De Bajeshumanist (2013)

Omdat mijn moeder tot haar pensioen precies hetzelfde werk deed in de gevangenis in Middelburg en bij de vrouwen in Breda, en daarvoor in de Noordsingel en de Schie in Rotterdam en nog wat andere plekken, vond ik het interessant om te zien. Op zich voor mij geen hele nieuwe inzichten in het werk van de GV (Geestelijke Verzorging), maar desalniettemin aardig om te zien.

Wel grappig dat dhr. Vlug tegen een cliënt zegt dat "alles wat tussen ons besproken wordt binnenskamers blijft". Maar wél met een camera erbij voor een film die heel Nederland en Vlaanderen kan zien...

Met de charme van een Nieuwsuur-reportage gedraaid, lukt het de Humanistische Omroep ditmaal een documentaire aan de kijker voor te schotelen die past binnen hun straatje (humanistische zorgverlening aan gevangenen), maar tegelijkertijd snijden ze in hun eigen vingers. Want hoe verschrikkelijk suf is het wel niet als meneer Vlug het presteert om een opdrachtje schools voor te lezen van een blaadje papier, terwijl het de bedoeling is om 'gezellig met koekjes en koffie' met elkaar te kletsebetsen over normen en waarden. Au! Iedere humanist zou zich dan kunnen afvragen of het dan wel zin heeft.

Ik weet niet of de geestelijk verzorger binnen de groepsgesprekken de taak heeft om als gespreksleider te fungeren, maar zelfs dat lukt hem niet. Keer op keer horen we slechts 1 persoon z'n mond open doen. Lijkt me nu niet echt de bedoeling van zo'n groepsbijeenkomst.

De man-op-man-gesprekken zijn dan wel weer zinvol (inclusief koektrommel), en weten het nut van de geestelijke verzorging nog enigszins goed te praten.

Bezint voordat u begint, Humanistische Omroep!