Copperhead (2013)

De zoveelste prent van de Amerikaanse burgeroorlog, al gaat het nu om de effecten die deze gebeurtenis had op leefgemeenschappen ver van het slachtveld, in het bijzonder pacifistische tegenstanders die weigerden om mee te vechten. Uitermate geschikt voor de echte geschiedenis diehards. Een soort familie(karakter)drama, inclusief een Romeo en Julia liefdesverhaal, aan de ene kant boeiend en dramatisch, maar ook clichématig en uitermate traag. De cast is uitstekend.

Inderdaad erg traag maar dan ook te traag.

Traag en verstild.

De film vertelt een wat onbekend verhaal - ik bedoel, niet elke Amerikaan in het noorden, yankee, was ook echt overtuigd van dat er een burgeroorlog moest komen. Voor ons wellicht niet zo vreemd, maar ik kan me wel voorstellen dat dat in Amerika wel eens wat onderbelicht kan zijn. In ieder geval de eerste film die ik zie waarin dat zo duidelijk uitgewerkt wordt.

En echt een prachtige film, echt genieten van de mooie locaties - de film is opgenomen in een nagebouwd dorpje. De houtzagerij bijvoorbeeld is erg mooi, je ruikt het zaagsel gewoon - terecht dat daar veel beelden van gebruikt worden. En de kerk net zo - en, een interessant stukje uitleg waarom daar geen bliksemafleider op hoort. De man heeft een punt - maar, je moet dan ook niet zeuren als het misgaat, vind ik. Die manier van redeneren vind ik altijd wel iets hebben. Ben het er wel niet mee eens, maar het is in ieder geval consequent.

Daarmee hebben we dan de positieve elementen wel te pakken - inzicht in de manier van doen van de bible thumpers, mooie beelden, en kennismaking met de copperheads. Daartegenover staat dan dat het een erg trage, erg stille film is. Geen dramatische actiescenes, geen mass reenactments, geen echt afbrandende houten gebouwen - dat soort film is dit niet.

Maar toch best mooi voor een luie avond.

In het begin erg traag en had ook de verwachting slagvelden te gaan zien. was dit een tegenvaller eigenlijk niet. De oorlog is natuurlijk al vele malen gedaan en dit was voor mij een nieuw perspectief.

Het verhaal draait zoals hierboven vermeld om een dorpje en de mensen daarin ten tijde van de burgeroorlog en wordt inderdaad heel rustig verteld.

De plaatjes en de decors vond ik zeer mooi gedaan je waant je echt in die tijd.

Snap de hele lage waardering op IMDB niet goed. Film geeft een goed beeld van een verdeeldheid die mij onbekend was. Sfeervol dorp, wellicht erg romantisch, maar prettig. Zeer zorgvuldig en liefdevol gefilmd en gemaakt ook, dat straalde er vanaf. Uitstekend gespeeld. Het einde was wel erg zoetig, maar het paste gevoelsmatig wel. Vond het helemaal niet traag, wat verwacht je van het leven in een boerendorp, een goed tempo dat de tijd neemt klinkt heel wat anders dan traag.

De waardering is op MM ook niet al te hoog, en als het aan mij ligt kan er nog wat vanaf .

Niet vooruit te branden ,dit histories stuk over Noord en Zuid ,na een half uur toen ik zowat de hele

stad aan inwoners kende heb ik hem afgedraaid.

Pfehhh, wat een B saaie k..tfilm..

Tja, je moet er van houden, zulke drama's die uitgebreid de tijd nemen en af en toe wat traag aanvoelen. Maar als je er van houdt en een beetje geïnteresseerd bent in de realistische achtergrond waarin de film zich afspeelt is dit naar mijn idee gewoon een erg goede film. Ik heb Ronald F. Maxwell sowieso al erg hoog zitten na het zien van Gettysburg (wat voor mij nog altijd dé film over de Amerikaanse Burgeroorlog is), maar nu hij elk decennia een film over diezelfde Amerikaanse oorlog blijkt te maken begin ik hem alsmaar meer te waarderen.

Eerst waren het de beide grote legers waarop de aandacht werd gevestigd, daarna kwam hij met een soort biografische film over een van de zuidelijke generaals en ditmaal werd het gezinsleven ten tijde van de oorlog belicht. Hij blijft dus in dezelfde tijd hangen. Toch maakte hij met Copperhead een heel andere film, die het niet van slagvelden moet hebben maar wordt beïnvloed door politieke onenigheid aan één en dezelfde kant van het front. Daarnaast zijn de vrouwen een veel belangrijkere rol gaan spelen in zijn 'oorlogsfilms'.

De film richt zich op twee buurgezinnen die het niet geheel met elkaar eens zijn. Bij de ene familie (Beech) staan ze bekend als Copperheads, terwijl iedereen in hun omgeving trouw de Unie dient. De familie komt uit voor hun politieke voorkeur en er ontstaat hierdoor al gauw een onaangename sfeer in het dorp. Zelfs in de kerk, waar het hele dorp wekelijks samenkomt, komen ze niet onder die onenigheid uit. Jee Hagadorn is het hoofd van een andere familie en heeft de grootste afkeer tegen de Copperheads. Hij zorgt ervoor dat de omgang tussen de aanvankelijk gemoedelijk samenlevende buurfamilies steeds moeizamer verloopt.

Er wordt geweldig sterk geacteerd. Vooral Billy Campbell (als Abner Beech) en Augustus Prew (als Ni Hagadorn), die ook meteen de belangrijkste rollen hadden, vond ik erg overtuigend. Ook Lucy Boynton, die in de film een keer dienst doet als het alom bekende melkmeisje zoals Johannes Vermeer die schilderde, had een mooie rol. Het romantische gebeuren tussen haar en Jeff (Casey Brown) kon me minder bekoren, maar was gelukkig niet zo storend en bepalend voor de film als het had kunnen zijn.

Voor het scheepsrecht hoefde Ron Maxwell het mijns inziens niet meer te doen, want zijn eerste film uit de inmiddels driedelige serie over de Amerikaanse Burgeroorlog kon hij niet meer overtreffen. Toch weet hij met Copperhead weer een geweldig interessante film af te leveren en kan ik na 1993, 2003, en nu dus 2013 niet wachten tot het 2023 is...