dit genre bekijk, is dat bij toeval, en na het zien van "Made of Honor" weet ik terug waarom.

Wat ik tenminste dan toch verwacht is een flinke dosis humor, die het cliché verhaaltje kan wegmoffelen, maar ook dit was hier ver te zoeken. Enkel de Tall Shorts Guy kon enigzins een voorzichtige glimlach op mijn gezicht toveren.

Voorspelbaar, onrealistisch (wat normaal is in dit genre, maar hier ging het erover) en, inderdaad, op geen enkel vlak vernieuwend. Terwijl vernieuwing toch wel een belangrijke criterium is voor een film als deze om te kunnen slagen.

Mijn eerste Hitchcock. Wat mij vooral is opgevallen dat hij hier gebruik maakt van een eenvoudig concept, maar toch een fantastische spanning weet te creëren (al was die er niet van in het begin). Leuk in beeld gebracht. De karakters worden goed uitgewerkt en de conversaties zijn boeiend en vaak ook grappig.

Nu maar eens North by Northwest kijken.

4,0* voor deze.

Degelijke BBC-documentaire over het verval van een Amerikaanse grootstad.

Temple illustreert hier aan de hand van getuigenissen (dichters, zangers, ex-bendelenden, enz...) en archiefbeelden, hoe Detroit, die eens de belichaming was van de Amerikaanse droom, ten onder is gegaan. Dit is het gevolg van de ondergang van de auto-industrie, die het economische succesverhaal van de stad lanceerde.

Het is nu een postindustriële stad waar niemand nog wil wonen. De stad wordt gedomineerd door misdaad, vandalisme en hondengevechten.

Maar er is hoop. Recent worden steeds meer kunstenaars en jongeren opnieuw aangetrokken om deel uit te maken van een nieuwe Stad van de Hoop.

Iets te veel binnen de lijntjes gekleurd naar mijn mening.

3,0*

Ik vond deze toch een stuk minder dan Snatch en Lock, Stock. Vrij ambitieuze film, die aanvankelijk lijkt te evolueren tot een goed te volgen misdaadfilm zoals we die kennen van Ritchie, maar die op een bepaald moment lichtjes de mist in gaat. De uiteindelijke ontknoping was een teleurstelling voor mij.

Ook vind ik sommige personages niet goed gecast. André Benjamin heb ik nooit overtuigend gevonden (alhoewel ik een aantal oude platen van Oustkast best kan smaken ). Pussy uit The Sopranos vinden we natuurlijk allemaal tof, maar Vincent Pastore hoort hier niet echt thuis vind ik. Liotta speelde op bepaalde momenten sterk, maar waarom ziet zijn gezicht er zo plastisch uit?

Iets te weinig humor, iets te veel filosofie. Te weinig Ritchie voor mij. Ik ben benieuwd of zijn laatste film (RockNRolla) dit wel weer is.

3,5 *

Voor mij de eerste Kurosawa, en deze viel zeker niet tegen. Maar voor mij is dit in ieder geval géén meesterwerk. Het verhaal is leuk en gaat niet vervelen, onlangs de lange speelduur. De actiescènes zijn revolutionair... voor die tijd. Ja, het laatste gevecht in de modder was zeer knap. Maar voor de rest vond ik er niet zo veel aan. Ik had ook niet verwacht dat de actie zo lang op zich ging laten wachten.

Al bij al ben ik toch wel blij dat ik hem eindelijk gezien heb. En deze film nodigt zeker uit om wat recenter werk, iets wat mij misschien beter zal liggen, van Kurosawa uit te proberen.

3,0 *

In het begin vond ik de film moeilijk om te volgen. Maar naarmate het verhaal vordert, komt er meer structuur in, en begin je de verschillende personages te kennen, en vooral uit elkaar te houden. Voor mij was het de eerste film van Kitano. Het verhaal sprak mij iets minder aan. Wel veel leuke shots en goed gebruik van muziek. De vechtscenes zijn natuurlijk uitzonderlijk. En om die reden een punt extra.

3,5*