Neposlusni (2014)

Film van een Servisch talent. Ik was blij verrast met de beeldschone beelden (Hana!!!) en de absurde humor. De film is bovendien origineel qua opzet en laat zich niet makkelijk typeren: komisch drama, coming of age, fantasieverhaal...

Het hotel in de film blijkt een verlaten hotel te zijn, zo vertelde de regisseur na de screening @ iffr.

Ze zegt haar herinneringen haar jeugd -de humor, de gebeurtenissen en de streken- te hebben gebruikt in de film. Acteurs hebben hier ook input voor gegeven. Een mooi proces met een voortreffelijk resultaat. Over de betekenis of de bedoeling van de film of de symboliek kan je flink filosoferen.

Minja Subota, een bekende tvfiguur uit de jeugd van de regisseur, vervult een mooie rol en maakt de film helemaal af. Zijn sixties hit fungeert ook nog eens als soundtrack van de film!

Licht existentieel drama, zo ook een roadmovie, coming-of-age met een flinke dosis jeugdelijke ongeremdheid. Djukic geeft de film een hele aangename vrije vibe mee. Mooie Servische scenery prachtig gevangen in solide cinematografie maar helaas voelt The Disobedient ook heel erg ongehoorzaam aan en lijkt de film ook stuurloos en begint de film tegen het eind aan te slepen. Vooral op het punt van karakteruitdieping had ik ook meer van de regie van Djukic verwacht, vooral omdat Leni als personage wel veel verandering doormaakt maar de aanleiding helemaal niet zo goed tot uiting komt. Dat wordt wel heel goed verbloemd omdat Selimovic echt heel subliem acteert waardoor de beperkingen waaraan het script haar personage ketent niet zo opvalt.

Ik had wel redelijk hoge verwachtingen voor deze Servische film.

Die heeft Mina Djukic niet kunnen inlossen, maar ik zag bij momenten wel wat ik wou zien en ervan gehoopt had. De roadmovie zit dan ook boordevol mooie scènes met een zomers sfeertje die vaak ondersteund worden door frisse Servische (?) muziek. Bovendien blinken Hana Selimovic en vooral M. Schoenaerts look-alike Mladen Sovilj uit in hun rol.

Maar.. de film werkt, net zoals de reis van de twee, nergens naartoe, terwijl dat nodig zou zijn geweest. Een ander minpuntje is het feit dat de personages niet genoeg worden uitgediept ook al vormde dat voor mij niet zo'n probleem. Wat dan wel weer een (groot) probleem vormde was die soort van verteller die te pas en te onpas de sfeer uit de film kwam halen.

Ondanks de vele mooie fragmenten dus toch tegengevallen.

Het is ongedwongen en jeugdig, met bezinning en een traan altijd in de nabijheid, dit verhaal dat eigenlijk nergens naar toe leidt, maar dat toch voldoende boeit, mede door het filmisch knap werk ( zomerse taferelen en landschappen, leuke wendingen in het plot...), de prettige meezingers en het puik acteerwerk.

Is Hana Selimovic de blikvanger, het jongetje dat halverwege de film opduikt is een eveneens boeiende verschijning en de narator, Minja Janjic, verleent wat uitleg en lijmt het suggestief aaneen.

Genietbaar filmwerk met de nadruk op film.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk acteerwerk...

Redelijk verhaal...

Geen HD kwaliteit aanwezig, wel prima

kwaliteit breedbeeld...

Goed geluid (geen Dolby Digital aanwezig)...

Geen moeite waard...

Decec verklaar je nader ...redelijk...redelijk...redelijk...prima...goed.....maar "geen moeite waard". Of gewoon in een volzin.... Is dan alles gemiddeld of goed maar toch de moeite niet waard?

Mr Thee Ben slechthorend, daarom schrijf ik korte zinnen. Lange schrijven kan ik niet goed Nederlandse zinnen...

Ok! Rot misverstand dan! Respect!

Prima filmpje de koekenpilmpje. Twee jongelieden die elkaar van vroeger kenden ontmoeten elkaar opnieuw en trekken er op de fiets op uit. Reken maar dat de liefde opbloeit! En de vriendschap, en de ruzies, en de LOL, en noem het allemaal maar op. Redelijk vlot, vrij onvoorspelbaar en met genoeg ruimte voor eigen interpretatie. Respect!