Bee Gees: In Our Own Time (2010)

Vieze disco.

Opzienbarend is dat de Bee Gees duidelijk aangeven dat ze door goed te copycatten beter wilden zijn dan hun helden. Iets wat met vlag en wimpel is gelukt door een aantal evergreens te schrijven, maar vooral muzikaal geslaagd is wanneer ze met behulp van de legendarische soulproducer Arif Mardin disco uitvinden. Zoals Barry Gibb uitlegt: ‘Disco is een vies woord, behalve als je het hebt uitgevonden’.

Eigenlijk blijkt de tragische levensloop van de vier broers, waarvan er nog maar twee in leven zijn, vooral gekenmerkt te worden door die geniale soundtrack voor Saturday Night Fever. Deze documentaire bevat vooral openhartige interviews met drie van de broers en een behoorlijk compleet beeld van de muzikale legende. Over het privéleven van de mannen komt de kijker eigenlijk weinig tot niets te weten.

Zeer goed.

ik ben niet een fan van ze maar ik vind hun muziek wel goed...

Maar deze documentaire zit echt heel goed in elkaar ik heb me geen moment verveelt.

het is gewoon interessant om een kijkje te nemen in de keuken van de Bee Gees

met als hoogte punten een heuze Jumbo jet! en Saturday night fever!

Bee Gees, een groep die ik ken van op zich wel leuke r&b ballades in de 60's, hun discotijdperk in de 70's en het schrijven voor andere artiesten. Ik ben niet meteen fan, maar het is nu eenmaal een naam in de muziekwereld waar je niet omheen kan. Dus toch benieuwd naar hun verhaal. De documentaire toont een groep die door andere artiesten na te doen, zo zelf hun hits maakten. Bee Gees waren duidelijke goeie songwriters, maar qua stijl keken ze altijd naar een ander. Daarom dat de 60's nummers wel gekend zijn, maar niet in veel toplijstjes terecht zullen komen. Met de disco wilden ze de zwarte muziek spelen. Waren zij pionier? Nee, maar door een mix van verschillende elementen werden ze wel commercieel de touwtrekkers in het genre.

Deze documentaire draait enkel rond de muziek en beperkt zich ook met interviews van de drie Bee Gees en muzikale fragmenten. Daardoor krijg je van de artiest een zeer goed beeld. Persoonlijke verhalen (op een enkele ding na misschien) kom je niet te horen. En omdat het enkel over the Bee Gees ging, horen we ook niets over de jongste broer Andy Gibb, nochtans ook een zanger.

Wat mij opviel is dat deze film uit 2010 komt, en er toch de melding werd gemaakt dat Robin Gibb in 2012 overleed. Werd blijkbaar nadien door de BBC nog aangepast.