Stemmen zegt niets over de film...

Heb deze week op een theorietje zitten brouwen (met dank aan Petey) en de titel van de topic is licht provocerend gekozen. Maar het gaat om het volgende:

Je mening over een film hangt van veel meer factoren af dan het onderwerp en de uitvoering van de film. Veel belangrijker zijn:

Je stemming - Was je wel in de juiste stemming voor zo'n soort film, of was je er juist heel erg voor in de stemming.

De omstandigheden - Zag je 'm in de bios of op tv onderbroken met reklames. Of keek je 'm terwijl je je huis opruimde.

Het gezelsschap - Keek je met een aantal mensen die de film leuk vonden of vonden ze er niets aan en praatte ze er constant doorheen.

Juiste beeldformaat

Welke film je ervoor zag. Was dat een hele slechte film dat is de kans groot dat je een mindere film goed gaat vinden of mogekeerd.

Welke films je al kent - wat voor de een vernieuwend is heeft een ander al eerder gezien.

Je fysieke gesteldhied.- Was je dronken, stoned (kan ook een pré zijn) of moe? Of juist klaar wakker.

etc.

Dit heeft bij mij tot gevolg gehad dat ik zo 10 films kan noemen die ik eerst op 0,5-1 had en nu op 4,5-5* Waarom deze grote verandering: De omstandigheden waren anders.

Kortom mijn conclusie is dat je stem niet zozeer iets zegt over de film an sich maar meer over de relatie van die user tot die film.

Ik zal nooit beweren dat Commando een betere (lees vi9sionair vakkundig gemaakt) film is dan Solyaris. Toch heb ik de eerste op 5* staan en de tweede op 1,5* Waarom? ik ben dol op Commando en heb me bij Solyaris vooral verveeld.

5* is dus niet heel goed, maar heel veel houden van en 0,5* is niet perse slecht, maar meer hekel aan.

Wat vinden jullie?

PS. ik maak me al een stuk minder druk om de 0,5 van aandere users voor Apocalypse Now. Zij hebben gewoon een slechte relatie met die film en moeten 'm hoog nodig eens herzien onder optimale omstandigheden.

Al die dingen die je noemt hebben zeker invloed, maar bij mij persoonlijk nooit meer dan maximaal 1 ster.

Mijn interesses wat betreft film verschillen niet dermate veel bij verschillende stemmingen (ik ben niet zo bipolaar als Van Damme ) dat het zo'n grote invloed heeft.

Ik kan me er niet echt in vinden. Alle punten die je noemt kunnen inderdaad enige invloed hebben op je filmbelevenis, maar ik heb volgens mij nooit daardoor een nonstem (noem het voor het gemak even zo, weet geen andere term) geplaatst. Laat staan een verandering van 0.5 naar 5.0.

Erg herkenbaar. Ik heb ook flink wat films gezien die ik eerst ontzettend laag beoordeelde en die nu flink hoog staan. Dat had vooral te maken met matigbeeld, stemming of misplaatste verwachtingen. Dat had ik bv. bij Donnie Darko, Old Boy, Hills Have Eyes (2006) e.v.a.

Ik geef sowieso bijna geen 5* en als ik ze geef in een bepaalde stemming verdwijnen ze ook vaak snel weer in 4.5*. Wel ben ik het met je eens dat de situatie waarin je een film ziet uiteraard zeker uitmaakt.

Als voorbeeld geef ik Pink Floyd The Wall. Wij zouden met het hele gezin naar James Bond gaan, maar ik (14 jaar) had gehoord dat Pink Floyd The Wall geweldig moest zijn, dus na flink zeuren van mijn kant wij naar Pink Floyd met mijn beide ouders en jongere en oudere broer.

Daar zaten we ineens in een volgepakte bioscoop omringt door skinheads. Muziek stoind keihard. Ik besefte me direct dat mijn ouders dit vast minder gingen vinden dan de James Bond film. Toen de hoofdrolspeler in maden uiteen viel begon mijn broertje (9) te huieln en zijn handen voor z'n ogen te houden. Tja daar zit je dan met je goede advies.... De muziek spraak niemand aan, integendeel. Er werd besloten in de pauze naar huis te gaan. Er kwam geen pauze. wel begonnen tijdens de razzia de skinheads instemmende opmerkingen te maken etc. Nou ik ging door de grond en verafschuwde de film. 0,5* Troep, herrie, geen verhaal, wazig en duister. Bah!

Paar jaar later Pink Floyd fan geworden herzien op een groot scherm en daar was de 4* Prachtige meesleepende film. De volgende paar keer dat ik de film zag nam hij alleen maar toe in kracht en nu staat die op 5* Meesterwerk, krachtigste muziekfilm die ik ken.

2001 is er ook zo een, maar dat zullen meer mensen herkennen.

De film is niet veranderd, ik en de omstandigheden wel....

Mee eens, al de eerder genoemde factoren hebben invloed. Toch zal ik dan wel de kwaliteiten erkennen maar zal het mij gewoon minder aanspreken (vooral emotioneel). Er zijn ook films die je echt in een specifieke stemming moet zien; bv. Mulholland Drive, Gosford Park, Bad Timing, Blue Velvet, Blowup, Les Diaboliques. Daarom heb ik ook dvd's die ik al 3 jaar heb laten liggen omdat ik nog niet het geschikte moment heb gevonden.

Ik zeg ook niet dat je blind ben voor kwaliteiten, maar ik geef ook een hoop goedgemaakt komedies een 1* Omdat ik komedies meestal niet leuk vind. (Wederom stemming)

Het is bij mij ook herkenbaar, en je theorie klopt zeer zeker.

Bij mij ligt het voornamelijk aan mijn stemming, en beeldkwaliteit, daardoor kan het soms zijn dat ik een film veel minder kan waarderen.

Afgelopen weken heb ik een aantal films herzien, het resultaat:

van 2,0* - 4,0* Pulp Fiction

van 2,5* - 4,5* Moulin Rouge

van 2,5* - 0,5* Hard candy

van 3,5* - 1,0* The Girl Next Door

van 3,5* - 1,0* Madhouse

En nog wel meer films, die bij herziening anders

Niet dat dit per se het geval hoeft te zijn, maar denk je niet dat je leeftijd misschien de grootste factor was?

Ik heb trouwens ook wel eens grote veranderingen (Apocalypse Now van een 3/3.5 naar 5, Scary Movie van 3.5 naar 1.5 etc.) maar dat komt meer door smaakveranderingen (wat ook weer redelijk leeftijdsgebonden is).

Leeftijd zal idd een belangrijke factor zijn. Maar ook nu mijn smaak een beetje uitontwikkled is kan het voorkomen. Ik hoop nog steeds dat Party 7 (die nu op 1,5*) bij herziening op een 4* uitkomt. Ik was toen ik 'm zag moe en in een kritische bui. Als een keertje in een meligere bui ben ga ik het weer proberen.

Apocalypse Now begon bij mij ook op 3,5 Is nu mijn vaste nr 1.

Leeftijd heeft er ook wel mee te maken inderdaad.

Vroeger was ik gek van films zoals I Know What You Did Last Summer, elke keer als ik die film zag was ik helemaal bang.

Nu heb je al films zoals Saw, en Hostel nou dan is I Know What You Did Last Summer er echt helemaal niks meer bij.

Ik keek alleen hollywood films, klassiekers, arthouse en anime bijvoorbeeld bestonden toen niet eens voor mij.

En ik denk ook juist bij komedie, dat naarmate je ouder word je smaak qua humor ook veranderd.

Volgens is het vooral zo dat wanneer een film totaal niet vergelijkbaar is met iets dat je ooit eerder zag, je nergens aan vast kan houden, waardoor je wel gefascineerd bent, maar toch op een lage beoordeling uitkomt. Een soort paniekreactie eigenlijk. Dat had ik bij mijn eerste Lynch (Mulholland Drive) bijvoorbeeld. Het is moeilijk om je stem te bepalen als je je nergens aan vast kan houden.

Mooi voorbeeld.

Ik ben het overigens wel eens dat bepaalde films echt gewoon niet geschikt zijn bv. wanneer je in een bepaalde sfeer bent of een bepaald gezelschap om je heen hebt (nog steeds nachtmerries van mijn constant kletsende moeder tijdens Casablanca), maar in het geval van sfeer zou ik de film uberhaupt niet gaan zien op dat moment.

Ik geloof dat je smaak nooit uitontwikkeld is. Hooguit je voorkeuren voor een bepaald type film.

Verder ben ik het wel in grote lijnen met je eens.

Ik ben het toch meer met Kos eens. Natuurlijk hebben al die elementen die Reinbo noemt invloed, maar dat moet niet overschat worden. Een film die ik eerst 0,5* of zo geef, spreekt me ook gewoon niet aan, ongeacht mijn stemming. Natuurlijk kan ik in een betere stemming bij een herziening een film verhoging, maar met meer dan 1,0* lijkt me sterk. Laat staan van een 1* naar 5* of zo, dat is nog nooit voorgekomen.

Ik ben het met The One Ring eens. Toen ik 'Saw' bijvoorbeeld voor het eerst zag, was ik op kamp ergens in een niet zo fijne buurt. We gingen om elf uur ofzo kijken, en iedereen zat gewoon aan de buis gekluisterd.

Daarnaast was het mijn eerste horrorfilm in jaaaren, en ik was nog nooit zo bang geworden van een film. Heb nog maanden nachtmerries gehad.

Maar toen ik hem laatst herbekeek met wat vrienden lachten ze continu om alles. En ja, probeer dan maar eens bang te worden. De hele sfeer was eigenlijk verdwenen. Kan ook komen doordat het verhaal dit keer wél bekend was, maar toch.

Same story voor 'Escape from Alcatraz' trouwens, maar dan voor de spanning.

Een film die ik eerst 0,5* geef zal bij mij nooit een 4,5* of 5* scoren in de toekomst. De vertrouwensband tussen mij en de film is immers beschadigd en zal altijd littekens blijven vertonen.

Mijn spectaculairste opwaardering was die van C`era Una Volta Il West die ging van een 1* naar een 3,5*. Ik wacht ook al jaren totdat 2001 een keer op tv komt, het was de 1ste Kubrick die ik bekeek en hij beviel toen niet echt. Met The Shining had ik hetzelfde, zij dat hij de 1ste keer niet aan mijn verwachtingen voldeed omdat hij niet constant spannend was. Hij startte op een 3* Maar behoort nu tot mijn betere 4* `s. Als een film de eerste keer niet bevalt en de 2de keer wel dan ligt het vooral aan mijn verwachtingspatroon. Veel spectaculaire opwaarderingen komen bij mij niet echt voor, ik ga films juist eerder afwaarderen.

Da's zonde je moet gewoon altijd een open vizier houden. Hoe diep denk je dat de wond was die Pink Floyd The Wall bij mij geslagen had? Sterker nog je moet juist hopen en zelfs een beetje je best doen om films (die door veel andere goed worden gevonden, maar jou bij een eerste kijkbeurt tegen vielen), goed te gaan vinden. Wat is er immers mooier dan van een film te kunnen genieten. Je bent stom als je liever vasthoud aan je littekens.

Ook 2001 vond ik op mijn 14e stom em saai.

Weet vrij zeker dat C'era una vollta bij jou nog wel eens op de 4,5 of hoger uit gaat komen. De film heeft gewoon absoluut de potentie om een dikke 5 sterren te scoren. Gewoon een keertje op het juiste moment zien.....

Nooit helemaal, maar je ontwikkeld je persoonlijkheid en smaak tussen je 14e en 26e. Daarna is er nog genoeg plaats voor (kleine) bijstellingen... Maar platte komedie zal het nooit voor mij worden en een zwak voor horror zal ik altijd houden.....

Oh, dus er is nog hoop voor La Vita E Bella en Los Amantes del Circulo Polar?

Sommige films verdienen zeker een herkansing maar van mijn vrij selecte groep 0,5* stemmen weet ik zeker dat ik ze gewoon liever niet meer wil zien. Bovendien is er zoveel aanbod in nieuwe films en lonken er ook veel herzieningen, maar dan vooral van films die 4* of hoger scoren. Ik besteed mijn tijd liever aan films waarvan ik wat verwacht, een lage beoordeling zal hoogstens worden bijgesteld mocht de film op tv komen, mits ik dan blijf hangen. Bovendien moeten er gewoon een paar films erg slecht zijn om in te zien hoe geweldig mijn 5* films zijn!

Momenteel heeft nog geen een western 4* of hoger gescoord bij mij, dus dat zou een kleine persoonlijke revolutie zijn. Ik sluit het in ieder geval niet uit dat ik C `era nog eens hoger ga waarderen, het is in zijn soort, samen met die andere Leone een stukje enerverende film.

Heb ik allemaal niet zo veel last van, solyaris enz. vind ik gewoon heel erg goed en ik verveel me er ook niet bij. Tijd en plaats kan misschien een half puntje schelen maar ook niet meer.

Vind het ook maar een makke stelling.

Goeie film "brengt" je in een stemming, daar blijf ik bij. Ik geloof niet dat ik na herziening ooit meer dan 0.5* van m'n originele stem afgeweken ben.

Dat een stem meer over de relatie tussen user en film zegt is ook maar een herformulering van het subjectieve karakter van stemmen.

Het IFFR maakt mensen sober ofzo ?

Die eerste niet, gewoon niet mijn soort humor. Of mijn zoon of dochter (die ik niet heb) moet met het kind van Begnini trouwen en wellicht dat ik dan ooit sympatie voor hem krijg. ) Die tweede wel.

Ik wil er vooral mee benadrukken dat het van veel omgevingsfactoren afhankelijk is.

We spreken elkaar over 15 jaar nog eens......Grote stemwijzigingen hebben tijd nodig.

Integendeel.

Zoals Reinbo die een topic opent, waar ik dan bij de volgende film die ik zie aan denk en zo die film lager waardeer...

Wat ik dus de grootste onzin vind. Voor mezelf dan.

Je fundamentalistische houding was me al eerder opgevallen.

Dus jou menig van een film is immer dezelfde ongeacht je stemming?

Daarbij gaf je aan klassiekers harder te beoordelen dan 'simpele komedies' o.i.d.. Lijkt mij dat je in deze dan toch beinvloed bent door de klassieker status.