Meningen

Het is ook voor mij nu bijna 20 jaar geleden ( exunprofor), maar moet zeggen dat deze film het aardig weet te benaderen.

De uitgebrande en verlaten huizen staan nog steeds in mij geheugen gegrift, de troosteloze hongerige blikken staren mij in mijn slaap soms nog steeds aan, ik heb foto´s van mensen waarvan ik in mijn achterhoofd weet dat ze het niet gered hebben.

Mensen die langs de kant van de weg stonden om ons toe te juigen als helden.

Een jochie van amper 10 jaar met voor zich in de sneeuw vlaggetjes gestoken van nagenoeg elke vn deelnemer, bedelend om iets te eten.

Ik heb menig rantsoen weggeven omdat ik zelf niet meer kon eten.

Ik had zelf een zoontje, een stuk jonger dan hem.

Wetende dat in een andere situatie dat hij daar had kunnen staan.

Ik heb nog een klein stapeltje foto´s, ooit genomen met de intentie om deze ooit eens in te plakken, nu na al die jaren liggen deze nog steeds onaangeroerd in een oude doos ergens op zolder.

de winkel scene aan het eind is uiters herkenbaar en helaas ook de slotscene.

En met name de grote oneindige machteloosheid, de wil was er wel maar we konden en mochten niets.

Eenmaal thuisgekomen begon de ellende pas echt.

Een speldje en een bedankje voor de bewezen diensten en succes met de rest.........................

Ik heb respect voor de gene die ons voor waren gegaan en degene die toendertijd en na ons hebben gedient.

Zij zijn degene die het leed voor de rest van hun leven bij zich moeten dragen, niet de grote menigte die deze fim hebben mogen aanschouwen met een zak chips op de bank.

Deze film is slechts een kleine afspiegeling van wat er echt is gebeurt.

Maar weet het aardig goed te benaderen.