Looking for Colonel Parker (1999)

Verzwegen verleden.

Nadat in 1999 de documentaire voor het eerst werd uitgezonden in 'Het Uur van de Wolf', was het wachten op de grote schare fans. Pas in 2008 beleefde de DVD zijn première en het zal Meijers geen windeieren hebben gelegd. Een documentaire over de meest beruchte en mysterieuze manager ter wereld. En tevens de meest succesvolle, namelijk die van Elvis Presley. Helemaal geen Amerikaanse kolonel, maar gewoon de Nederlandse Dries.

Meijers begint na een laf beginnetje vooral met simpelweg contact zoeken met de hoofdpersonen. Ook hij weet dat dankzij alle mystiek slechts een stem aan de telefoon al wonderen doet. Met name voor de fans. Want hoe klein het tipje van de sluier ook wordt opgelicht, ze komen waarschijnlijk nooit veel meer te weten over het verzwegen verleden van de man achter het zelf gecreëerde masker.

Zeer goed.

Ik heb me nooit zo in Presley verdiept, daar zijn muziek nooit zo my cup of tea is geweest. Toch ken ik "het icoon" natuurlijk wel. Er zijn in de Westerse wereld waarschijnlijk maar weinig mensen die niet van Presley gehoord hebben. Ik had dan ook nog nooit van Colonel Parker gehoord en wist al helemaal niet dat hij Nederlands was van origine.

Echt veel over de man komen we niet te weten. We krijgen een aantal mensen te zien die zakelijk bij hem betrokken waren of die voor de Elvis periode door hem gemanaged werden. De meningen over de man en zijn methodes zijn wat verdeeld, maar lijken vooral negatief te zijn. Een aantal van de personen die aan het woord kwamen leken wel jaloers te zijn op zijn succes en doen zijn succes af als een gelukstreffer. Daarnaast lijken een aantal mensen hem er indirect van te beschuldigen dat hij Presley teveel gepusht zou hebben.

De "waarheid" heeft de man waarschijnlijk meegenomen in het graf, want wat in het laatste stuk van de docu goed naar voren komt is dat hij flink zijn best deed om off-radar te blijven. De opmerking over dat hij zelfs het (Amerikaanse) gerecht wist te omzeilen door aan te geven dat hij feitelijk geen identiteit meer had deed mijn wenkbrauwen fronsen.

Interessant om een klein tipje van de sluier te krijgen, maar echt veel weet deze documentaire eigenlijk niet te vertellen.