Meningen

Net als de rest van de wereld was ik verrast toen deze film een paar maanden geleden schijnbaar vanuit het niets werd aangekondigd. Best opmerkelijk dat zoiets tegenwoordig nog mogelijk is, maar des te beter. Zo zie je maar weer dat het absoluut niet nodig hoeft te zijn al je troeven te spelen in de >3 trailers die tegenwoordig gebruikelijk zijn (denk Marvel/DC).

En blij verrast was ik ook door deze film, omdat je er min of meer ingaat met slechts de kleine synopsis die hierboven staat en hetgeen je zelf oppikt uit de trailers die wel zijn vrijgegeven. Wat volgt is een film die behoorlijk fluctueert. Voor het overgrote deel nagelbijtend spannend, bij momenten juist tergend. Het grootste gedeelte is echter wel (behoorlijk) fijn.

Het grootste probleem met deze film is hoe Michelle telkens zo snel een uitweg weet te vinden. De eenvoud en snelheid waarmee zij oplossingen verzint voor de meest penibele situaties is bewonderenswaardig, maar in mijn optiek soms te gemakkelijk. Aan de andere kant is het ook wel eens fijn om een protagonist te hebben die de film niet extra spannend wil maken door een complete kluns te zijn.

Wat overblijft is, naar mijn mening, een erg geslaagde film. Vanaf het begin heb je suspense en mysterie. Het moment van de auto-crash zit er aan te komen en daarna ontwaakt Michelle in de schuilkelder van Howard. Vanaf dat moment zit je toch wel in een behoorlijk claustrofobische achtbaan van wikken en wegen. Allereerst lijkt alles een complete grap en komt Howard over als een volslagen gek die iemand aan de ketting legt in zijn bunker voor zijn eigen plezier. Dan gebeuren er toch dingen die Howard en zijn overtuigingen in een ander daglicht doen staan (zelfs nu, na het zien van de film weet ik nog niet helemaal wat ik van hem moet denken) Daarna rolt het balletje weer de andere kant uit en zo gaat het een groot gedeelte van de tweede akte door. Scènes waarin de karakters overkomen alsof ze van elkaars plannen op de hoogte zijn, zetten je dikwijls op het verkeerde been en zijn zeer vermakelijk. Een erg onderhoudende film met veel onderhuidse spanning.

Dan komt de derde akte en ik kan me voorstellen dat de film hier voor mensen toch een klein beetje ontspoord. Hetgeen buiten aan de hand is, wordt door middel van een intense en plotselinge actie scene duidelijk gemaakt en de uiteindelijke oorzaak kwam bij mij toch niet echt als een verassing. Een groot wtf-moment bleef helaas uit. Deze akte voelt echter te snel en afgeraffeld aan en lijkt haast afkomstig uit een andere film. Voor mij werkte het echter wel en ook het einde met de afslag naar Houston was leuk gevonden. Mooie boog voor onze protagonist.

John Goodman en Mary Elizabeth Winstead (wonderschone dame) stelen de show in deze film en leveren beide een top prestatie af. John Gallagher doet het ook verdienstelijk, maar uiteindelijk draait het gewoon niet om hem. Hij is slechts het helpende handje van de protagonist. De score was ook prima en dreef de suspense behoorlijk op in een aantal scènes.

Ik heb me gisteravond prima vermaakt in de bioscoop, samen met de tien anderen in de gehele zaal. Toch jammer dat niet veel mensen lijken te weten van het bestaan van deze film. Hij verdient echt wel meer vind ik. Al met al een meer dan geslaagde film met slechts een paar kleine minpuntjes. Na afloop zat ik zelf te denken aan een 9. Nu een dag later lijkt 4,5 toch wat aan de gortige kant, maar naar mijn mening is een 4 juist weer te karig. Vandaar een kleine 4,5. Mijn eerste review dit. Please go easy on me.

ps.
Toch nog iets, de naam Cloverfield. Ik weet niet waarom deze film ook die naam in de titel heeft. Volgens mij is er helemaal niks wat deze twee films moet verbinden? Het enige wat ik kan bedenken is dat hetgeen in Cloverfield uit 2008 gebeurt, ook een onderdeel is van hetgeen in deze film allemaal gebeurt? Zeker gezien het einde van die film. Als je beide namen voor beide filmtitels gebruikt, schep je toch verwachtingen en ook al gaven de trailers voor deze film toch al wel aan dat het absoluut niet een tweede Cloverfield zou worden, kan men er van uit gaan dat het zich dan wel in hetzelfde universum afspeelt door het gebruik van die naam. Enfin, dit zal de toekomst moeten uitwijzen.

Prachtige film in de zin van cinematografie en sound design. Maar voor mij persoonlijk toch wat minder in de afwikkeling van het verhaal. Een vriend van mij wist mij van tevoren al te vertellen uit te kijken voor de twist, die mind blowing zou zijn. Met die kennis was de film als geheel helaas minder genietbaar.

Het begin van de film is erg mooi en zet gelijk de toon voor hetgeen komen gaat. Langzaam glijdend camerawerk, een acteerprestatie van jewelste en een onheilspellende setting die erg goed neergezet wordt. De hele aanloop naar het eerste contact vond ik ook erg goed gedaan. Die lange take als je de schelp voor het eerst ziet met laaghangende mist als een deken over de flanken van de bergen. Prachtig. Het is dit moment dat het geluid ook écht goed begint te worden en de soundtrack van Johannson wakkert de onderbuikse spanning nog flink aan. In mijn achterhoofd knaagde helaas telkens die spoiler, ondanks dat de eerste helft van de film zeer goed en vermakelijk was.

Het laatste kwart (ongeveer) van de film draaide voor mij echter uit op een deceptie. Op dit moment verwachtte ik al dat er geen sprake van flashbacks zou zijn, maar van flash-forwards. Zeker na dat stukje toen die dochter vroeg om dat bepaalde woord (ben het nu zelf even kwijt). Adams' personage vertelde toen dat de vader van het meisje het wel zou weten, omdat hij immers een wiskundige of iets dergelijks was. Vanaf dat moment lag alles er wel heel dik bovenop. En dat wordt dan in de zogenaamde climax tot in den treuren duidelijk gemaakt. Ik heb het over een zogenaamde climax, want die was eigenlijk geheel afwezig. Het geheel bouwt toe naar een mooie finale, maar het loopt allemaal met een enorme sisser af. Dat daarna de heptapods ook maar gewoon weggaan, omdat ze hun gift hebben 'geactiveerd' bij een mens, als dank voor iets wat de mensheid over een paar duizend jaar voor hun volk zal doen. Als dat de enige beweegreden zou zijn geweest, dan moet dat wel een hele grote potentiële ramp geweest zijn in die toekomst. Mwah, vond het allemaal niet bijster bijzonder meer.

Voor mij is de film uiteindelijk gewoon uitgedraaid op een teleurstelling. Ik heb met opzet zo min mogelijk trailers gekeken van deze film. Voor mij stond het al vast dat ik deze zou gaan zien. Alleen dan verklapt iemand een belangrijk aspect van de film en gelijk is de ervaring een stuk minder. Misschien waren de verwachtingen ook wel te hoog, zeker na wat ik al gezien heb van het eerdere werk van Villeneuve. Wellicht dat ik de film bij een tweede kijkbeurt beter kan waarderen, maar voor nu kom ik niet verder dan 3*.

Na lang wachten was daar dan eindelijk Batman v Superman. Tweeënhalf uur lang lawaai. Nou ja, bijna dan. Het begint namelijk veelbelovend met een paar leuke introducties, maar verzandt binnen de kortste keren toch echt wel in een bult geneuzel met hier een daar enkele prettige momenten. En daar moet deze film het schijnbaar van hebben, momenten. Enkele leuke acties van onze helden fleuren het geheel een beetje op, maar kunnen niet voorkomen dat de hele film aanvoelt als oeverloos gezever met hier en daar enkele wtf-momenten tussendoor gemixt.

Het verhaal, als daar al sprake van is, voelt enorm fragmentarisch aan. De film heeft echt moeite om zijn toon te vinden en huppelt constant een beetje heen en weer. De verschillende droom scènes die her en der voorkomen voelen compleet fout aan en maken het allemaal nog een pak erger. Vooral de tweede wanneer er ineens een gast uit een andere dimensie (?) dingen roept naar Bruce Wayne. Misschien dat je de comics moet kennen om hier wat van te begrijpen. Ik begreep er in ieder geval geen snars van. Het lijkt erop dat Snyder allesbehalve vrijheden heeft gekend en zoveel mogelijk set-ups in de film moest proppen van de studio. Om nog maar een voorbeeld te noemen: opeens stuurt Wayne een mailtje naar Wonderwoman met wat bijlages (met nota bene het symbool van de helden in de thumbnail verwerkt, man man man) waarin de andere helden ieder hun eigen mini-filmpje als introductie hebben. Hoe dom wil je het hebben.

De hele film werkt, zoals de titel doet vermoeden, naar het grote gevecht toe. Er gebeuren allemaal 'belangrijke' dingen voor het geweld daadwerkelijk losbarst, maar het is allemaal allesbehalve memorabel. Her en der wat actie met tussendoor nog een speurtocht naar speciale kogels, who cares. Alles wordt ook zo lachwekkend serieus gebracht. Wat een verademing als Alfred dan eens een grapje mag maken tussendoor. Waar de Marvel films soms verzuipen in hun eigen flauwheid, valt er hier maar bar weinig te lachen. Dan kruipen de 150 minuten echt voorbij.

Na een hoop gedoe valt het snode plan van Luthor dan eindelijk op zijn plaats. Het titelgevecht begint! Na 10 minuten is dit ook weer voorbij. De reden waarom is werkelijk waar te ridicuul voor woorden. Twee jaar haat en voorbereiding in een klap van tafel geveegd omdat de beide moeders dezelfde naam dragen. Prima, het zal wel. Het is ook dit gedeelte van de film waarin Lois Lane rondhuppelt als een ware damsel in distress. Eerst wordt ze van een gebouw geworpen om Superman te lokken. Later verdrinkt ze bijna, wederom om Superman te lokken. Konden ze nu echt niets beters verzinnen? Geforceerd en misplaatst. Evenals Batman misplaatst is in het gevecht met de trol die naar de naam Doomsday luistert. Meneer doet niets anders dan dekking zoeken. Immers, een goed geplaatste boer van Doomsday kan de vleermuisman al van zijn sokken blazen.

Dan rommelt op de achtergrond ook die score nog eens door. Ik had hoge verwachtingen van de samenwerking tussen Junkie XL en Hans Zimmer. Vond de muziek van Mad Max geweldig en Zimmer doet het altijd wel goed bij mij. Dit was toch een grote deceptie. Een constante bak herrie met hier en daar een lichtpuntje. De thema's uit Man of Steel kwamen af en toe even terug en het Wonderwoman thema met die gitaar was gaaf. De rest was jammer genoeg teleurstellend.

Verder is het natuurlijk een Snyder film, dus een halve stad moet er weer aan geloven. Echter, alles is in het donker en een 3d-bril maakt het ook weer een stop donkerder en grauwer. Ik vond het soms maar moeilijk te volgen. Ontploffingen en vuurzeeën te over. Een CGI-feest van jewelste en tegenwoordig mist dit gewoon impact en is het niet meer zo indrukwekkend. Daar komt nog eens bij dat Doomsday allemaal krachten heeft die schijnbaar uit het niets komen. Dit gevecht, met ook nog eens verschillende cuts naar de legertop van de USA (want daar zit die generaal uit Man of Steel natuurlijk) is gewoon een herhalingsoefening van het gevecht Superman-Zod uit Man of Steel. Gaap.

Dan het einde waarin Superman zich opoffert. Ik ken de comics niet en zag dit zelf niet direct aankomen. Vond het wel wat hebben. Je weet dat hij niet echt dood kan zijn, maar het was toch allemaal best aardig gedaan. Dat je dan op het eind het zand op die kist alweer ziet vliegen als pleaser, tja.

Scènes die er in positieve zin uitspringen zijn het begin, waarin je het gevecht uit Man of Steel vanuit het oogpunt van Bruce Wayne meemaakt. Zeker met Man of Steel nog vers in het geheugen is dit apart om te zien. Waar je in die film alles overzichtelijk ziet, heb je hier haast een Cloverfield-achtig perspectief van hetgeen gebeurt. Verder zijn de stand-alone scènes van Batman ook fijn. De beste worden helaas helaas een beetje gespoilerd in een trailer (kijk die dus niet), maar dat mag de pret niet drukken. Hij kent blijkbaar ook geen genade meer, want hij gaat helemaal los met zijn gadgets en doodt toch zeker een handvol bad guys, zeker in die achtervolgingsscène. Zijn training in aanloop naar de titanenstrijd was ook goed gedaan.

Het grootste pluspunt aan deze film is in mijn ogen dan ook Ben Affleck als Batman. Ik had zelf destijds mijn bedenkingen toen hij gecast werd, maar hij is in mijn ogen een van de weinige lichtpuntjes in deze film. Verder ook fijn om Jeremy Irons als Alfred te zien. Henry Cavill is niet echt een begenadigd acteur, maar hij doet het net als in Man of Steel gewoon prima, zij het wat gezapig. Superman is het grootste gedeelte van de film nu eenmaal sikkeneurig. Alle controverse rond Jesse Eisenberg snap ik niet echt. Vond dat hij bij momenten misschien ietwat over-the-top ging maar verder deed hij het prima. Amy Adams is altijd leuk om naar te kijken. Haar aandeel voelde echter enorm geforceerd aan. Gal Gadot als Wonderwoman was ook prima, maar niet echt memorabel.

Uiteindelijk is dit een fikse tegenvaller geworden. Ik had graag van deze film willen genieten, maar dat is me niet echt gelukt. Dit begon al met de trailers die in essentie heel de film al weggaven, maar ik hield hoop. Immers, eerst zien dan geloven. En wat ik gezien heb is een tweeënhalf uur slepend stuk waarin onsamenhangend naar een titanenstrijd toe wordt gewerkt. Vooraleer dit los kan barsten, moeten er verscheidene setups in gepropt worden die het geheel nog vager maken. En wanneer het dan eindelijk zo ver is, valt het allemaal toch wel tegen. Jammer maar helaas. Batman was cool, de film zelf niet.

2 sterren.