American Manhunt: Osama bin Laden (2025)

Zeer interessante documentaire. Ik dacht inmiddels alles wel zo’n beetje gezien te hebben, maar toch was er veel nieuw voor mij. Vooral hoe het er bij de zoektocht achter de schermen aan toe ging. En ondanks dat je weet hoe het afloopt, zat ik bij de laatste aflevering op het puntje van mijn stoel.

Werkelijk een top documentaire ik wist al heel veel maar weer nieuwe informatie zo moet een documentaire zijn zeer spannend en betrokken.

Een soort Coco Melon voor volwassenen. Inhoudelijk wel boeiend maar geen enkel frame langer in beeld dan 3 seconden. Af en toe een beetje to much met verspringen van beelden, data etc.

Dat klopt, veel te Amerikaans en sensatiebelust.

Gek hè.

Ja best wel.

Redelijk boeiend, wel een tikje te langdradig. Maar het blijft interessant hoe ze die schoft hebben gevonden.

Onderwerp an sich blijft fascinerend. Maar dit was allemaal al wel erg bekend. Lang gerekt en ietwat irritant gemonteerd ook.

Zeer Amerikaanse documentairereeks die puntsgewijs door grotendeels bekend materiaal heen dendert. De makers realiseren zich erg goed wat ze aan het maken zijn en leveren dan ook een zeer eentonige, maar niettemin bijzonder boeiend in elkaar gestoken serie af. Spannend ingevuld en met intelligentie in elkaar gedraaid om zelfs de meest ongeïnteresseerde kijkers in hun zetel te houden. Het jammerlijke is dat er weinig nieuwe onthullingen worden gedaan, waardoor het behandelde materiaal vooral bekend terrein blijft. Het positieve is dat je altijd wel geboeid kijkt en daar waren de mensen achter de montage natuurlijk op uit. Op dat gebied is American Manhunt zonder twijfel geslaagd.

Het vervolg van docu-week betrof deze American Manhunt: The Hunt for Bin Laden, en dat is toch wel interessante materie waar ik reeds twee goede boeken gelezen heb en waar Dark Zero Thirty een film is die ik heel goed kan waarderen. Dus kom maar op!

Uiteraard wordt er begonnen met een samenvatting van 9/11, de paniek en stress tijdens evacuaties en de krampachtige poging te begrijpen en te beheersen wat er gaande is. Bizar eigenlijk dat half Amerika of Facebook er tegenwoordig van overtuigd is dat het WTC een 'controlled demolition' is en de vliegtuigen een soort van 3D projectie. Maar dat terzijde waar de bommelding en de kennis van de codenaam van Air Force One ook best wel apart is. Niettemin hangt het stof nog in de lucht als er al plannen gemaakt worden en er boeiend beeld van 'Modern Warfare' ontstaat waarin vooral de CIA de teugels in handen lijkt te hebben. En wat is er veel gebeurt in Afghanistan, wat wordt daar hoog spel gespeeld en wat waren ze dichtbij in Tora Bora waar de 'air-controllers' vuur en zwavel lieten regenen. Maar tevergeefs....

En wat is er toch een hoop gebeurd met de aanslagen in Istanboel, Madrid, Algerije en London, zoveel eigenlijk dat je het bijna alweer vergeten bent. En dan de aanwijzingen voor een Amerikaans Hiroshima die de inzet verhogen waar de aanslag op kamp Chapman ook nog voorbij komt begeleid door muziek van Dark Zero Thirty. Het gevoel en idee van de film is daarna nooit ver weg met de dames Tracey, Cindy, Gina waar karakter Maya ongetwijfeld op gebaseerd is. Of misschien is het de mysterieuze Tina die niet herkenbaar in beeld komt. Het verhaal is daarna bekend met Khalid Sjeik Mohammed, het spoor dat men probeert te volgen aan de hand van Al-Jazeera, koeriers, boodschappers en andere onderdelen in het netwerk rond Bin Laden en dat slechts naar één plek kan leiden namelijk Abbottabad waarop de SEAL's dat klusje gaan klaren in een bizarre operatie die verre van soepel verloopt. Toch telt slechts het codewoord: Geronimo, for God and country.

Heb ik dingen gezien die nieuw waren? Nee, niet echt op wat details na. Maar dat maakt mij verre van uit waar dit soort dingen mij meer dan boeien en smaken. Daarom wat mij betreft een dik cijfer.