Dort in der Wachau (1957)

De Wachau is een toeristische regio in Neder-Oostenrijk, op zo'n 80 km ten westen van Wenen. (uit Wikipedia)

De film staat ook bekend als Donau-Mädel (van IMDb)

Jammer dat deze film nu net weer met rottige beeldkwaliteit te zien is. De film is eigenlijk ook niet al te veel soeps. Hier en daar wel grappig. Het kan er mee door, wel mooi opgenomen en wordt dan toch ook vooral gered door de mooie plaatjes tussendoor van o.a. de natuur en de Donau. Al is dat wel vaker het geval bij Heimatachtige films van destijds. 3.0

Een zeer lang bericht al is dit vooral voor de volgende keer, wat bij wijze van spreken vanwege de mooie opnamen bijvoorbeeld volgende week al zou kunnen zijn en dat ik me dan daar meer op kan concentreren i.p.v. de al te overdreven combinatie van de diverse verhaallijnen.

Gelukkig is de beeldkwaliteit van de dvd goed en vergeleken met de 2 Vico Torriani-films die ik eergisteren heb gekeken zelfs zeer goed alleen jammer dat er hier ook geen ondertiteling bij is want dat is nu voor het verhaal eigenlijk wel nodig. Bovendien spelen in deze Duitse film ook Oostenrijkse acteurs mee en die zijn wat lastiger te verstaan. Gekocht bij Amazon als aparte dvd maar kan ook als onderdeel van een complete Heimatfilm-box gekocht worden, dan heb je wel ook de wat serieuzere/Lederhose-varianten van dit genre erbij.

Zulke films hadden ze in Nederland ook kunnen maken maar ja hand op de knip gebeurt er niks. Toen Haanstra begon met Fanfare waren de Duitsers/Oostenrijkers allang bezig met dit soort films en dan ook nog in kleur. Je hoeft alleen maar de drie beroemde Sissi-films te noemen.

Eigenlijk verkapte reclame voor de Donau cruiseschepen. Maar dat is Fanfare (Giethoorn) en De Zaak M.P. (Brussel) ook. En deze is zoals vaak het geval ook nog in kleur. Hoewel het een Heimat film is het wel degelijk ook een Schlagerfilm. Heel veel speelt zich af op en rondom het cruiseschip met schitterende opnamen (richting eind wordt de schoorsteen zelfs naar beneden gebogen en zien we dit van bovenaf hoe het schip de sluizen invaart). Daarnaast eveneens schitterende voorjaarsopnamen van diverse watervogels zoals eenden, ganzen, ooievaars en lepelaars als ook opnamen van herten en wilde zwijnen. Maar toch ook een scène van een voorbij razende stoomtrein en de brandweer die een huis aan het blussen is. Een soort oude Railway aflevering maar dan met acteurs erbij. Kundig geschoten al deze opnamen. Verder muziekgedeelten rock and roll gecombineerde jazzy opnamen en toepasselijke dansen daarbij, Schlagerzang van o.a. Cornel Trio. In die tijd was de etiquette nog hoffelijk wat eveneens een nostalgische terugblik biedt naar het Duitsland van toen.

De toestanden met relaties en de prachtige opnamen wisselen elkaar doorlopend af. Boy Gobert, de fotograaf, is zoals vaker weer al te kluchtig terwijl Albert Mol juist weer erg grappig is. Maar zie daar het verschil tussen Nederlandse en Duitse humor. Verder is het gewoon een allegaartje om de mensen destijds in de bioscoop weer anderhalf uur te vermaken. Al zijn de dvd reviews bij Amazon van dit soort films toch vaak ook zeer lovend.
De eerste twintig minuten zijn vrij saai, waarin één van de bemanningsleden een meisje ontmoet en de kapitein weer de hort op is gegaan. En richting eind gaan ze wat te kluchtig doen. Maar eenmaal de trossen losgegooid toch een onderhoudende film met hier en daar wat leuke grapjes. Het jongetje dat in het water valt en vervolgens zij die haar relatie met haar "eigen vader" in duigen ziet vallen zorgen dan weer voor wat dramatiek, voor mij niet nodig maar hoort er natuurlijk bij in dit soort films.

Vrouwelijke steward is verloofd met kapitein maar trouwen wil ze niet dat past niet bij het werk op het schip. Hij is ontrouw en wordt verliefd op 1 van de passagiers, die blijkt zijn stiefdochter, hier komt ze achter als een jongetje die voor wat onrust zorgt vervolgens in het water valt maar gered wordt door de kapitein. Hij is per ongeluk op de boot gezet door een fotograaf die net van boord is gegaan. En deze gaat met de bezorgde moeder achter de boot aan maar dat wordt dan ook een soort vriendschap en blijkt de kok de echte kapitein en vader van de jongen te zijn.


Dat niet veel soeps komt eigenlijk door het gerommel met die relaties maar al die andere zaken heimat, muziek en het vakantiegevoel die deze film biedt maken de dvd de moeite waard. En aangezien de 2 Haanstra-films ook in mijn favorietenlijst staan mag deze er ook in.