El Torero (1954)

Er bestonden er veel van toen : corridafilms...uiteraard vooral in Spanje waar het een populair genre was, het merendeel van deze producties heeft nooit het verre buitenland bereikt om meerdere redenen, en dankzij de huilie huilie och wat zielig tijdsgeest wordt het er ongetwijfeld niet beter op.

Niet alleen het stierenvechten toen een populair thema, ook de Spanje vs het goddeloze (noord) westen motief toen erg populair. Niets lag meer voor de hand dan die 2 te combineren, gebeurde dan ook in deze vergeten film. Vergeten ondanks de aanwezigheid van Darrieux- nog erg actief op haar 96e- die hier trouwens volstrekt miscast is.

Bedenker van dit alles was ene Bedoya, een fasjisties schrijver en totaal vergeten, wat ook geldt voor regisseur Wheeler die niet veel FF films zou maken. Voor de camera de gekende gezichten van Darrieux en Maurice Ronet ( die jullie ook kennen als homo uit lefeu follet...toch ? whatever ) die trouwens- waarom weet ik niet precies- in veel Spaanse films opdraafde in die tijd tot in de sixties door. Hij blijkt echter slechts de antagonist te zijn daar waar de protagonist de hier en nu volstrekt ongekende "echte "torero PM Vazquez is, in zijn tweede en laatste film . Acteren kon hij allicht niet, stieren mollen wel.

Verder inhoudelijk pure triviaalcinema met een zoals gezegd miscaste Darrieux, die hier 22 zou moeten zijn en de love interest van zowel Vazquez als Ronet, beiden jonger dan Darrieux dacht ik. Hoewel het verhaal voor zich zou moeten spreken is er ook nog een volstrekt overbodige voice- over toegevoegd die ons vertelt wat een kind al kan zien...en de strekking van de film aan het eind nog eens herhaalt na deze in het begin al te hebben opgelepeld. Niet de enige onhandigheid van deze film waarin we worden vergast op de wellicht koddigste sterfaankondigingsscène uit de hele cinemageschiedenis. En waarom sprak die Darrieux in haar wellicht slechtste rol ooit geen woord Spaans terwijl ze zgn. in Madrid ging werken als secretaresse van een Spanjool ? We zullen het nooit weten.

Voor dierenvriendjes niet meteen geschikt filmvoer, er worden aardig wat stieren gespiest maar gelukkig ook enkele torero's in uitgebreide corridasequenties, zeker de laatste. Ook VVV spotjes intermezzi ontbreken niet, en werden in Eastmancolor vastgelegd door de gekende fotograaf Agostini, die beelden mogen er zijn en zorgen ervoor dat deze volstrekt irrelevante film nog enigszins te pruimen is.

Score- goed- van de gekende Cloerec.