Meningen

Avicii is voor mij een tienerheld geweest, waarvan ik heel veel muziek platgedraaid heb. De documentaire vond ik echter veel te traag verlopen en ondanks de openhartigheid waren er veel momenten van herhaling. Ook kon ik op een of andere manier niet inleven in zijn situaties, hoe extreem die ook waren.

De andere artiesten die een woordje deden in deze docu vond ik bij vlagen erg tenenkrommend, met name onze eigen Tiësto. De enige die ik nog vond meevallen en altijd wel sympathie voor heb gehad is Laidback Luke, die aan de basis heeft gestaan van Tim Berg's succes, maar dan houdt het verder ook wel op.

Zijn overlijden kwam als eens schok voor mij als (voormalig) EDM-freak, maar kwalitatief gezien is deze documentaire ondermaats.

Verrassend leuk! Eigenlijk geen minuut verveeld met deze film, noch geïrriteerd aan de personages. Enkel die baas van de strandwachten paste totaal niet in het plaatje, maar voor de rest veel gelachen en likkebaardend gekeken naar Daddario. Oi oi oi.

Ik sluit mij aan bij de meneer boven mij. Mooi inderdaad hoe goed het in elkaar steekt, vooral hoe op het einde alles samenkomt. De film vliegt voorbij, een genot om te kijken. Wel ietwat voorspelbaar, maar ach, wie maakt dat nou uit. Ultieme feelgood-movie.

De opeenstapeling aan flauwe grappen maakte het gros van de bioscoopzaal aan het lachen, waar het mij slechts tot een kleine glimlach kon bedwingen. Waar niemand grinnikte of überhaupt een vorm van lachen toepaste, lag ik dan wel weer dubbel.

Het tweede deel van Deadpool keek weer lekker weg, maar het wordt nergens echt interessant en heeft zelfs een gebrek aan storytelling. Meneer Pool himself blijft een leuk personage, maar dat wordt enigszins versterkt door de relatief saaie karakters om hem heen, die ervoor zorgen dat-ie opvalt.

Voor de aftiteling wilde ik eigenlijk weg gaan, want een vervolg leek mij een herhaling van zetten. Echter, dat mannetje in het rode pak blijft toch entertainen en zal mij toch dwingen tot een volgende kijkbeurt. Kom maar op! Wel een beetje meer diepgang volgende keer, graag.

Het eerste deel is fenomenaal, zeer boeiend en bij vlagen ontzettend komisch. Helaas weet het tweede mij een stuk minder te overtuigen. Desalniettemin, door de vele boeiende personages (de scènes met de Sergeant en Pyle, om te smullen!!) houden mijn volledige interesse door de gehele film. ****

Eens met bovenstaande eigenlijk. Ik wil hem eigenlijk heel goed vinden, maar voor mijn gevoel is het allemaal net niet. Het komt allemaal vrij rommelig over, misschien dat een tweede kijkbeurt meer helderheid geeft, want de kwaliteit is zeker te zien. Pesci!

Ik zag deze op de voorpagina en ik dacht, kom, laat ik met zero verwachtingen een film ingaan.

Nou, wat een vervelende en bij vlagen zeer tenenkrommende movie is dit zeg. Alle clichés op een hoopje gegooid en als een scène een keer een positieve wending neemt, wordt het hopeloos verknald. Ook de muziekkeuzes zijn merkwaardig te noemen (David Bowie, serieus?) en het acteren is voornamelijk bij de dames ondermaats.

Moeilijk uit te kijken film, hopelijk is de volgende random-film keuze beter

Vermakelijke film. Oké... Het verhaal is niet bijster bijzonder, er zijn wat overbodige scènes en het is wat aan de lange kant. Maar ik heb me niet echt verveeld bij deze film. Er zijn echt leuke personages die het echt boeiend houden, en gedurende de film wilde ik ondanks alles weten hoe het afliep. Dat dat ietwat kinderachtig en over-de-top was, ach ja, ik kan er mee leven.