Meningen

Ongeëvenaard in zijn genre, en tevens voor mij de beste film van zowel Pacino als De Niro. Vooral die laatste vind ik echt fenomenaal in zijn rol.

Een prachtige sfeer, heerlijke muziek, mooie beelden, op alle vlakken een boeiend verhaal, fantastisch acteerwerk van zo'n beetje iedereen, en meerdere scènes die simpelweg onvergetelijk zijn. Een absolute klassieker die nooit uit mijn top tien zal gaan.

Toen ik deze film opzette had ik het niet verwacht, maar Hereditary is voor mij de interessantste, en eigenlijk gewoon de beste, horrorfilm die ik ooit heb gezien (en ja, ik heb er veel gezien). Wát een film zet Aster hier neer. Vanaf minuut één hangt er zo'n ontzettend onheilspellende en mysterieuze sfeer; het kroop vrijwel meteen onder m'n huid. Aster heeft bizar veel oog voor detail, waardoor je 2,5 uur lang getrakteerd wordt op verborgen kleine details en onopvallende easter eggs; denk bijvoorbeeld aan naakte cult members in en rondom het huis, symbolieken en tekeningen die refereren aan King Paimon, maar ook regelmatig een vreemde bass op de achtergrond die op een of andere manier behoorlijk creepy overkomt .

De film bouwt in principe rustig op - lees: in het laatste half uur wordt de horror een stuk explicieter - maar desondanks verveelt het geen seconde. De verhalen rond de overleden oma zijn niet zozeer origineel maar leggen wel een goede basis voor de rest van het verloop van het verhaal. Wat er na een half uur gebeurde met Charlie zag denk ik niemand aankomen, en wat wordt het rouwproces van het gezin prachtig in beeld gebracht. Uitmuntend acteerwerk van Toni Collette, waar ik sowieso altijd al fan van was. Buitengewoon veel diepgang voor een horrorfilm, en deze diepgang zorgt ervoor dat de latere gebeurtenissen zoveel meer impact hebben dan in een doorsnee film.

Fijn ook dat er nog steeds horrorfilms worden gemaakt die het niet moeten hebben van jumpscares. Hereditary is één en al mysterie, sfeer en duisternis. Deze film bleef nog dagenlang in m'n hoofd rondspoken.

Fijn sfeertje in deze film, een unieke sfeer die mij liet afvragen of het nou hedendaags of in de jaren '80 plaatsvond. De muziek draagt hier ook sterk aan bij.

Het verhaal is ook verfrissend. We hebben te maken met een langzame, maar gevaarlijke entiteit die ervoor zorgt dat niet alleen de personages, maar ook de kijker continu paranoïde wordt. Er wordt gelukkig ook geen moeite gedaan om een verklaring te zoeken naar deze entiteit; er wordt vooral praktisch gehandeld, wat de film ten goede komt.

Ik vind het tempo in It Follows echt perfect, de film kruipt echt heerlijk onder je huid. Halve ster aftrek vanwege de scene bij het zwembad.

Zeer interessante mockumentary. De film probeert realistisch over te komen en dat lukt, op sommige momenten na, behoorlijk. Het enge is dat er daadwerkelijk seriemoordenaars bestaan die zo smerig, genadeloos en sluw zijn. De bekende seriemoordenaars die we kennen waren dom genoeg om gepakt te worden; ik wil niet eens weten hoeveel van dat soort mensen (tot op heden) is weggekomen met hun daden.

The Poughkeepsie Tapes weergeeft de jacht op misschien wel de engste soort mensen op deze wereld: een intelligente en sadistische seriemoordenaar. Ik stoorde me niet aan de slechte kwaliteit van de video's, voornamelijk dankzij de zware inhoud van deze video's. Uiteraard de martelingen en moorden, maar ook het sneaken in het huis van Cheryl, terwijl zij en haar vriend ook gewoon in datzelfde huis rondlopen. Brrrr. Het weergeeft goed hoe gevaarlijk onze wereld eigenlijk kan zijn: er zijn mensen die, net als in de film, in hun eigen huis of voortuin ontvoerd en/of vermoord worden door willekeurige voorbijgangers.

Het enige nadeel vind ik het acteerwerk van de meewerkende personen, dat op sommige momenten gewoon echt niet oké is. Ook hun functies zijn soms lachwekkend. Een dismemberment expert, kom op zeg. Het zorgde ervoor dat ik op die momenten weer besefte dat het allemaal niet echt is, en dat vond ik jammer.

Verder vind ik deze mockumentary echt heerlijk. De sfeer is zéér luguber en de moordenaar is angstaanjagend. Niet alleen vanwege zijn intelligentie en fysieke folteringen, maar ook vanwege zijn nietsontziende psychologische wandaden, waarmee hij vooral Cheryl helemaal vernietigt. Echt monsterlijk. En ik vrees dat er op deze aardbol ook dergelijke monsters rondlopen zonder ooit gepakt te worden.

Niet iedereen zal het met me eens zijn, maar dit blijft voor mij de allerbeste film ooit. Van begin tot eind klopt het gewoon. Het verhaal, de personages, de sfeer, de editing, de muziek en bovenal de humor. Ik kan eigenlijk niet één scene bedenken die ik niet vermakelijk vond, en dat is voor mij uniek. In de afgelopen decennia is er vaak geprobeerd Snatch (en ook Lock, Stock & Two Smoking Barrels) te evenaren in dezelfde stijl, maar helaas is er niemand (waaronder Ritchie zelf) in geslaagd ook maar dichtbij te komen.

Er is in deze film geen plek voor romantiek of enige diepgang en dat is in mijn ogen hetgeen dat deze film zo ontzettend sterk maakt. Gewoon in hoog tempo veel grof geweld en sterke Britse humor, gecombineerd met een topcast en een goed doordacht script.