Plan Bart (2014)

De avant-première gezien met voor de film een kort woordje van regisseur Roel Mondelaers en vrouwelijke bijrol Eva van der Gucht. Eerder een beleefdheidsbezoekje voor de avant-première dan een boeiende meerwaarde, maar toch tof dat ze er waren. Het is de eerste film van Roel Mondelaers en het resultaat is een Vlaamse film die mooi zou passen in de Faits Divers reeks die films leverde als Hel van Tanger, Linkeroever en Aanrijding in Moscou. Het resultaat is op het eerste zicht een wat standaard film geworden met de voor de hand liggende acteurs voor het genre. Creatief is het allemaal niet, gewoon een romantische komedie. En toch is het meer dan dat. De humor werkt wel met enkele leuke figuren in de film en Jeroen Perceval is in deze cast een wat atypisch figuur als Bart. Het geeft de film die extra kleur die het nodig heeft om niet in de vergeethoek te geraken.

Mondelaers laat wel geen creativiteit zien en zit nog niet meteen in het rijtje van films als The Loft, Broken Circle Breakdown of Hasta La Vista bvb. Maar wat niet is kan nog wel komen. Plan Bart zal geen hoge toppen scoren, maar is beter dan het doet uitschijnen. En de ideale film om met vrienden te gaan zien, vooral als je zelf een 30'er bent waar dit toch deels herkenbaar voor is.

Deze eens meegebracht en vond het geen slechte film, maar ook niet zo bijzonder. Het is allemaal redelijk voorspelbaar, maar genietbaar.

De cast deed het wel prima en verder zag de film er wel prima uit.

Prima kijkvoer als je eens niet weet wat te bekijken, maar één kijkbeurt is wel voldoende.

Romantiek volgens de lijntjes

De laatste tijd lijkt VTM de Vlaamse film een hart onder de riem te steken. Na een aantal successen zoals Rundskop en The Broken Circle Breakdown is de algemene tendens weer de negatieve kant opgeslagen (steeds minder Vlamingen kopen een cinematicket voor de Vlaamse film werd afgelopen maand nog bericht) en VTM haalt elke week een recentere Vlaamse film van het schap. Zo was het een tijd geleden aan Plan Bart. Een romantische komedie rond een vrouw die gekneld zit tussen haar ex-lief en de vriend van wie ze een kind wil.

Hoewel Plan Bart van de eerste tot de laatste seconde te voorspellen valt, schuilt er hier toch een zekere aantrekkingskracht in. Een handvol leuke bijrollen, een leuke mengelmoes van talen (een realistisch Brussel is het echter niet, daarvoor zou er toch wat meer diversiteit aan nationaliteit mogen tussen zitten) en een plotje dat de vertrouwde paden bewandelt. Je weet perfect dat Bart niet naar Osaka zal gaan, je weet dat hij terug gaat komen op het contract met Sarah, je weet dat hij en Sarah uiteindelijk gelukkig zullen zijn, ... Zo'n eindscène met dat subtiel stukje luchtgitaar is echter een mooi slotstuk en zo zijn er wel meer van die geslaagde momenten te noemen. Dat neemt echter niet weg dat de film sowieso vreemde keuzes maakt. Geen idee waarom de relatie tussen Alex en Sarah al 10 jaar gaande was en dat ze eigenlijk niet van elkaar wisten of ze wel/niet kinderen wilden, maar regisseur Roel Mondelaers beseft gelukkig dat hij met dit plot geen al te lange film moet maken. Hoewel er hier en daar een inzakking lijkt in te sluipen, is de film gedaan voor je het weet.

Toffe cast wel. Jeroen Perceval (Bart, de vriend van wie Sarah een kind wil) is overduidelijk de drijvende kracht in de film en zorgt op zijn eentje voor een aantal erg leuke scènes. Het haantjesgedrag met Wouter Hendrickx (Alex, haar ex-vriend) blijft wat onderbelicht, maar gelukkig is er nog Wine Dierickx. Een actrice met de perfecte uitstraling voor deze rol en die er zelfs in slaagt om de meest belachelijke dialogen nog tot een goed einde te brengen. Het lukt ze niet altijd weliswaar, maar het zijn er weinig gegund om hier niet over de gehele lijn te sneuvelen. Verder nog een paar leuke bijrolletjes (Mourade Zeguendi als Abbi zorgt nog voor de nodige comic-relief) en een paar missers (Eva van der Gucht is als BFF van Sarah een kleurloos figuur) die het geheel nog wat afwisseling geven.

Hersenloos vermaak. Kijkt vlotjes weg, maar je bent er vermoed ik wel klaar mee eenmaal je dit een keer hebt gezien. Ben benieuwd wat Mondelaers nog uit zijn koker gaat schudden (al lijkt hij zich de laatste tijd meer op televisieseries te richten) want hier zit op zich nog wel wat potentie in. Vooral Perceval is een lichtpuntje, moet dringend Tabula Rasa eens gaan kijken.

3*

Wine Dierickx komt het best uit de verf in een ietwat aparte zelfs geschifte rol. Dat deed ze al als egoïstische stiefmoeder in “Kom hier dat ik u kus” en dat doet ze hier gewoon over. Menig vrouw heeft soms wel wat over om moeder te worden. Wanneer het niet loopt zoals je verhoopt hebt, kan men soms rare bokkensprongen maken. Die biologische klok tikt immers genadeloos verder.

Toch wel een vrij geslaagde comedy slash luchtige film dat nergens echt verveelde. Uiteraard wat voorspelbaar en cliché, maar best genietbaar. Verre van Oscarmateriaal natuurlijk, maar de cast speelt ongedwongen en vooral Dierickx springt eruit. Maar ook Perceval doet het uitstekend. Hier en daar een snuifje humor zoals het hoort in een romcom.