Kleurt de Nederlandse film- en serie teveel binnen de lijntjes.?

Onderandere Frank Lammens hekelt het feit, dat in de Nederlandse filmwereld teveel binnen de lijntjes wordt gekleurd, terwijl de voornamelijk Belgische producties 'Undercover' en 'Ferry: De Serie', laten zien dat mensen ook heel gelukkig kunnen worden van 'lelijke en duistere dingen'.

De Nederlandse basisgedachte is nog altijd, dat er wordt vanuit gegaan, en moet voldoen aan de vraag 'gaan mensen ernaar kijken?' En gek genoeg denken ze dan in 9/10 vd gevallen dat dat gebeurt met een romantische komedie. Terwijl je ziet aan het succes van deze serie (Undercover) dat dat helemaal niet per se hoeft. Je kan ook lelijke, ruwe en duistere dingen maken waar heel veel mensen heel gelukkig van worden. Nederlandse fondsen zouden veel moeilijker zware, donkere shit doorlaten, terwijl dit in Vlaanderen/België veel makkelijker gaat. (Bron: www.rtl.nl/boulevard)

En ik begrijp Lammens hier zeker wel in, met oa Vlaamse series van regisseur Marc Punt als Diamant (1997), Matroesjka's (2005-2008), Fair Trade en zijn films als She Good Fighter, Ad Fundum, Frits & Freddy.

Verder Crimi Clowns van Luk Wyns en waar Frank Lammens zelfs rol heeft als 'De Patron'.

Los van het meer ruwere en duistere werk, vind ik dat België, als klein landje, door de jaren heen uiterst kwalitatieve series heeft afgeleverd ivm Nederland. En dit in zeer uiteenlopende genres, gaande van (psychologische) thrillers, drama, politie/misdaad, actie, rechtbankseries, en last but not least onze (absurde of tragi)komedie en hier moet ik gewoon enkele opsommen, nl In de gloria, Buiten De Zone, Het Eiland, Eigen Kweek, De Ronde, Van vlees en bloed.

Met Mocro Maffia heeft Nederland eindelijk ook de kans gegeven om 'de onderwereld' te projecteren opt scherm en duidelijk laten zien dat het ruwe en donkere genre heel veel Nederlanders en zeker ook Vlamingen heel gelukkig kon maken. Weliswaar tot 2018 moeten wachten op dergelijke ruwe en donkere serie en met Sleepers in de nasleep ervan.

Maar daar de Vlaamse series uit de 90s, nog geen last hadden van 'MeToo', 'WOKE' en consorten, kon er nog meer.

Maar gross vd bovengenoemde Vlaamse series, zowel de oudere als recentere, bevatten duidelijk veel meer een ferme dosis vrouwelijk naakt en naaktscènes (vrouwonvriendelijke) ivm Nederlandse series.

Dus ondanks dat de Vlamingen tov Nederlanders in de realiteit en dagelijks leven, juist eerder conservatiever en meer gesloten zijn en ik qua persoonlijke ervaringen met Nederlanders, hen ook echt veel losser, directer, gedurfder, schaamtelozer en socialer ervaar. Wordt letterlijk het tegenovergestelde op het scherm weergegeven.

Net iets meer uitgelopen en uitgeweken, dan het oorspronkelijk plan, dat vooral om het eerste deel mbt Frank Lammens en de te brave Nederlandse filmwereld moest gaan. (Bron: www.rtl.nl/boulevard).

Graag lees ik graag anderen hun mening en/of ervaringen uit één of meerdere zaken