In-lyu-myeol-mang-bo-go-seo (2012)

Films uit Zuid-Korea zijn meestal wel ok en sommige mensen zullen deze ook wel goed vinden maar ik ben niet zo gek op films met meerdere verhalen in dit geval een drieluik , als ik dan toch mag kiezen ga ik voor het eeste filmpje.

Dieper drieluik.

Een bijzonder Zuid-Koreaans drieluik, met als thema ‘Het Einde der Wereld’. Het eerste verhaal, A Cool New World, kent een alternatieve aanpak van het bekende zombievirus-gegeven. Gestoken in een romantisch jasje en voorzien van een komische invalshoek. Mooi gefilmd en enigszins abrupt eindigend. De interesse is gewekt. Arthouse en zombies, waarom niet?

Het tweede verhaal ‘The Heavenly Creature’ handelt over een robot die het tot Boeddhist heeft geschopt. Wat volgt is een soort filosofisch gesprek over de mensheid en het gegeven van gevaar dat deze machine zou kunnen vormen. Tussendoor loopt een plotje rondom de monteur van de robot, die een vreemd onderonsje kent met een onbekende jongedame.

Het derde verhaal ‘Happy Birthday’ doet ergens denken aan een komische variant op Melancholia, waar de aarde eveneens in de baan van een gigantische meteoriet terechtkomt. Het blijkt echter allemaal net even anders in elkaar te steken. Een klein meisje lijkt onbewust het onheil over onze planeet te hebben afgeroepen. Een spannend maar eveneens vrolijk verhaal.

Om van deze alternatieve film in optima forma te kunnen genieten is wellicht enige kennis van de Zuid-Koreaanse samenleving nodig. De knipoog naar Samsung valt snel genoeg op, maar sommige verwijzingen naar politici en TV-personages zullen we hier wat lastiger plaatsen. Neemt niet weg dat dit een knap filmpje is. Het weet namelijk meerdere emoties te beroeren op zeer originele wijze.

Bij elk verhaaltje heb je als kijker geen enkel idee waar het naar toe gaat. De diepere onderlaag begint nergens echt te jeuken en hoeft men ook helemaal niet te omarmen als artistieke wijsheid of ander pretentieus geneuzel. Hier wordt film op een bijzondere wijze beleefd. Niet altijd even duidelijk en ook niet altijd met evenveel impact. Maar dit is met originaliteit en durf vervaardigd.

Goed.

Met dank aan Splendid Film voor het recensie-exemplaar.

Flauw drieluik, losjes verbonden door een apocalyptisch thema. Ik ben een fan van beide regisseurs, verantwoordelijk voor films als Hansel & Gretel en I Saw The Devil, maar de heren leveren hier benedenmaats werk af. Vooral de twee delen van Pil-Sung Yim zijn saai opgebouwd, rommelig en behoorlijk vaag. Het middelste stuk, van Jee-Woon Kim, over een robot die een staat van verlichting bereikt in een klooster, is het meest interessant, maar ook dat houdt niet bepaald over. Tegenvaller dus, al met al.

Normaal vind ik een drieluik best wel leuk en ook ik vond het eerste verhaal uiterst amusant.

Maar zoals mijn voorgangers ook al hebben aangegeven, gaat het vervolgens saai worden en niet interessant.

Hier en daar zitten er wat leuke stukjes in verwerkt, maar over het algemeen zeer matig.

Ik had persoonlijk meer verwacht van een film met zo een lange speelduur.

Van mij een 2,5*

Aan het hoesje van de dvd te zien leek me dit op een serieuze film over het einde van de wereld (nouja een drieluik dan) Maar het bleek dus grotendeels een komedie te zijn. Maargoed... Ik vond het evengoed nog wel een geslaagde drieluik (op een verhaal na dan)

The New Generation vond ik geen zak aan. Het is een erg afgeraffeld zooitje dat zich wil aansluiten aan de zombie-hype van deze tijd en daarin gewoon keihard faalt. Met een hoop slechte slappe humor en een bloedirritante romance. Tja, verder kan ik er weinig over zeggen. (1,0*)

De tweede is meteen een stuk interessanter. Het lijkt erop alsof ze de robot uit I Robot hierin hebben hergebruikt, wat ook meteen voor een paar mooie futuristische plaatjes zorgt in een eeuwenoude tempel, waar de robot tot boedhist is gemaakt. Maar helaas zijn er doemdenkers, die net als in I, Robot (veel verwijzingen dus) een gevaar zien in die robot en het maar als uitschot ziet dat slecht is voor de wereld en sterker nog, zelfs tot de ondergang van de mensheid kan lijden. Futuristische discriminatie dus. Zo gaat de robot op zijn eigen manier en zijn eigen instellingen tegenspraak houden, wat voor best wel rare en bijzondere momenten gerant staat. Best een raar doch melancholisch verhaaltje dit. Wat mij betreft geslaagd (4,0*)

Het laatste is gewoon behoorlijk fout. Hierin dreigt de wereld te vergaan omdat er een gigantische meteoriet op de aarde stevent. En dan niet zomaar een meteoriet, maar een hele grote 8 Ball. De film word zo al heel gouw een parodie op Melancholia en de rest van de films met dit soort thema's. Zo volgen we een gezinnetje die op hun eigenaardige manier omgaan met de laatste dagen en de ongelukken, onhandigheid en bekvechten maar niet vermeden kan worden. Helemaal geweldig zijn die nieuwsprogramma's waarin de journalisten ook helemaal lijp worden en uiteindelijk, omdat het toch maar de laatste dag van de aarde is, even wat geheimen over de geheime relatie tussen de vrouwelijke reporters openbaren hahahaha Gewoon zo'n foute apocalypse verhaal dit. (3,5*)

Wat mij betreft toch nog een drieluik die te verhapstukken is, alleen het eerste verhaal slaat helemaal nergens op maar de andere twee zijn zeker wel de moeite waard. Sterke regie ook van de heren die verantwoordelijk zijn voor A Bittersweet Life, A Tale of Two Sisters en Hansel & Gretel.

3,5*

Leuk drieleuk.

Ik ben sowieso wel fan van die soort projectjes, al helemaal als er twee waardige regisseurs aan het hoofd staan. Qua commerciële Koreaanse cinema kan je moeilijk beter doen.

Eerste verhaaltje vond ik het minste. Best aardig gebracht, leuk laagje humor errover, maar ik weet niet of ik nog zit te wachten op de zoveelste zombie-variatie. Er zitten ook iets teveel lokale verwijzingen in die ik wel kon herkennen, maar jammer genoeg niet plaatsen. Verder ook wat warrig, al mag dat wel in een project als dit.

Tweede filmpje vond ik het beste. Heeft de meest interessante invalshoek en wordt op een rustige maar trefzekere manier uitgewerkt. Wie tijdens deze film met z'n hoofd bij I,Robot zit moet misschien de videoclip van Björk (All Is Full Of Love) er nog maar eens op nakijken, al ga ik ook niet verzekerd beweren dat net dat stukje beeldmateriaal die typische zwart/wit robots gelanceerd heeft. 't Is in ieder geval wel een aardig stukje ouder.

Laatste filmpje is best humoristisch en mag in het hoekje "maffe Aziatische ideetjes". De CG schort een beetje en anno 2012 is de "website" invalshoek aan de cheesy kant, anderzijds hoort dat ook wel weer bij het verhaal. Grappig gemaakt, vlot en vermakelijk.

Echte uitschieters zitten er niet in, al is het filmpje van Kim wel duidelijk het best. Leuk projectje, geen meesterwerk maar verdient meer dan het hier toebedeeld wordt.

3.5*