La Morte sull'Alta Collina (1969)

Ér bestaan er veel van : spaghetti komedies...een etiket dat ik hier wel degelijk op zou plakken, even ter verduidelijking. Al zullen de liefhebbers reeds op de hoogte zijn van dit treurige feit. Hoewel pre- Trinita zou je zweren dat dit post- Trinita is, want het betreft ook een buddy komedie. Edoch : de rolverdeling hier is die van het ouwe rot ( Davila ) versus broekie- Lawrence nog maar eens in een dergelijke rol- type. Normaliter is deze rolverdeling typisch voor wat relatief serieuzere spaghetti's alla PQDIP of'IGDI, en speelt als in laatstgenoemde wraak doorgaans een rol. Hier absoluut niet.
Dat het hier een halve klucht betreft leren we practisch meteen als we de bandolero's voor het eerst in actie zien wanneer ze een carriage begeleid door de US cavalry overvallen, deze clowns worden geleid door niemand minder dan ...Tano Cimarosa, dan weet je het verder wel.
Het wordt er niet serieuzer op als Cimarosa zijn mannen per stripverhaal uitlegt wat ze moeten doen bij de komende bankoverval, die verstierd zal worden door de 2 helden. Daarvan is Lawrence ook al komisch geintroduceerd : deze zoon van de bijbelvaste gristen mr. Vanderbilt en broer van Carroll zien we voor het eerst in actie aan de biljarttafel van de saloon, eindigend in een brawl met Nello Pazzafini, scène die later nog eens wordt gedupliceerd met grotere rolbezetting.
Davila zorgt voor de marginaal serieuzere noot en naar het zich eerst laat aanzien voor de typische spaghetti ambiguiteit, maar we voelen nattigheid wanneer die Davila opeens optreedt als het geweten van Lawrence...en verdomd : hij blijkt een US marshal incognito te zijn !
De film sleept zich vervolgens van de ene standaardgenresituatie naar de andere, zonder ook maar ergens memorabel te worden. De body count is bescheiden, weinig shoot outs en vooral veel jolijt met de klungelige chicano's. Lawrence doet zijn gebruikelijke ding, Davila is volslagen expressieloos, Gradoli als bad guy Braddock maakt een weinig bedreigende indruk, Cimarosa een totaal schertsfiguur. De onvermijdelijke Brana komt ook nog langs als corrupte cavalry officier.
Allemaal niet best dus, de liefhebbers zullen- hun smaak kennende- hier ook niet van kapot zijn geweest. Hap slik weg materiaal. Wel hebben we gelukkig een setting in Almeria, dus wat dat betreft is de spaghettifeel weer aanwezig. Het belang van die vaste decors kan moeilijk overschat worden en is hier waarschijnlijk de enige reden waarom je de film kunt uitzitten.
Cerchio was een tamelijke nobody, en doet hier ook niets teveel.
Score van Bacalov versterkt nog de kluchtigheid, een Bacalov trouwens die jullie ook kennen van DJAAN-GOOOO....
Een fatsoenlijke DVD is er niet, wel heel veel prullen.