White Fox Mask (2012)

opzich wel een cool filmpje. zeker voor de volgers van de Amerikaanse indie scene van de laatste paar jaar. Voelt helaas ook een beetje als een mislukking. Of liever, als een idee voor een korte film dat opgerekt tot feature lengte last heeft van te veel repetitie en te weinig ontwikkeling. Om het spannend te houden wordt de verhaallijn steeds in tweeën geknipt zodat er een beetje in de tijd(?) gesprongen kan worden, maar als in beide alternerende scenes steeds een vrouw wordt achtervolgt die dan steeds verdwijnt en weer opduikt... werkt het eigenlijk alleen maar verwarrend in een verhaal waar weinig te verwarren valt. Maar terug komend op de eerste zin van dit stukje: mooie beelden en een erg fijne soundtrack! Jammer dat de acteurs niet meer kregen om mee te werken, want die hebben hun talent elders al bewezen. En jammer dat er niet gekozen werd voor een meer lineaire, abstracte dromerige sfeer. Ik denk dat men dat laatste wel voor ogen had, maar wat mij betreft is het dus niet helemaal geslaagd.

Eigenlijk geheel eens met beavis hier. Het voelt echt aan als een beginnersfilm, zelfs al is dit de tweede van Ricky Shane Reid. Boven alles lijkt het inderdaad een korte film die tot lange lengte is uitgerekt, waardoor alles nogal in de herhaling valt, al past dat gek genoeg nog enigszins bij de hallucinante sfeer. Een ander groot minpunt dat niet genoemd is vond ik het geluid. De stemmen van de acteurs verdronken constant onder wat bedoelt was als achtergrondgeluiden en zodra er muziek bij kwam kon ik net zo goed opgeven om te verstaan wat er gezegd werd. Ik heb misschien 25% van de dialogen echt meegekregen. Het scheelt dat dit niet echt een praatfilm is.

Ondanks veel minpunten kan ik hier toch wel een kleine voldoende aan kwijt. Reid doet wel echt zijn best om er iets van te maken en stilistisch is vaak wel geslaagd en af en toe zelfs helemaal raak, vooral als het bos ingezet wordt als een plaats waar dingen soms opduiken en verdwijnen. Echt spannend wordt het niet, maar regelmatig wordt de nachtmerrie-sfeer goed getroffen. Het verhaaltje leek me eerst teveel een verfilming van de tekst van het liedje A Forest van The Cure, maar er wordt uiteindelijk wel goed op gevarieerd. Het surrealisme is een beetje van beginnersniveau, maar het werkt wel.

White Fox Mask belooft vooral meer. Geen idee wat Reid verder van plan is, maar een sterke korte film moet hij al in zich hebben, met wat extra moeite wellicht ook wel een echt goede lange film.

3*

Kan ook een heel eind meegaan in de vorige twee stukjes. Ik ben iets milder en geef net aan een 3.5* omdat de sfeer me wel greep en ik genoten heb van de soundtrack. Maar er zitten nog behoorlijk wat tekortkomingen aan de film.

Tekortkomingen inderdaad. Bij iedereen 'wat'; bij mij veels te veel. Naarmate de film vorderde, des te suffer het werd. In het begin was ik nog wel geïntrigeerd door het mysterie, maar als het dromerige, mystieke sprookjesbos (uh huh) eenmaal haar intrede doet, gaat het bemerkenswaardig snel bergafwaarts. Feeling weg, irritatie hallo. Als je zo'n setting hebt, maak er dan ook iets mystieks/dromerigs van, maar dat ontbrak toch echt compleet. Vreemd dat er dan toch nog 1 shot in zit (dat wijdse shot van die lange berken?bomen) dat het gevoel wel goed zou kunnen weergeven. Maar ja, 5 seconden zijn toch echt te karig, n'est-ce pas?

Kan me ook grotendeels vinden in de eerdere commentaren. Halverwege was ik nochtans erg positief. De cameravoering is bekend terrein, maar zo sterk en consequent uitgevoerd als hier zag ik ze nog niet vaak. De soundtrack met pruttelende zomerse elektronica vormt de ideale begeleiding. Het werd eigenlijk steeds iets minder naarmate de urbane setting steeds meer plaats moest maken voor een rurale. De mystiek aldaar heeft te weinig om het lijf om de spanning erin te houden. In het begin werkt het geswitch nog wel, daarna verzandt het in een te gemakkelijke poging tot desoriëntatie en zijn er ook flauwe personages nodig (die kerel in legerkostuum) om mysterieus te blijven. Ook de terugkeer naar dat zogenaamde cat-sit appartement is te voorspelbaar en uitgekauwd. Op het einde herpakt de film zich gelukkig weer, wat het extra jammer maakt dat er niet wat materiaal in de tweede helft van de film is weggelaten. Het doet verder gewoon veel goed en kan zich meten met andere recente impressionistisch geschoten films. Je zou het een Amerikaanse indie versie van Reconstruction kunnen noemen.

Meh nee, behoorlijk irritant. De film doet een aantal dingen wel goed: Acteerwerk is prima, de ambient-achtige soundtrack is zowel duister als dromerig en het geheel is goed geschoten.

Mja, het constante zoekspelletje irriteerde me na een kwartier al en dat werd er naarmate de film vorderde niet beter op. Dan helpt het ook niet mee dat ik de "verdwijn-persoon" niet obsessie-waardig vind; enge heks met een irritant karakter. Daar zou ik nog geen 10 minuten naar "op zoek" gaan, laat staan een hele film lang. Goed, dat is persoonlijke voorkeur, maar het zorgt wel voor een hogere irritatie factor.

De bos scenes vond ik nog wel boeiend, al hadden ze wat mij betreft ook geen echt toegevoegde waarde. Meh, een film die ik snel zal vergeten. Jammer, want de film kent zeker sterke punten.

Zeer aangename soundtrack, en bij momenten ook, dromerige cameravoering. Charismatische dame ook, die mysterieuze vrouw. Hoofdrolspeler zelf iets minder.

Ben wel geïntrigeerd, daarom een kleine 3,5*