Tragica Notte (1942)

Er bestonden er veel van in die tijd : rurale melodrama's draaiend om een liefdesdriehoek en vendetta's...waarbij de censor er in die fasjistiese tijden wel voor zorgde dat het allemaal strikt binnen de ideologische lijnen bleef, en neo- realistische aanzetten niet werden aangemoedigd.

Niet de enige film van dit type ook van Mario Soldati, zij het dat zijn producten steeds flauwer zouden worden. Zelf niet tevreden daarover gaf hij vrij vroeg de brui aan zijn regisseurswerkzaamheden, ook over deze film toonde hij zich achteraf weinig gelukkig, beweerde dat het scenario te zwak was en vooral ontrouw aan de roman van Cinelli waarop hij is gebaseerd. Ik ken het boek niet, kan daar dus niet over oordelen.

We lay our scene in de treurige Maremmen, en itt. toen gebruikelijk zien we ook beelden daarvan, we zien trouwens sowieso heel veel plein air footage en ook wat authentieke straatbeelden van een heeeel rustig Florence, niet evident voor die tijd. Opvallendst echter waren de talloze nachtscènes, pre noir bijna in zijn pogingen om een sfeer van eenzaamheid en angst op te roepen. Dit is wel degelijk een film met auteuristische trekjes inclusief pogingen tot neo- realisme en psychologische diepgang.

Wat echter niet verhindert dat de film- door schuld van de makers of door de censuur, laten we zeggen beide- wat te veel blijft steken in de overgekende melodrama/ banditesco schema's, met Cecchi ( die jullie kennen uit la maschera del demonio...) als de nobele bandiet- of nou ja, stroper- en Ninchi als de rancuneuze bad guy. Deze 2 zijn goed op dreef, iets minder al Duranti als de al dan niet vrijwillige femme fatale dan wel damsell in distress- ook hier echter blijft alles regimeconform- en vooral Rimoldi als graafje Paolo, die het al dan niet zou doen met Cecchi's lief Durante. Het probleem van deze figuur is dat hij heel erg duidelijk moest voldoen aan de eisen van de censor: weliswaar een graaf en grootgrondbezitter, maar natuurlijk geen uitbuiter, integendeel: " hij is 1 van ons" zegt Cecchi, en later in de film zien we landarbeiders vrolijk liedjes zingend zwoegen voor hun heer...

Enfin, deze lang vergeten film is gerestaureerd en op DVD uitgebracht door Cristaldi, maar een herontdekte klassieker zie ik er ook weer niet in, al is ie op zich niet slecht.