El Hombre de los Hongos (1976)

Nog geen stemmen voor een paddo film met....Ricardo Tubbs ? . Je zou denken dat paddo-cinema bloeiend zou zijn in Mexico, maar voorzover ik weet is Jodorowsky daar een eenzame figuur gebleven, helaas.

Bovendien blijkt het hier geen spiegedeliese trip te betreffen, maar wederom een allegorisch drama van Gavaldon met telenovela trekjes, gebaseerd op een roman van Galindo. Doet qua rassenthematiek natuurljk ook wel wat aan la joven van Bunuel denken.

Geset in prov. Veracruz - de tropen dus- en in de koloniale tijd, tegen 1800. Marsillach vindt op jacht een mulatje , en neemt hem mee naar huis als een cadeautje voor zijn dochter. Hij is niet de enige zwarte in de huiscollectie: de allegorische zwarte panter Toy is er ook nog...

Na een flashforward is het ventje- Gaspar gedoopt, haha- getransformeerd tot P.M. Thomas, die voor zijn gay fanbase in zijn blote reet ronddartelt met Mozarowsky , maar u begrijpt dat zijn verblijf tussen boze blanke boeven en krolse creoolse katten wel moet uitlopen op rampspoed....die hierboven trouwens al practisch integraal is geschetst.

Die paddo's dan: het landgoed van Marsillach is gezegend met deze delicatessen die hier bedoeld zijn om te worden opgegeten voor puur gastronomische doeleinden, er bevinden zich tussen de delicatessen echter ook vergiftige exemplaren die met mate geconsumeerd tot hemelse visioenen leiden, bij overconsumptie echter tot een gruwelijke dood. De brave Marsillach laat de dingen daarom voorproeven door slaven en paupers.

Er zit echter slechts 1 spiegedeliese sequentie in de hele film, en die stelt visueel weinig voor. Het slot was - hoewel lomp- onvergetelijker.

Behalve door wat telenovela gedoe op inhoudelijk vlak wordt deze film echter de nek omgedraaid door de soft focus fotografie die David Hamilton- esk aandoet, werkeljk niet om aan te zien. Kitsch lijkt me wel het goede woord. De muziek draagt daar nog aan bij.

Is uit op DVD met Engelse onderschriften.

In het kader van nutteloze en niet bepaald grappige informatie: Mozarowsky pleegde na nog wat pulpfilms te hebben gedraaid nog geen jaar hierna zelfmoord. Ze was bijna 19.