Donor Unknown (2010)

Een zoektocht die in de toekomst vol kunstmatige inseminaties wellicht vaak zal gaan voorkomen.

Maar... who cares hoeveel concepties en daarmee kinderen Donor 150, alias Jeffrey, veroorzaakt heeft? Geen kunst, je kwakje inleveren bij het lab (de docu had daarom 5 minuten kunnen duren).

Het vaderschap is pas een kunst!

Dat gedeelte van het onderwerp in de docu interesseert mij dus in wezen geen zier. De andere zijde, de (reeds volwassen) kinderen die hun afstamming willen kennen, is begrijpelijk en kwam al vele malen in docu's aan bod. Niets nieuws onder de zon dus.

De kwaliteit van de docu is prima. Het betreft beelden van mensen die hun donorvader bezoeken + registratie van gesprekken onderling en alle emoties die daarbij komen kijken.

Voor mij niet zo interessant hoe mensen de behoefte aan een vaderfiguur (de wildvreemde man die nooit eerder in hun leven was) perse willen invullen (door de wildvreemde man a la minute in hun hart te sluiten). Tja, als ze maar gelukkig zijn.

Verhaal over een man die zijn sperma veel heeft gedoneerd omdat hij er nou eenmaal geld voor kreeg. Daar zijn veel kinderen uit geboren die op enig moment wel behoefte hebben om hem te leren kennen. Blijkbaar is die bloedband heel sterk. (geen ervaring mee verder) Wat je eigenlijk ziet is een man die graag alleen is en dan ineens kinderen op de stoep heeft staan. Ach ja, iedereen moet het eigenlijk ook maar zelf weten. Ik denk dat ik daar niet zoveel behoefte aan zou hebben, omdat volgens mij de mensen in je leven die voor je zorgen en je liefhebben meer ouders zijn dan een bloedband.