Perfidia (2014)

Twee tieners in een bos. het meisje rent weg, de jongen volgt en wordt tegengehouden door een onheilspellende figuur. Jaren later gaan Rubén en Laura naar een hut in de buurt van hetzelfde bos. Ze zijn oude geliefde die uit elkaar zijn gedreven. Er gebeuren rare dingen buiten de hut …een verhaal over een plaatselijke sekte die omkwamen bij een brand.... best een ​​interessant plot. Helaas liep de introductie van personages niet zo goed. En ook al was de film maar kort met zijn lengte van 73 minuten, lag het tempo van deze film erg laag. Het kostte me verder de rest van de film om erachter te komen dat Laura niet het meisje van het begin was. De film is goed geregisseerd, op dat vlak was ook zeker geen slechte film. Er waren geen speciale effecten, er was maar een klein beetje spanning en op een gegeven moment is er plotsklap een beetje naakt. Uiteindelijk viel de film tegen en leek het meer een relaas over een slechte vakantie in een hut.

Ik schreef het al eerder, als ik weer eens aan een Zuid-Amerikaanse film ga beginnen, dan valt hij meestal tegen. Zo ook deze, horror van Chileense bodem. Op papier lijkt de plot best aardig, een 'cabin in the woods' biedt altijd mogelijkheden. Al is het uitgangspunt wat vreemd, twee ex-geliefden die een paar dagen in een afgelegen boshut gaan bivakkeren. Wat ze daar met elkaar doen krijgen we niet echt te zien. Althans, ik heb het niet gezien. Al is die Catherine Mazoyer in haar dunne hempje best sexy.

Het stel wordt lastiggevallen door een groep bosgeesten van een vroegere sekte, die het tweetal wil inlijven. Dat wordt dus een hoop enge geluiden en veel heen en weer geren in dat ondoordringbare bos om uit hun handen te blijven. Veel verhaal zit er verder niet in. De twee hoofdpersonen worden ook niet echt uitgelicht. Bij vlagen vond ik het een beetje spannend, vandaar een halfje meer dan het gemiddelde. Ook de klassieke score kon me wel bekoren.