Meningen

Fantastische film die uitblinkt in subtiliteit! Mensen die van de uitgesproken drama's en grappenfilms houden vinden hier niets aan... Dit is een film -zoals iemand al eerder zei- meer zorgt voor een constante grijns op je gezicht en tevens ervoor zorgt dat je de tranen in de ogen hebt staan maar nooit echt in huilen uitbarst. Subtiliteit ten top het heeft mij vol bewondering achter gelaten.

Gisteren eindelijk ook de tijd gevonden om naar de bioscoop te gaan om de 'nieuwe Vinterberg' te bekijken, maar wat een monster van een film. Ik heb vanaf het begin van de ellende voor Lucas tot het eind met pijn in mijn hart zitten kijken. Pijn, die ik vooral voelde omdat Mikkelsen en Thomas Bo Larsen zo minimaal en ingetogen acteren dat alle spanning en affecten bij de kijker beleefd worden; althans zo beleefde ik de film. De conftrontaties, bij Bo Larsen thuis, zowel door Lucas als zijn zoon, doch vooral in de kerk tonen voor mij aan dat Vinterberg een kei is in het nagenoeg perfecte belevingsklimaat voor de kijker te creëren. Ik vond bij Submarino al dat goede acteurs (Cedergreen) in deze film nog meer boven zichzelf uitsteken. Nu vond ik Mikkelsen sowieso al een buitencategorie, maar in deze film is hij fenomenaal. Briljante film. Mooiste passage vond ik overigens het moment dat vader bij dochter op de slaapkamer zit en hij het slechte van de mens benoemt, realiserend en reflecterend dat hij het slechte veroordelende in zichzelf bedoeld.
De grapjes die hier en daar in de film zitten (Kirsten, Woef!) maken het geheel overigens net wat luchtiger waardoor het lijden als kijker dragelijker wordt. Ik stop met mijn lyrisch betoog, ik ben nu al benieuwd wat Vinterberg nu gaat doen..