Mr. Pinkpop (2013)

Niks nieuws onder de zon in deze documentaire over grootheid Jan Smeets (behalve dan z'n kersenboom). Een man die leeft voor zijn levenswerk, het organiseren van het oudste Europese muziekfestival dat ooit begon als een jongerenwerk-project (en nog steeds een beetje is, zelfs achter de schermen).

Vloekend en tierend strompelt de perfectionist over het terrein en valt haast dood neer als hij een prijslijst ziet hangen die onprofessioneel is vastgemaakt met duct tape.

Van het begin tot het heden wordt de geschiedenis nogmaals voorgeschoteld (niet altijd accuraat overigens, ze slaan de midden zero's over, toen na een uitermate vreemde line-up besloten werd het festival niet meer te houden tijdens Pinksteren, nu lijkt het alsof dit al in de eighties werd besloten...NOT). Ruim baan natuurlijk voor Jans grootste nachtmerrie in de persoon van Mick Jagger. (ik zet het toch maar tussen spoilertags, maar het zou overbekende vaderlandse geschiedenis behoren te zijn).

Daarnaast is er gelukkig meer aandacht voor Jan als persoon, zowel privé als zakelijk. De anekdotes van de mensen achter het scherm plus z'n vriendenclub maken van deze documentaire dan ook geen overbodige luxe.

Briljant en allesomvattend is het daarentegen zeker niet. Keep on rockin' in the free world, Mr. Pinkpop!

Ik vond het wel een prima documentaire, ik weet niet of er meerdere docu's bestaan over Pinkpop maar ik ken ze zelf nog niet. Of alles altijd even waar is wat gezegd is weet ik niet, maar ik vond het wel leuk om een kijk achter de schermen te zien; hoe piet precies Smeets is, kleine feitjes zoals over de Rolling Stones, een globaal idee krijgen van de prijzen van sommige bands. Beetje kort misschien, maar zeker niet verkeerd

3.5*

Voor mij persoonlijk vooral leuk omdat ik Jan van vroeger ken, toen hij mijn eigen band vaak aan optredens hielp.

Het was toen ook al een man met een uitgesproken eigenzinnige instelling en grote drive, en inderdaad bezeten van muziek.

Vooral de Pinkpop festivals op de eerste locatie(s) heb ik regelmatig bezocht, dus ook nog aardig wat beelden zien langskomen die in mijn geheugen gegrift staan.

Prettig verteerbare documentaire.

Deze documentaire begint aardig. Er wordt gemixt tussen Jan in zijn jeugd en het begin van Pinkpop, en daarnaast de invloeden van Jan op Pinkpop 2013. Hij blijkt nu een manusje van vanalles te zijn en let op alle details van het festival. Uiteraard heeft hij de autoriteit om er wat over tegen zijn mensen te zeggen. Festivalbezoekers natuurlijk niet, al vallen deze details ‘ons’ natuurlijk ook op.

Leuk maar iets minder interessant is dat zijn kleindochter ook op het festival rondhuppelt (uiteraard, zou ik ook doen) en hoe ze aan het tutten is met haar vriendinnen voor die tijd. Leuk, en leuk meisje ook, maar wel iets te veel tijd voor dit gegeven. Zijn vrouw is zijn rots in de branding, als bijvoorbeeld blijkt dat Jan alleen de bammetjes van zijn vrouw eet en niets van de festivalcatering. Wel grappig, ik vond die keren dat ik op Pinkpop was dat er behoorlijk wat keus was en ook wel wat gezonds en lekkers als je even zocht.

Verder richt deze docu zich op een aantal vaste figuren die terecht gekozen zijn om hun deel van het verhaal te vertellen. Maar na ongeveer de helft begon ik me toch af te vragen waar ze heel de geschiedenis gelaten hadden. Zeker omdat men ook zo enthousiast begon met enkele fragmenten van de wereldsterren. Dat zijn kleindochter met wat mensen op de foto ging zat ik even niet op te wachten. Ik had liever meer programmering gedoe e.d. gezien. Goed dus dat men nog even Jan zijn dieptepunt aanhaalde met Jagger. En dat ze nog even met die mysterieuze planner: Leon Ramakers in gesprek gingen. Dat soort dingen gaven allemaal net wat meer diepte aan deze toch ook wel vrij korte documentaire.

Als Pinkpopbezoeker zeker leuk om een keer gezien te hebben. Maar voor mij niet meer dan dat.

3*

Eigenlijk moet je eerst deze even zien; de rock n roll druipt er werkelijk van af

Smeets: "Dat door zo'n waardeloze groep.. "

Jantje Smeets toch