Wo Ist der Bahnhof? (1985)

In de herziening!

En voor het eerst sinds 1985 weer in de volledige 55 minuten versie.

Na de oorspronkelijke uitzending in 1985 riep iedereen nog wekenlang: Wo ist der Bahnhof? - Do ist der Bahnhof!

Briljante satire over al die Nederlanders die zich zo manmoedig hadden gedragen tijdens WO2 en allemaal in het verzet hadden gezeten.

Wat we al die jaren niet meer terug hadden gezien: Arie en Gé Temmes gaan naar de supermarkt voor de avondmaaltijd (bruine bonen met appelmoes) met levensgevaarlijk fietswerk in het verkeer.

En, niet al te onbelangrijk, originele score van.... Ennio Morricone.

W.b. 'satire' met serieuze ondertoon betreffende WOII uitermate geslaagd. Helaas is de eerste helft een echt eighties Van Kooten en de Bie vehikel waar allerlei andere zaken ook nog voorbij moeten komen, zoals winkelwagentjes met onderpand en parkeergarages. Toen ook nog de term 'zure regen' voorbij kwam, moest ik vooral lachen om 'die 80s term' in plaats van 'de grap'.

Volgens mij nog wel te zien op uitzending gemist, dus grijp deze unieke kans volle glorie. Op dvd is alleen de verknipte versie te vinden.

Haha, heerlijk om te zien. De taalfouten, Gé die alles herhaalt, het avondeten wat ze in de supermarkt gaan halen. Stuk voor stuk is het gewoon leuk. 4*

"Je hebt Nederlanders die met het verzet te maken hebben gehad, zoals ik, en hen.. zij die dat niet."

De Statler en Waldorf van de Nederlandse televisie. Met Wo Ist der Bahnhof blijkt hoeveel Van Kooten en De Bie met eigenlijk maar bar weinig middelen kunnen bereiken. Het enige wat ze hebben is een klein plotje rondom twee oude klagende mannen en met ogenschijnlijk gemak komt de één na de andere hilariteit voorbij vliegen. Het zijn leuke typetjes, Arie die voortdurend als een bezetene loopt te klagen over alles en iedereen en de onnozele Gé die alles zes keer herhaalt. En of het nu gaat om Arie's 'grote' verzetsdaad of kleine dingen als boodschappen doen of 'de tafel gedaan hebben'; het levert stuk voor stuk geweldige momenten op.

4 sterren.

Van Kooten en de Bie was sowieso iets wat iedereen wel kon waarderen.

Altijd grappig geweest en zo hebben we vrijwel met legendarische typetjes/personen kennis gemaakt.

Bij deze type's nooit de interesse gehad om 't op dvd te kopen. En waarom dat was werd Vrijdag weer duidelijk. Bij vlagen erg leuk, maar soms ook eentonig en traag. Het is wel humor en dat Kooten en de Bie zich allang hebben bewezen is al duidelijk. Wo Ist der Bahnhof? is nog te doen maar dan nog net voor een 3,0.

Heerlijke oorlogssatire.

Deze staat zelfs in de top 25 van beste Nederlandse films op MM. Ongeacht dat dit wel leuk is, kunnen er wel vragen gesteld worden of Nederland op filmvlak echt niets beters te bieden heeft. Het valt me zelfs op dat er geen enkele van Warmerdam tussen staat, om maar te zeggen ...

4 en 5 mei in Nederland zal wellicht hetzelfde gevoel geven als in België 11 november en in mindere mate 8 mei. Voor mij was dit nieuw. Ik ken van Kooten en de Bie wel als komisch duo uiteraard, dat sijpelde zelfs tot in Vlaanderen door. Met het volume extra hard begreep ik zo goed als alles.

Wel leuk zo dat olijke duo met een aantal grappige situaties zoals de scènes met de bloemen, de parkeergarage, het hilarische verhaal met de mof en der Bahnhof, het telkens herhalen van de één wat de ander zei enz ...Misschien allemaal niet super hoogstaand, maar zeker vermakelijk en creatief.