Meningen

Deze film is ongekend realistisch, grauw, rauw en confronterend in elkaar gezet. Er zijn zoveel maatschappelijke problemen en psychologische mechanismen te herkennen. Jim Taihuttu zet in kaart dat niet elke Marokkaanse jongen in het criminele circuit blijft verzeild om voor oppervlakkig gebruik van het snelle geld dat verdiend kan worden in de ijskoude onderwereld. Hij toont een slimme, emotionele en gedisciplineerde jongen maar met een zelf aangeprate uitzichtloze toekomst waarbij verder geweld niet kan ontbreken. Maijd weet in de film zijn reclasseringstraject te volbrengen, voor zijn broer zorgen in hoeverre hij kan en als een beest te gaan trainen. Daarna komt zijn meeste gevaarlijke bijbaan naast al zijn andere verantwoordelijkheden en doelen; een bodyguard worden van een zware Turkse maffiabaas. Marwan Kenzari is een legende en een terechte winnaar van een Gouden Kalf. De rest van de cast verstrekt Marwan maar hij blijft in mijn ogen de grote ster. Op zo een hoog niveau als andere hoogwaardige Nederlandse acteurs zoals Carice van Houten en Michel Huisman. Dit blijkt ook uit het feit dat Kenzari is doorgebroken in Hollywood. Taihuttu had als doel om met WOLF de keerzijde van de multiculture samenleving in kaart te brengen. Opgroeien in armoede wekt criminaliteit op en dat zie je overal ter wereld. Zoals bij de vele kampen in Nederland en vroeger in de jaren 70 de Surinamers. De Marokannen zijn de nieuwe Penoza en de criminelen van het kaliber Holleeder. De levende afgunst onder Marokkaanse criminelen wordt ook zichtbaar in deze film met de gewiekste taferelen van Adil in zijn vriendschap met Maijd. Om deze reden en anderen is de oorlog gebroken in de onderwereld van de Marokkaanse-Nederlanders. Tessa is een sterke rol voor deze prachtige actrice. Ze speelt zo overtuigend en ze heeft een kalmte over zich heen. Zij weet door Maijd heen te kijken en een liefdesgevoel bij hem op te wekken. Het liefst ziet hij zichzelf gesettled met Tessa zoals de scene laat zien als hij foto's van zijn broer en vermoedelijk schoonzus bekijkt. Helaas laat zijn criminele leven en narcisme niet toe dat zijn liefde met Tessa tot iets serieus opbloeit. Maijd is vooral bezig met zijn carrière en hij laat zijn gevoelens niet toe. Een welbekend psychologisch fenomeen van een jongen die een narcistische persoonlijkheid gecombineerd met bindingsangst kan worden gediagnostisceerd. Jammer dat er niet iets meer diepgang in de personages zitten. Maar ik denk dat men vergeet dat het een thriller/dramafilm is. En dat is juist de combinatie die Taihuttu zo goed heeft weten weer te geven. Door teveel de diepgang op te zoeken in de levensverhalen van de personages zou enkel een dramafilm zijn geweest. Of iets teveel daarop kijken waardoor de spanning op de achtergrond kon komen. Dit verhaal lijkt echt exact op dat van Badri Hari. Zijn narcisme heeft de relatie met Estelle waarschijnlijk de das om gedaan net zoals in de film met Maid en Tessa. Taihuttu heeft zich op mooie wijze laten inspireren op een Marokkaanse-Nederlander die niemand ooit zal vergeten door zijn donkere spraakmakende leven in de spotlight.