Meningen

De film Girl with a Pearl Earring is geregisseerd door Peter Webber en de scenarist is Olivia Hetreed. Het hoofdpersonage is Griet, zij wordt gespeeld door Scarlett Johansson. Griet is een verlegen meisje dat door omstandigheden naar Delft wordt gestuurd om als dienstmeisje te werken voor een bekende schilder, Johannes Vermeer. Het is een biografisch drama film, dat is een film dat het leven vertelt van een of meer bestaande personen.

Griet komt op zestienjarige leeftijd als dienstmeisje bij Johannes Vermeer werken bij het huishouden. Zo komt zij te weten dat het huwelijk van Vermeer en zijn vrouw niet goed gaat. Johannes, die veel interesse in Griet had, heeft gevraagd aan haar voor model te staan voor zijn nieuw schilderij ‘Girl with a Pearl Earring’. Zij draagt daarbij de parels van zijn vrouw zonder toestemming maar wel tot haar grote woede in vervolg. Na een tijd werd het schilderij de oorzaak van Griet haar vertrek uit het huis. Ze is daarbij het slachtoffer van allerlei conflicten tussen de personen binnen het huis van Vermeer. Net voor haar vertrek krijgt ze van een huismeid de parels die ze aanhad wanneer ze moest poseren voor Vermeer. De film eindigt met waarmee ze begonnen, het bekend schilderij ‘Girl with a Pearl Earring’ waarmee ze de ingezoomde parels laten zien.

Deze film is gebaseerd op het gelijknamig boek van Tracy Chevalier uit 1999. De film zelf kwam uit op 12 december 2003 in Noord-Amerika en in het Verenigd Koninkrijk op 16 januari 2004.

Een van de sterke punten van de film is dat het meisje enorm goed lijkt op het meisje van het schilderij. Ze gebruiken ook allerlei oude voorwerpen van uit die tijd zodat je echt een gevoel krijgt dat je in die periode zit. De regisseurs besteden vooral veel aandacht aan de kunst en de emoties dat je daarin kunt voelen. Het is dus geen film waar drama de hoofdrol speelt. De mindere punten van deze film is het einde. Je weet niet exact hoe het afloopt met het meisje, je zit met veel vragen.

Na dat ik het had bekeken zat ik met gemixte gevoelens. Het is spijtig hoe hard Griet aangepakt is geweest en wat ze allemaal moest doen voor het perfect plaatje te kunnen zijn voor Vermeer. Maar Johannes had wel gelijk en dit schilderij werd een groot succes dus dat is natuurlijk positief en aan een kant een opluchting dat het iets opgebracht heeft. Ik vond het verhaal enorm boeiend is en een krachtige achtergrond heeft.