American Nightmare (2024)

Kwam deze tegen in een top 10 lijstje van Netflix. Ik vond het maar een wat zakelijk en saai geheel. Ik had er toch andere verwachtingen bij misschien omdat het op Netflix staat. Nu was het een soort Discovery serie.

De zoveelste variant op 'Making A Murderer' met dubieuze systeemfouten bij justitie en bijna een veroordeling op basis van vooroordelen. Hier door het walgelijke seksisme dat slachtoffer Denise Huskins over zich heen kreeg omdat haar zaak zogenaamd parallellen vertoonde met de eigen ontvoering uit 'Gone Girl' (2014). Maar 'American Nightmare' (2024) blijft aan de oppervlakte als een eenduidig politiek pamflet met duidelijke helden en schurken. Misschien belangrijk dat zulke MeToo-aanklachten gemaakt blijven worden, maar ze beginnen inmiddels allemaal op elkaar te lijken. Al heb ik een enorme sympathie voor Misty Carausu als een soort Fargo-personage dat het absolute goede in de mens belichaamt.

Verbijsterend verslag. Ik vraag me wel af of deze geschiedenis ook zo was gelopen wanneer de film 'Gone Girl' het jaar ervoor niet in roulatie was gegaan. Het hele gedoe sloot er natuurlijk wel naadlooos op aan en maakte de tunnelvisie van het politieapparaat in ieder geval min of meer verklaarbaar. Wat dat betreft vond ik het toch minder 'een typisch voorbeeld van een MeToo affaire'. Van de drie afleveringen vond ik de tweede de minste: Denise (ze deed me steeds aan Hadewych Minis denken) kwam wel erg lang en vaak in beeld met het wegvegen van haar tranen en haar verhaal had ook wel wat korter gekund. De derde pikte het tempo van de eerste weer op en laat je uiteindelijk sprakeloos achter: hoe kon dit in de vrede zo mis zijn gegaan? Na de uiteindelijke oplossing blijven er toch ook wel wat vragen over zoals: waarom is er niet meteen DNA van het achtergebleven haar op die bril genomen? Waarom is er geen onderzoek naar 'het verkeerde slachtoffer' gedaan, had die FBI agent nou wel of geen belang bij de gekozen aanpak en waren er nou wel of geen handlangers? Maar misschien heb ik wel het een en ander gemist en kunnen anderen hier nog iets aan toevoegen.

Wat een onwaarschijnlijk verhaal. Het zadelt je op met een enorme kwaadheid en je zit vooral in de laatste aflevering in een rollercoaster van emoties. Zeer indringend verslag van een must see verhaal.

De serie voelt niet echt af, je wilt veel meer te weten komen over die FBI mannetjes en rechercheurs binnen Vallejo die hun werk gewoon kunnen voortzetten. Welk motief hadden zijn en hoe graat was de invloed van de ex etc.

Dit vond ik maar een matige documentaire. Het verhaal wordt veel te suggestief verteld, de interviews lijken vaak gescript. Vervolgens wordt het geheel ook nog eens onnodig uitgesponnen. De tweede episode hadden ze wel achterwege kunnen laten.

Wat Denise Huskins en haar man hebben meegemaakt is verschrikkelijk, een echte nachtmerrie. Het is afschuwelijk wanneer slachtoffers niet worden geloofd omdat er zogenaamd geen bewijs is, en dat de politie het teveel werk vind om bewijs te zoeken. De documentaire zelf vond ik niet zo heel goed. De interviews kwamen heel raar over alsof het stand-ins waren die het verhaal vertelden. Ook ergerde me ik aan de omschrijvingen van haar als "the all American girl" gezeik in combinatie met het feit dat ze blond haar heeft. En haar man had in het leger gediend, dus was een "all American man". Wanneer ben je dat eigenlijk? Dat eeuwige Amerikaanse patriotisme (en racisme) ben ik wel een keer zat, eigenlijk.

Dit verhaal had een betere docu verdiend.

Ik vond het wel een goede docu.

2 dingen vond ik met name verbijsterend:

1. de onvoorstelbare tunnelvisie van de betrokken politie mensen, en

2. dat een film (Gone girl) zo'n grote invloed kan hebben gehad op een politie onderzoek. Als dit geen waargebeurde feiten waren zou het zelfs komisch zijn geweest.

En die sukkels van de politie zijn nog steeds gewoon werkzaam in hun functie: ongelooflijk.

Het is erg als je de waarheid spreekt en ze je niet geloven, veel erger is het nog als ze je in de grond wel geloven maar dat niet past in hun eigen egoïstische, kleinzielig, eigen leugenachtige strategie, met inderdaad een "nightmare" voor de slachtoffers tot gevolg.

Een onthutsend verhaal dat in de beginne nogal chaotisch wordt voorgesteld en eigenlijk, ondanks het merkwaardig thema, niet echt overtuigt daar waar politiemensen, advocaten... aan het woord komen.