Just a joke...

Leuk zeg, Pasen!

Wel eens op 4chan/b gezeten? Dat is pas messed-up

He's climbin' in yo' windows, snatchin' yo' people up! Aldus een Youtube-er.

.

haha

Al een tijdje geleden gezien, wel grappig, zit je vaker op membase, Eazy?

Als ik eraan denk.

Die is trouwens van Drawing Board.

Ik wil ook zo'n portemonnee!

Vanwege het sluiten van het frustratietopic zet ik mijn laatste galstukje maar hier. Ik hoor het wel van de moderators als dat niet is toegestaan...

Zoals ik al eens eerder schreef heb ik een afgrijselijke hekel aan mensen die te laat op afspraken komen. Des te meer heb ik er een hekel aan als ik zelf ook te laat op een afspraak kom. Dit overkomt mij nooit omdat ik er simpelweg voor zorg overal op tijd te zijn. Mijn tandarts is er eentje waar te laat komen hetzelfde is als godverdomme in de kerk zeggen.

Enkele weken geleden trok ik op een maandagmorgen op werk om exact 9 uur 45 mijn agenda open om te kijken wat voor bijzondere dingen ik vandaag allemaal te doen had. Mijn oog moest zich onfortuinlijk genoeg drie keer scherpstellen om de volgende woorden tot me te nemen: "9:30 tandarts". Godverdomme.

Ik bel meteen de praktijk op en krijg goddank de assistente aan de telefoon. Ik bied mijn welgemeende excuses aan en geef akkoord voor een nieuwe afspraak voor controle. Twee weken terug vond deze plaats en het resultaat was echter niet wat ik verwachtte. In de meeste gevallen loop ik flamboyant met een in mijn hoofd nagalmende "Het ziet er weer keurig uit meneer Jansen." de praktijk uit, maar deze keer besloot deze ruim overgepensioneerde grijze man te constateren dat er tandresten in mijn tandvlees zitten. Deze zijn precies een jaar terug in het ziekenhuis ontstaan bij het verwijderen van twee verstandskiezen.

"Tandenborstel mee, tandenborstel mee!, tandenborstel mee!!, tandenborstel mee!!!!" Dat was mijn gehele hersenactiviteit bij het wakker worden onder de douche na vier vrije intensieve dagen en een slechte nachtrust. Na de hele ochtendweerwar stap ik in de auto en rijd naar m'n werk. Ver over de helft van de rit is er een stemmetje in mijn hoofd die zegt "Tandenborstel vergeten." Kut. Ik sla meteen ergens rechtsaf in een straatje om daar te draaien en weer huisafwaarts te gaan. Ach, zo'n lekkere lenteochtend beginnen met een autorit vind ik heerlijk en bijna zat ik nog op het randje dat ik zelfs blij was mijn tandenborstel te zijn vergeten. In de straat werd ik nog aangenaam verrast door een wegrijdende Lotus Elise. Wat wil een mens nog meer?

Door uitloop van werk moest ik me gigantisch haasten met tanden poetsen. Computer uit, tandenborstel pakken, dikke laag Aquafresh erop en lopend naar het toilet geniet ik van het mooie geluid dat mijn nieuwe schoenen maken op de marmoleum vloer. Ik doe de deur van het herentoilet open en moet tot mijn grootste spijt zien dat de bril omlaag staat. Ik heb echt een gruwelijke hekel aan mensen die op hun werk schijten. Er is niets vervelender dan na het drinken van tig bekertjes water je plaslust heerlijk te willen botvieren maar dat zo'n afgrijselijke geur van een vieze man dit heerlijke gevoel helemaal teniet doet. Deze regelmatig terugkerende situatie heeft een keer zelfs het tweede keer moeten doorslikken van mijn mueslireepontbijt als gevolg gehad.

Wat zijn mannen toch eigenlijk smerig. Sta je daar lekker met je pik in je hand twee liter water te lozen, schrik je opeens keihard op omdat een man achter je keihard de deur probeert open te maken. Dan hoor je weleens dat ze even het vrouwentoilet nemen om daar hun lozing te doen. Gatverdamme. Wat hebben vrouwen het toch zwaar, denk ik dan.

Na het grondige tandenpoetsen was ik mijn handen en door het gehaast vallen er tig spetters op m'n nieuwe schoenen. Met rap tempo loop ik naar de parkeergarage en stap ik in de auto. Mijn richtingsgevoel is net zo slecht als de turbo-uitrusting van een slak. Daarom vertrouw ik blind op Eva. Eva is de vrouw met zwoele stem die ik speciaal op mijn TomTom heb geinstalleerd om die typische vaderstem van Bram te vervangen. De plaats waar ik werk is bepaald geen pretje voor automobilisten. Naast drukte, verbouwingen en drempels is het vooral de hele wirwar die je vaak doet frustreren. Heb ik goddomme enorm veel haast, laat die pokken- TomTom me funest in de steek! Minutenlang zit ie zonder GPS-signaal. Uit ervaring weet ik dat mijn gevoel volgen me alles behalve de juiste richting in brengt, dus ik besloot in een zijstraatje dat ding uit en aan te zetten om te kijken of ie het dan wel deed. Zo'n smerige sneaky drempel deed me mijn achtervering keihard doen kraken en scheldend beland mijn auto in een parkeervak. Zit ik op gevoel eerst een minuut te wachten totdat ie uitgaat, daarna nog 's een minuut voordat ie aangaat. In mijn hoofd had ik al helemaal het beeld dat ik mezelf telefonisch verontschuldig tegen de tandarts dat ik me weer niet aan mijn afspraak houd. Gelukkig kon Eva me nog op tijd op de plaats van bestemming brengen. Wat een frustratie om op zo'n moment nog door een vrouw gecommandeerd te worden. Met een keiharde tik op de knop zet ik m'n TomTom uit en zie bij het inrijden van de straat een goede parkeerplek tussen twee auto's staan.

Heb ik goddomme al bijna drie jaar m'n rijbewijs en nogsteeds kan ik niet fileparkeren! Ik zit altijd vol verbazing te kijken als mensen met een pracht van een auto keihard met de banden op de stoep gaan en sturen terwijl de auto stilstaat. Erg slecht voor je banden en daarom doe ik dat gewoon niet. Zo gek is dat he. De ene keer rag ik 'm er met gemak tussen en de andere keer lukt het totaal niet. Na enkele waardeloze pogingen besloot ik uit frustratie en haast mijn auto lekker op asociale wijze schuin neer te zetten. Hoppa! Wat hebben vrouwen het toch zwaar, dacht ik wederom.

Vijf minuten voor tijd kom ik half zwetend de tandartspraktijk binnen, dat zich simpelweg in een rijtjeshuis bevindt. Mijn oren worden bij binnenkomst heerlijk gestreeld door het prachtige pianospel van de vrouw van de tandarts. In de wachtkamer zit tegenover mij een enorm burgerlijk gezin dat ik lichtelijk observeer om de wachttijd te doven. Na een kwartier gelul over onder andere een schooltas en hun caravanreis naar hoe-kan-het-ook-anders Frankrijk, komt de tandarts binnen om mij te halen.

Normaal zie ik absoluut niet op tegen een bezoek aan de tandarts, maar in deze had ik eigenlijk niet zo'n zin. Het idee dat ik het gevoel van een omlaaggaande stoel enger vind dan een spuit in mijn tandvlees kon me uiteraard geruststellen. Na die spuit kon de behandeling meteen beginnen omdat de verdoving van lichte aard is. In een tijdsbestek van op gevoel ruim 20 minuten werd mijn tandvlees opengesneden, resten verwijderd en dichtgenaaid. Dat ging allemaal vrij hard. Er belandde zelfs een druppel bloed op de broek van de tandarts. Nadat de assistente hem hierop wees zei ik met halve mond "een aandenken van mij", en warempel, er werd gelachen! Voor een van de zeer weinige keren hoef ik een grap een keer niet uit te leggen. Na enige tijd werd de ingreep toch vervelend. Niet alleen voor mij omdat ik het hechtdraad overduidelijk voelde en me kapot zweette, maar ook duidelijk voor de tandarts die voor de zoveelste keer met geirriteerde toon moest zeggen dat ik m'n kaken wijder open moest houden. Weer dacht ik, wat hebben vrouwen het toch zwaar.

Door het heerlijke lenteweer en mijn deels daaruit vloeiende optimisme gaf ik SkyRadio nog een kans om de autorit naar huis op muziekaal vlak tot een genot te brengen, maar na het indrukken van de knop werd ik letterlijk gebombaardeerd door het o zo neppe gezang van Marco Borsato. Wat een vreselijke galbak is dat toch, bah. Ook duivelin Adele kon het niet laten me te teisteren. Met eigen CD's heb ik regelmatig de gewoonte heerlijk zonder schaamte te playbacken. Met versgenaaid en geïrriteerd tandvlees zat dat er helaas niet in. Jammer. In mijn straat aangekomen kom ik een verschrikkelijke vrouw uit de buurt tegen wiens zoon mij in het verleden regelmatig heeft geziekt. Deze vrouw heeft een afgrijselijke glimlach die me altijd doet denken aan een opengereten reptiel. Ondanks dat ik haar geen geld had gegeven toen ze enige tijd geleden met een collectebus voor een of ander vaag fonds voor de deur stond, gaf ze mij toch haar opmerkelijke glimlach. Helaas voelde ik me verplicht vanuit de auto mijn glimlach ook op te zetten. Ik deed dat en kreeg meteen het gevoel alsof mijn tandvlees weer helemaal open lag.

Wow... en dat allemaal op één dag? (ja, ik heb het hélemaal gelezen), alleen is dit geen plek om het neer te leggen denk ik. Het is jammer dat het frustratie-topic gesloten is, dit zou wel een leuke toevoeging zijn geweest.

Ik snap de clou niet.......

Zit er niet in, het is geen mop.

Ach zo!

Ziet er nep uit, maar zou enorm lullig zijn als het waargebeurd is.

West-Vlaamse boeren leggen aan 2 Poolse astarbeiders uit wat je moet doen als je een obus vind op het veld:

(Uit Man bijt hond)

Pincodes van alle Nederlanders uitgelekt!

Oei! Die van alletwee mijn bankpassen staat er ook bij, ik ga ze snel veranderen......

Die van mij staat er ook op. Grappig.

Iedereen heeft het over William and Kate, maar deze man is echt enorm grappig. Prince Philip, de man van de Queen, heeft een enorme botte humor. I love it!!!

Top 15 Quotes of Prince Philip - listverse.com

Wat een uitspraken

gelukkig die van mij staan er niet tussen

“If you see a man opening a car door for a woman, it means one of two things: it’s either a new woman or a new car!” - prins Charles (89), UK.