Meningen

Wat een klap in het gezicht van de makers van al die klassiekers waarmee jullie Black's Game vergelijken.

Wat Óskar Thór Axelsson (achter wie ik toevallig in de rij stond bij Tokyo Playboy Club en best wel een arrogant mannetje is) heeft geprobeerd te doen is; een film te maken door van alles en nog wat bijelkaar te rapen. Maar wat Axelsson blijkbaar niet doorheeft is dat hij niet Quentin Tarantino is. Als je iets uit andere films gebruikt, doe het dan op je eigen manier en bovenal: goed. Een aantal voorbeelden:

- Man verkracht man. (Zie: Pulp Fiction en vooral ook I'll Sleep When I'm Dead.)

- De hele dit-is-hoe-ons-drugs-handeltje-werkt sequentie. (Zie: nagenoeg elke film over drugshandel.)

- Stebbi's chaotische dag scene (en eigenlijk het hele hoofdverhaal). (Zie: Goodfellas.)

- De sfeer en setting van de hele film. (Zie: Pusher, Tóti is gewoon een gespierde Tonny.)

- Fuck. You. (Zie: Sherlock Holmes, Action Man (het is gewoon een slechte versie van de AMP-factor)

Het is geen probleem als er leentjebuur wordt gespeeld, Tarantino doet dit vaak maar hij haalt elementen/scenes/whatever uit films die vaak heel anders zijn dan de zijne. Black's Game (grimmige misdaadfilm over drugs) kopieert bijvoorbeeld uit Pusher (grimmige misdaadfilm over drugs). Tel hier bovenop ook nog eens bij dat hele film is gefilmd als een aflevering van MTV Cribs (er wordt zoveel doorgespoeld dat de film op normale afspeelsnelheid volgens mij een dag duurt) en er blijft niet zoveel van over. De film speelt zich af in 1999 en omdat het er allemaal zo onwaarschijnlijk gedateerd uitziet zou je haast denken dat het ook toen is gemaakt.

Heel jammer.