Rengaine (2012)

Modern grootstedelijk cultuurproblematische film dans La France. De clash is enorm, en grote broer Slimane trommelt al zijn 39 broers op om er alles aan te doen om het huwelijk van zijn zusje met een zwarte christen tegen te gaan. En ook in de familie van deze jongeman beginnen de oren te gloeien als blijkt dat hij gaat trouwen met een Maghrebijnse.

In hoeverre is het mogelijk je tradities in ere te houden als je woont / bent ingeburgerd in een westers land waar alles kan? Dat gaat echt niet zo gemakkelijk. Als dan ook nog blijkt dat grote broer Slimane ook een geheim leven kent, en ook nog eens blijkt dat hij niet de oudste broer is, is het drama compleet.

Tradities en het op zoek gaan naar je eigen identiteit. Moderne problematiek die prima aan bod komt in deze betrekkelijk korte film. De film vliegt helaas een beetje uit de bocht als er rondom het hoofdverhaal dus nog allerlei script-trucjes worden uitgevoerd. Net iets te veel van het goede.

Om het nog completer te maken, de poster zegt het al en tevens het eindshot, regisseur Djaïdani schreeuwt dat hij Fransman is. Treffend dat zijn generatie het keer op keer moet zeggen. Een haast omgekeerd extreem-nationalisme.

Een ARTE-productie, dus houd die zender in de gaten!

Rengaine... Het is inderdaad een afgezaagd liedje, de rassenhaat ontstaan uit godsdienstleer, tradities en vooroordelen...

Film benadert hier meerdere aspecten van de problematiek. Zeker boeiend de "nerveuze" disputen van de broers te volgen en vast te stellen dat de integriteit van het individu soms voorop staat (homoseksualiteit, gemengd huwelijk...).

Film voor een heel stuk opgenomen met handcamera, wat de dynamiek misschien wel wat verhoogt, maar, zeker in de beginne, wat onduidelijkheid schept.

Vraag mij af waarom de film soms van het onderwerp afwijkt.

Ja, rengaine, maar mag gezien worden.