Ordine Firmato in Bianco (1974)

Er bestaan er vrij weinig van : ff films van Gianni Manera... die zichzelf beschouwde als de Orson Welles van de Italiaanse genrecinema, door de meeste buffs echter wordt aangezien voor de Ed Wood van die cinema. Hij was i.i.g. even megalomaan als Welles op wie hij trouwens lijkt, geeft zichzelf hier ook gemakshalve de hoofdrol als Luca Albanese, mafioso.

Merkwaardige figuur die Manera ( die jullie ook kennen van de in Holland op verknipte VHS uitgebrachte italocrime il cappotto di legno...) : editing vond hij schijnbaar gay en wie niet alles in 1 take meteen perfect in beeld bracht was ongetwijfeld een prutser. Het resultaat van deze originele opvattingen is een soort raw footage product van bijna TWEE UUR dat het werk lijkt te zijn van een psychoot met bijkomende epileptische aanvallen. Dit werk is volstrekt dement en bizar, meteen het beste wat je er over kunt zeggen.

We hebben hier een soort mix van giallo, italocrime en zelfs Damiani achtige Siciliaanse maatschappijkritische cinema, al die elementen echter sluiten volstrekt niet op elkaar aan. Het slot is wel het absolute toppunt en kan zich qua weirdness meten met zeg Carmelo Bene, zij het dan onbedoeld denk ik.

We beginnen op italocrime terrein met gememoreerde heist in Rome, na een zinloze introductie incl.VVV footage in Parijs. De heist loopt uit de hand, 1 van Albanese's companen- een would be filmster !- schiet iemand overhoop. Het stel- werkend in opdracht van Palermo- krijgt na te zijn ontsnapt aan de flikken opdracht een low profile te houden en duikt onder in een landhuis in de Abruzzen *.

Vanaf dan is het giallotime van het 10 little niggahz type : de booswichten worden 1 voor 1 geliquideerd door een- uiteraard- gloved killer, die reeds voor Fulci praat met een gek Donald Duck stemmetje . Quote " ik ga masturberen op je lijk en je daarna beschilderen als van Gogh of Rafael " ! Waar dat laatste op slaat ? Wel : de maniak schildert de smoelen van zijn slachtoffers wit. Wat de betekenis daarvan is ontgaat me tamelijk. Die kills zijn absoluut niet van Argento, Bava of Fulci niveau trouwens, eerder onbedoelde slapstick met als hoogtepunten die op de doofstomme bonne of de kale, zwakzinnige conciërge. Of misschien was de "afgrond " nog hilarischer.

Je moet het zien om te geloven allemaal, ik zei dat dit een soort pure raw footage film is. Of wilde Manera bioscoopbezoekers echt tracteren op e.g. het Siciliaanse liedje + videoclip, of het VVV spotje van de Abruzzen ? Ik weiger te geloven dat er ook maar 1 shot is weggecoupeerd, helaas want in feite was alles rijp voor een schaar. Totaal inept filmmaking, imho.

Ook de score was bizar te noemen, wat tevens geldt voor de cast : ongetwijfeld de lelijkste uit de giallogeschiedenis met Manera zelf in 654678 close ups in beeld. Alleen Maleeva was nog te doen. Wel een verplichte lesbosequentie, maar ze hielden hun kleren aan...wel symptomatisch voor deze niet "net - niet " maar totaal- niet prul.

Dit is duidelijk slechts voer voor Z- so bad it's ludicrous cinema buffs dan wel so weird it must be great cinema tifosi. Dan nog is het triest dat die nietszeggende blurb op IMDB schijnbaar als "useful"wordt beschouwd.

Kan allemaal worden bekeken dankzij de SAT rip met fansubs, die duurt zoals ik al zei- bijna- 2 uur en is van niet beste kwaliteit.

*: quote : we zijn in de Abruzzen, geen flic kan ons hier vinden !