El Precio de un Asesino (1963)

Er bestaan er helaas niet zo veel van : noirs met een priester als protagonist...hier hebben we dan een voorbeeld. I confess schiet me nu te binnen, of red light met Raft en Burr. Die laatste wellicht relevanter vanwege de 2 broers thematiek, maar verder zie ik vrij weinig overeenkomsten.

Regisseur Lluch niet wat je noemt een goede gekende, zoals de naam reeds suggereert een Catalaan, film werd ook opgenomen in Barcelona in de Iquino studio's, die Iquino met brigada criminal 1 van de aarstvaders van de cine negro.

Film die duidelijk zijn katholieke boodschap vooropstelt zodat dit voor noir buffs waarschijnlijk niet meteen aantrekkelijk vreetvoer zal zijn. Daar beginnen we echter niet meteen mee : het lijkt doorsnee crime materiaal te zijn als in den beginne een stel stock crimefilm characters wordt geintroduceerd met een gangster die Berstein ( sic) heet, zijn blonde bimbo vriendinnetje en zijn thugs, onder wie paellaman Luis Induni. We leren dat deze lieden wachten op ene Javier, een hitman. Dat blijkt Valverde te zijn, die ter plaatse arriveert om een politicus te liquideren.

Dat mislukt en vervolgens ontstaat een absurde situatie waarin Javier- hoewel inmiddels gekend bij de flikken en zelf gewond geraakt- alsnog zijn karwei wil afmaken. Maar in deze katholieke noir draait alles nog meer om redemption dan doorgaans al gebruikelijk...

Zoals we zien via de figuur van Miguel- Mateos, het brave seminaristje en broer van de anti- held, die via Beatriz ( ! ) , het brave vriendinnetje van Javier dat trouwens aardig wat cleavage laat zien , afdaalt in de onderwereld om zijn broer te redden. Een onderwereld waar we ook Fernando Sancho aantreffen trouwens in een bijrol als eigenaar van een old curiosity shop. Typische rol reeds als goeiige bandiet.

Hoe dit gaat aflopen lijkt me duidelijk, maar vreemd genoeg is juist het over the top redemptieve slot het meest "noir " aan de hele film, dan bedoel ik niet de confrontaties tussen de thugs onderling of met de flikken, maar de setting in een slum waar we eindigen in een doodlopende straat. Visueel goed ook, gefotografeerd door Monreal die later veel spaghetti's zou schieten, een stijl die hier trouwens al wordt aangekondigd.

Ik vrees echter dat noir buffs dan al lang zijn afgehaakt. Voor mij als devoot katholiek is dit natuurlijk genieten !