Meningen

Gezien de reputatie van deze film had ik er misschien toch iets meer van verwacht.

De acteerprestaties zijn top en de acteurs spelen heel goed samen maar zoals ik hierboven ook al lees was het visueel gezien niets bijzonders. Het speelt zich natuurlijk ook voor een groot deel af in dezelfde ruimte maar ik heb me af en toe ook wel gestoord aan (in mijn ogen) momenten waarin er op iemands gezicht werd ingezoomd.

Uiteraard moet een film gezien worden als werk op zich maar een vergelijking met het boek was voor mij toch onvermijdelijk. Er moeten altijd keuzes worden gemaakt bij de verfilming van een boek maar de keuzes die werden gemaakt vond ik toch niet altijd even logisch. Na afloop van de film had ik dan ook een heel ander gevoel dan na het lezen van het boek. Enkele voorbeelden:
- Het bevreemdende effect van het boek valt weg. Na het lezen van het boek wist ik nog altijd niet duidelijk wat echt en wat niet echt was (bvb. de geluiden uit de muren, "the control panel",...).
- Chief Bromden heeft in de film slechts een bijrol. Zijn verhaal valt dus volledig weg.
- De karakterontwikkeling van McMurphy. In het boek krijgen we te lezen hoe McMurphy zich naar het einde toe meer terugtrekt en hoe de anderen zich vragen beginnen te stellen bij zijn oprechtheid, op aansturen van Nurse Ratched. Dit ontbreekt bijna volledig in de film en geeft ons toch een heel ander gevoel op het einde.
- Heel specifiek: in de film valt McMurphy Nurse Ratched aan wanneer zij na Billy's zelfmoord zegt dat ze moeten verdergaan met de routine van de dag. Dit is inderdaad wel een weerzinwekkende manier om te reageren op iemands dood maar in het boek begint Nurse Ratched meteen met het beschuldigen van McMurphy. Dit zet veel meer haar onmenselijke karakter in de verf. Daarbij komt ook nog de zelfmoord van Cheswick eerder in het boek, moegetergd door Nurse Ratched.
- Het einde van het boek is ook tragischer omdat Nurse Ratched weldegelijk haar macht verliest. Na haar aanval verliest ze haar stem en ook haar gezag over de mannen. Haar ultieme wraak volgt dan in de lobotomie van McMurphy. We lezen echter ook dat vele patiënten het ziekenhuis verlaten. In het boek verliest Nurse Ratched dus ook veel terwijl dit in de film niet zo is.

Toch heb ik van deze film genoten, vooral dan van de acteerprestaties, met name die van Louise Fletcher, die je echt wel de nek wil omdraaien.

4* (ter vergelijking, boek krijgt 4,5*)