Lucrèce Borgia (1935)

Tamelijk absurde biopic van Gance die door de toevoeger blijkbaar in een versie van 138 minuten is bekeken, terwijl de rest van de mensheid het met 93 minuten moet doen. Overigens best mogelijk en zelfs waarschijnlijk dat Gance iets veel groters in gedachten had, but we'll never know. Afgaande op de warrigheid van de intriges was het productieproces nogal een rommeltje, .

De titel is trouwens wat misleidend, want de eigenlijke protagonist is hier broerlief Cesare, terwijl ook papa Paus vaker in beeld lijkt te zijn dan de heldin. Eigenlijk ontmythologiseert Gance haar een beetje, want we krijgen geen beruchte gifmengster te zien maar een trutje dat alleen maar geinteresseerd is in een leuk vriendje. Waarom Gance dan weer van Cesare-een keurige zij het wat achterbakse intellectueel volgens de historici- een zwakbegaafde neanderthaler heeft gemaakt die Machiavelli nodig heeft als hersenschors, weet ik niet.

Cinematografisch lijkt Gance zich meer te interesseren in het imponeren van de kijkers via wat zouteloze orgie en misdaadscènes, met als hoogtepunt de befaamde FFN- of eigenlijk zijdelings naakt- scène van Feuillière, iets waarvan men zelfs in het goddeloze Parijs schande sprak.

Het meest interessant waren nog de eerste minuten in stomme film stijl.

Overigens speelt Antonin Artaud hier ook nog mee als- hoe verrassend- Savonarola die dan een tegenwicht zou moeten zijn voor de verdorven Borgia's, maar echt overtuigen doet hij niet.