Blue Demon vs. el Poder Satánico (1966)

Ze bestaan : BD/ Santo buddymovies...deze reken ik daar eigenlijk niet toe omdat Santo hier slechts een veredelde cameo heeft. We zien een korte LL sequentie met hem, en even later wenst hij BD succes met zijn missie. That's it.

In feite betreft het hier een poging tot semi-gotische griezel, die wordt geleverd door Fernandez de deranged serial killer geinspireerd door Blauwbaard, maar helaas niet in staat om te transformeren tot vleermuis, weerwolf of voor mijn part poedel.

Deze meneer is na 50 jaar van catalepsie door een stel necrofielen weer opgegraven, ten detrimente van henzelf. Fernandez( die hier zijn naam mag aanhouden) keert terug naar zijn geliefde kasteel- daar hebben ze er heel veel van in Mexico- dat schijnbaar wordt bewoond door andere mensen, die ik trouwens niet heb gezien...

Wat volgt is een uiterst slecht in elkaar gezet verhaal dat vernietigend monotoon wordt gebracht : BD in de ring, daarna een zingend grietje dat door Fernandez wordt gehypnotiseerd, meegenomen naar het kasteel, verkracht- zo wordt gesuggereerd- gewurgd en in een crematorium geflikkerd ! Daarna weer een LL sequentie, zang, hypnose enz. enz., practisch identiek in beeld gebracht

BD heeft trouwens nog een persoonlijk motief om Fernandez uit te schakelen : zijn geliefde neef is 1 van diens slachtoffers.

Uiteindelijk een zelfs naar genrebegrippen zwakke en schijnbaar zeer haastig in elkaar geknutselde film( e.g.: Oses treedt op in de ring, maar draaft ook nog op als cop ), die duidelijk ouder oogt dan zijn officiële bouwjaar zou doen vermoeden en nog in z-w is.

Niet alleen de inhoud is monotoon, dat geldt ook voor de geripte score waarvan 1 thema 535 keer wordt herhaald.

Completistenvoer.