Il Pentito (1985)

Hij heeft echt bestaan : il pentito...alleen heette hij Tommaso Buscetta en niet Vanni Ragusa, toch ? Klopt, maar de door Musante vertolkte protagonist is uiteraard wel op de figuur van Buscetta gebaseerd en wat we hier hebben is een soort gedwongen sleutelfilm, die om juridische redenen van het Freddie / Willem H. type de namen van de personages moest veranderen. Als toppunt melden de eindcredits dat "iedere overeenkomst met echte personen etc. toeval is ". Nou, dacht het niet.

Film gaat gewoon over de mafia oorlogen eind jaren 70/ begin 80 en de gebeurtenissen zijn vrijwel allen gebaseerd op ware feiten, wat ook geldt voor de personages. Musante reeds gememoreerd, dan hebben we nog o.a. von Sydow ( die jullie ook kennen uit Conan the barbarian....) als Spinola/ Sindona, Nero ( die jullie ook kennen uit Django unchained...) als rechter Falco (ne) , Ivo Garrani als Pippo Calderone / naamloos hier en....Erik Estrada als Toto Riina/ Don Salvo die voor onbedoelde comic relief zorgt, alleen al door de overdubbing met boers Siciliaans accent.

De gebeurtenissen spreken dus voor zich: de bank van von Sydow is failliet, een schandaal volgt en de mafia is miljarden kwijt. Vooral Riina/ Estrada is pissed en besluit dat alle capi van de "koepel " dood moeten, zo geschiedde op de gekende brute wijze. Toevallig slaagt alleen Musante/ Buscetta/ Ragusa erin te ontsnappen, die vervolgens vlucht naar NY, waar Nero/ Falcone hem opsnort. Het begin van een roemruchte samenwerking....de film komt uit 85, wat betekent dat hij kwam voor de maxi- processen en de betekenis van de Buscetta's onthullingen nog niet geheel kon worden ingeschat, in het slot neemt men dan ook een slag om de arm.

Inhoudelijk dus geen verrassingen, de makers gaan uit van basiskennis bij de kijkers en voor wie helemaal niets van de materie af weet zal het af en toe moeilijk te volgen zijn. Dat is uw probleem, probleem van de film zelf is dat de gebeurtenissen in 2 uur zijn gepropt terwijl ze in principe genoeg zijn om 10 seizoenen van la piovra mee te vullen. Met als resultaat niet alleen een erg hoog tempo, maar ook tamelijk absurde narratieve kunstgrepen ( eg. Nero zelf die Musante zgn. van een wisse dood redt bij toeval ) en vooral simpele dialogen die volstrekt onnatuurlijk overkomen omdat ze slechts bedoeld zijn als surrogaten voor een voice- over, en zelfs monologen met een hoog edu- tv gehalte die nog onnatuurlijker zijn en dezelfde functie bezitten.

Deze uitleggerigheid versterkt de tv-film look nog die sowieso al aanwezig is dankzij de permanente close-ups , alsmede de onnatuurlijkheid die al aanwezig was dankzij de wat onevenwichtige cast. Musante is goed en Nero adequaat, Estrada is echter een lachertje en von Sydow loopt verloren rond. Zelfs bondgirl Auger draaft op als mevr. Musante en zo komen we op nog iets tv film- achtigs: de verplichte human interest familiesequenties waar hier echt geen tijd voor had mogen zijn, imho.

Hoe dan ook, Squitieri is nu eenmaal een net niet regisseur die het mafiavraagstuk reeds had getackeld in o.a. Corleone of il prefetto di ferro met Gemma, ook dat vrij simpele films vooral interessant vanwege de inhoud. Let wel: ik heb me 2 uur geamuseerd, maar dat komt vooral vanwege de mafiathematiek, niet omdat dit verder een objectief gesproken goede film zou zijn. Leuk voor italocrime buffs, al moet u hier eerder een soort samengeperst seizoen van la piovra verwachten dan een werk vergelijkbaar met de seventies poliziotteschi. Gelukkig het nodige geweld, dat de brave Squitieri af en toe Peckinpahiaans in slomo brengt...en waarom niet ?

Score van Morricone had natuurlijk een meerwaarde kunnen zijn, is het hier niet eigenlijk en waar dat Andespanfluitje voor nodig was ?

U kunt het allemaal zelf horen en zien dankzij de DVD van CG die geen anderstalige onderschriften bevat en slechts de Italiaanse dubs, dankzij VHS of dankzij torrents met fansubbed rips.