Giulio Cesare contro i Pirati (1962)

Mooi poster, Mac Hammer Fan, keurig gedaan...

Keep 'em motivated .

Hij heeft trouwens echt bestaan : Gaius Iulius Caesar...en zelfs soort van die piraten. De kern van de film gaat immers terug op het gekende verhaal van de jonge Caesar die door een stel maritieme gangsters gevangen werd genomen, in afwachting van zijn losgeld pochte de blaag dat hij de onverlaten later zou laten kruisigen. Zo geschiede...se non è vero, è ben trovato. Verder treffen we nog enkele personages aan die we ook kennen uit de geschiedenisboekjes zoals Sulla, Cornelia en zelfs koning Nicomedes van Bithynië. Voor de rest is dit meer Dichting dan Waarheid allicht.

Het verhaal is zoals bij pepla gebruikelijk simpel en voorspelbaar te noemen : Rome zucht onder de terreur van de boze reactionaire tiran Sulla, Caesar- vriend van het volk- neemt afscheid van Cornelia en vlucht samen met zijn buddy Publius en zijn koddige valet Frontone naar zee, ze knutselen een vlotje in mekaar en ze spoelen- echt waar- honderden mijlen verderop aan de Aegeische kust weer aan bij de perfide Nicomedes en zijn nog boosaardiger vetrouweling Edom, vertolkt door spaghettischurk Lulli . Aan diens hof leert Caesar dan de schone Plautia kennen, vertolkt door Abbe Lane . Nicomedes schenkt Lane aan Caesar. Wat deze niet weet maar Nicomedes wel is dat deze Plautia het vriendinnetje is van Gordon Mitchell, schrik van de zeven zeeen...ok, zoveel kenden ze er toen nog niet. Een confrontatie tussen deze 2 titanen kan tenslotte niet uitblijven.

Wat volgt is al even voorspelbaar als wat we ter introductie hebben opgelepeld, al wordt een genreconforme afloop van de romance tussen Caesar en Plautia hier gehinderd door de geschiedenisboekjes.

Geen stock footage hier geloof ik, was ook niet nodig want we zien nooit meer dan 2 schepen tegelijk, geen massale battlefieldsequenties ook. Veteraan Campogalliani kon wel profiteren van het feit dat de film voor de buitenopnames werd geschoten aan de Kroatische Adria, waardoor deze goeddeels plein air peplum wat minder stijf en stoffig oogt dan we zouden verwachten. Meteen ook de enige meerwaarde van dit product tov zijn genregenoten, voor de rest weer een statische, babbelzieke bedoening.

Mitchell steelt duidelijk de show hier als over the top villain, film had misschien beter il pirata contro Cesare kunnen heten. Rojo heeft het charisma van beschimmelde appelmoes. Dat geldt natuurlijk niet voor Lane, die het hoogtepunt uit de film verzorgt : geen Salome dansje, maar een catfight tegen een rivale met een hele grote neus.

Er zou een UK DVD met Engelse dubs zijn, volgens mij gewoon een tv- opname maar dat weet ik niet zeker.

Weer een obscure peplum aan de vergetelheid ontrukt, waarvoor dank.

Dat gebrek aan charisma speelde Rojo denkelijk ook parten toen hij op de nominatie stond voor de rol van Winnetou, in de Sauerkraut westerns, naar de verhalen van Karl May.

Voor de pokdalige kop vanGordon Mitchell (aan uitstraling geen gebrek) wil ik zelfs de C-klasse producties onder de B-films meestal nog wel uitzitten.

Dankt u liever de toevoegers .

Beiden dan maar