Raffles (1930)

Dit is het eerste geluidsoptreden voor het titelpersonage aan wie in later jaren nog vele films en televisieseries gewijd zouden worden. Ronald Colman is perfect als "the Amateur Cracksman" Raffles, de charmante top-cricketer en society-ster die in zijn vrije tijd een gesofistikeerde meester-inbreker à la Arsène Lupin is. Het verhaal stelt weinig voor en komt er op neer dat Raffles tijdens een nacht in een luxueuze villa wat sieraden moet stelen zonder de overige gasten, de inspecteurs van Scotland Yard èn een bende rivalen voor de voeten te lopen. Uiteraard ontstaan er complicaties waarbij de held flink moet improviseren om alles tot een goed einde te brengen, maar dat is Colman wel toevertrouwd, en door het hoge tempo, de zeer behapbare speelduur en de af en toe toch redelijk verrassende ontwikkelingen is dit eigenlijk nog steeds een uiterst vermakelijke film. Indertijd schijnbaar een flinke hit, hoewel ik me afvraag wat het Amerikaanse publiek moet hebben gedacht van die cricketwedstrijd (gelukkig werd de puntentelling ervan niet uitgelegd).

        Ronald Colman is dus de grote ster hier, en ik denk dat zijn naam een eeuw later zelfs bij grote filmliefhebbers de enige is die nog een belletje zal doen rinkelen, maar het èchte spektakel bevindt zich àchter de schermen. Van de twee cameramannen zou de éne (George Barnes) later Jesse James, Rebecca en Spellbound draaien en de ander (Gregg Toland) The grapes of wrath, Citizen Kane en The best years of our lives; editor Stuart Heisler zou later Humphrey Bogart en Alan Ladd regisseren plus een aantal afleveringen van de tv-series Rawhide en The Virginian; en art-director William Cameron Menzies zou later Things to come en Invaders from Mars regisseren en bovendien in 1940 een speciale Oscar winnen voor zijn bijdrage aan Gone with the wind, de film waarvoor ook Raffles-scriptschrijver Sidney Howard een Oscar zou krijgen. Allemaal niet misselijk.