Parano (1994)

Er bestaan er meerdere van : omnibussen waar Assan, Robak, Piquer en Hudson aan meewerkten...de gekendste is waarschijnlijk het met deze vergelijkbare "adénaline " uit 90, ook dat een indie no budget product met gelijkaardige thematiek overgoten met een zwarte humor sausje. Die hebben we reeds besproken, laten we eerst even stellen dat die gekendere productie dat niet voor niets is: de inspiratie lijkt hier wat op te zijn. En geld was er nog steeds niet, maar visueel is dit meestentijds ook poverder. Voor de duidelijkheid : deze horror "komedie " doet het zonder zombies, splatter, cheerleaders, jocks en geeks redeeming themselves by showing courage under gore and being rewarded with first pussy. Eerder gericht op de doelgroep 18- 21 dan 12- 18, zullen we maar zeggen.
De verhalen dan : er is net als in Adrenaline een raamwerk, nu echter uitgebreider en bestaande uit de wederwaardigheden van een koppeltje. Niet zomaar 1 : ze hebben elkaar ontmoet tijdens een blind date. Hij - komiek Gustave Parking- een geek met jampotglazenbril, zij- de Alba die ouwe nichten ook kennen uit vale Abraao ! - een huppeltrutje. Al babbelend in een soort Rohmer spoof stijl- een Rohmer die ook wordt geciteerd- dienen zij als aangevers van de komende sketches die dus zgn. verhaaltjes zijn die ze elkaar vertellen.

Het eerste "echte " verhaal heet nuit d'essence en gaat over een pomphouder- Jacques Villeret n.b. - die des nachts een klant- Stevenin - krijgt die behalve suïcidaal ook pyromaan is , vervelende combi bij een pompstation. De gevolgen zijn dan ook "explosief " .
De tweede episode heet panic FM en gaat over een Maghrebijnse pizzakoerier per fiets- Smain- die per ongeluk inlogt op een radio uitzending over serial killers en ze al snel ziet vliegen. Gaat allemaal per steadycam achter op de fiets en is visueel het leukst, clou is erg flauw.
Derde segment gaat over déja vu en heet "déroute " : een koppeltje dolende dertigers ruziet en voiture, waarbij hij- de chauffeur- steeds dezelfde fietser overhoop rijdt en tegen steeds dezelfde boom aanknalt. Zij bitcht hem continu, en dat moet een keer verkeerd aflopen..
Vierde sketch heet "Sado en Maso vont en bateau " , geen Rivettebewerking op zich maar een infantiele episode over 2 lelijkerds, waarvan het wijfje masochist blijkt te zijn maar hij blijkt helaas weinig aanleg te hebben voor sadisme. Een flauwe, platvloerse SM klucht volgt.
Laatste verhaal heet " joyeux anniversaire " en is eigenlijk eerder een fragment, handelt over een burgermannetje dat en famille de vakantie doorbrengt aan de mediterranee. We zien dat zijn MILF vrouw eigenlijk out of his league is, en het verwondert dan ook niet dat ze een minnaar heeft- cameo van Chabat- en hubby wil laten vermoorden door hem.

Daarna keren we weer terug naar het datende koppeltje dat eindelijk toe is aan sex , en volgt een laatste "verrassende "clou : Parking is een deranged serial killer die zijn dates gebruikt om ze te vermoorden, helaas offscreen.

Vrij zwak en ongeinspireerd allemaal, de eerste sketch met Villeret is nog het best. Griezelen is het uiteraard niet, erg grappig al evenmin. Corny adolescentenhumor vooral, de film heeft zijn cultfollowing dan ook eerder onder de doelgroep, of liever onder lieden die nu in de dertig zijn en dit toen spaced out keken op de bank. Als ze dit terugzien zal er weinig van de beleving overblijven. Dat kunnen ze dankzij de DVD die is uitgebracht zonder subs, maar uiteraard kan worden gedownload met fansubs.

Wie heeft dit gezien ?