Schwarze Panther (1966)

Tegenvallende DDR circusfilm

De jonge Martina Carvelli moet van haar vader meewerken in zijn zgn. "hangpèrche"act, een luchtnummer in de nok van de circustent.

Zij voelt daar echter helemaal niks voor, en is bovendien niet duizel-vrij.

Vooral de slot-trick van de act, de zgn. "Aldon-Wirbel", waarbij zij door haar vader in duizelingwekkende vaart rondgedraaid wordt is voor haar een nachtmerrie.

Martina wil dan ook niets liever dan stoppen met de samenwerking, en wel zo snel mogelijk.

Haar vader weet een invalster te vinden, en laat zijn dochter "voorlopig" met rust.

e.e.a. Zorgt voor behoorlijk wat wrijving tussen vader en dochter, en ook andere circusmedewerkers kunnen niet al teveel begrip voor Martina opbrengen.

De circusdirecteur laat haar echter de keuze om een andere act op poten te zetten, of in een andere functie bij het circus te blijven werken.

Voor Martina is al heel snel duidelijk dat haar voorliefde bij de circusdieren ligt.

Wanneer dan ook nog 10 zwarte panters bij het circus arriveren, waarmee de roofdierentrainer Paul en dompteur Dittrich een nieuw nummer opbouwen, is voor haar de keuze gemaakt.

Met die dieren wil ook zij werken, al ziet niemand buiten haar dat zitten.

Dat zij talent heeft in de omgang met die dieren blijkt al snel.

Toch loopt niet alles zoals zij graag zou willen.

Na wat verwikkelingen in het verhaal volgt een wel zeer abrupt einde van de film.

Ik zat er wat perplex naar te kijken eerlijk gezegd.

Verder valt nog op te merken dat de film te traag verloopt, vooral door de vele circusacts die uitvoerig in beeld worden gebracht.

Nu ben ik zelf wel circusliefhebber, maar in deze film passen dergelijk lange acts niet echt.

Het verhaal heeft eronder te lijden.

Het heeft soms wat van een publiciteitsfilm voor het Oost-Duitse staatscircus, waarbij alles dat men destijds te bieden had uit de kast werd getrokken.

Het kon niet op, een 12-man sterk circusorkest, een balletgroep van als ik het goed heb geteld 16 danseressen (toe maar, het kost allemaal niks) en kwaliteits circusacts.

Eerlijkheidshalve dien ik hier aan toe te voegen dat dit allemaal destijds inderdaad mogelijk was in de DDR.

Circus was daar cultuur en stond in hoog aanzien.

De staat dokte daarvoor hopen geld en de artiesten hadden de rang van ambtenaar en genoten talrijke privileges.

Dat was in de meeste Oostbloklanden het geval.

Ook nu nog hoor ik oud DDR en Sovjet artiesten vaak klagen over hoe goed zij het vroeger toch hadden, voor de val van het regime in de DDR.

Een compliment voor actrice Angelika Waller en acteurs Helmuth Schreiber en Horst Kube, die tijdens de opnames veel risico liepen in de roofdierenkooi tussen de onberekenbare panters.

Onvermeld mogen ook Hanno en Marcella Coldham niet blijven, de échte dierentrainers, die de acteurs terzijde stonden.

Beiden heb ik vroeger ooit nog live aan het werk gezien in circussen, en het waren toppers in hun vak.

Valt nog te zeggen dat het oorspronkelijke verhaal dat de schrijver destijds voorlegde verboden werd door de verantwoordelijke staatsambtenaren.

Pas na een aantal herziene scripts kreeg men toestemming tot verfilming.

Ik zou nu wel eens graag willen weten hoe dat oorspronkelijke verhaal eruit heeft gezien

(nipt) 3*