Agua Fria de Mar (2010)

Een film die rondom een intense verveling aan het strand het verhaal wil vertellen van twee mensen die op zoek zijn naar begrip en eigenheid. Althans dat laatste zei de regisseuse een dag later in een vraaggesprek. Dat ze op de vraag waar we die zoektocht in terug kunnen zien bij het oudste hoofdpersonage als antwoord gaf dat die niet getoond werd omdat ze niks vond en niet wist waar te zoeken, zegt al voldoende over de inhoud van de film. In Agua Fria de Mar gebeurt relatief angstvallig weinig in een behoorlijke tijd, en daarbij weten de soms mooie shots helaas geen weerstand te bieden aan de enorme verveling die deze film bij de kijker teweeg brengt. Nee, Agua Fria de Mar is geen aanrader.

Agua Fri de Mar was voor mij één van dé films van het festival. Zag hem vanochtend voor de tweede keer en hij werd stukken beter.

Voor mij werkte het juist geweldig dat de twee hoofdpersonen -de vrouw en het meisje- ontzettend veel op elkaar lijken en door een toevallige ontmoeting voor elkaars ontwikkeling zorgen. En in de film doet het er helemaal niet toe wat er nou precies aan de hand is; door het gedrag van beide personages wordt een gevoel gecreëerd dat voor veel mensen universeel zal zijn. "Het niet weten", zoals door de vrouw in een gesprek met haar vriend uitgesproken wordt.

En een film over verveling heb ik niet gezien; eerder een film over het zoeken naar contact, het niet weten wat te doen en het gebrek aan begrip en communicatie. Als enige de terechte Tiger winnaar...

4,5*

Film gaat nergens naar toe en kabbelt maar voort , het gaat totaal nergens over...

Ik ben het met Stinissen eens: prachtige opnames van een ongerepte natuur, maar de film heeft absoluut niets te zeggen en hoe krijgt de regisseur het voor elkaar: bovendien zo onduidelijk als wat.

ik snap hem niet, misschien dat er ergens een onderliggende betekenis is zoals boven is aangegeven, maar dan had ik eerst het verhaal van gotti moeten lezen.

80 minuten is maar kort, de film eindigt abrupt, zonder einde, misschien maar goed ook.

Mooie kleine film. Over een kleine herkenning die grotendeels onuitgespoken blijft. Erg fraaie scenes in het donker bij het strand, met name in het begin. Zo goed blijft het helaas niet, maar dit blijft een fijne film.

En een film uit Costa Rica had ik geloof ik ook nog nooit gezien.

3.5*

De film gaat eigenlijk helemaal nergens over, maar hij kijkt toch lekker weg. Het gaat over een klein meisje dat met haar familie aan het strand woont en daar wat ongelukkig overkomt. En er is een jong stel, waarbij de relatie ook niet helemaal soepel loopt. De man is daar om naar een familielandgoed te kijken. Als het vuurwerk komt omdat het nieuwjaar is, is de film afgelopen.

Tja, waar gaat het eigenlijk over??? Gewoon oersaai en vervelend om naar te kijken. Niet mijn ding.

Een strandgebied aan de kust van Costa Rica vormt in Agua fría de mar het nachtelijke decor van een onwaarschijnlijke ontmoeting. Twee jongvolwassen geliefden zijn op zoek naar een vakantieonderkomen als de koplampen van hun auto een zevenjarig meisje beschijnen. Het meisje vertelt dat ze niet zonder reden bij haar oom en tante is weggelopen.

Het heftige verhaal van Karina (Montserrat Fernández) maakt iets los bij Mariana (Lil Quesada Moúa), die tijdens de dagen die volgen een steeds sterkere neiging voelt om de verblijfplaats van het (wel weer huiswaarts gekeerde) kind op te zoeken. De sfeer is gespannen en onder de oppervlakte lijkt er van alles te broeien, maar wie een snerpende psychologische thriller verwacht, komt toch bedrogen uit.

lees de volledige recensie

Te zien via IFFR Unleashed.