Enamorada (1946)

Een klassieker,vertelt ons de poster.Wederom een Fernandez-Figueroa-Almendariz-Felix samenwerking,die we zouden kunnen omschrijven als een eerbetoon aan Sternberg.Dus een campy,exuberant melodrama met exotische,overdadige locaties die ook als zodanig worden voorgesteld(waarmee ik bedoel dat de film bedoelt lijkt te zijn voor buitenlandse consumptie,er is ook een door F. zelf gemaakte remake uit Hollywood getiteld "the torch").

Het verhaal is dus volslagen over the top,wat vooral geldt voor de performance van Felix bij wie vergeleken Liz Taylor in TTOTS het toppunt van flegma is.

Fernandez weet echter toch nog wat van zijn maatschapprelijke preoccupaties in de film te leggen ,wat zich vooral manifesteert in de gesprekken tussen de priester en de generaal,waarbij her erop lijkt dat de regisseur het katholicisme toch ziet als minstens een onderdeel van de nationale identiteit.

Hoogtepunt van de film is dan ook een uitgebreide sequentie met tracking shots van een somptueuze,barokke kerk terwijl de priester het Ave Maria van Schubert zingt en daarbij weent.

Om terug te komen op Sternberg:vergelijk het slot hier eens met dat van Morocco.

p.s.:die Fernandez kennen velen waarschijnlijk beter als the bad guy uit TWB en BMTHOAG van Peckinpah.

Beetje vreemde mix van historisch drama en kluchtige romance. De acteurs zijn goed, en Maria Félix had zeker een vurige uitstraling, maar het verhaal ging te veel langs me heen- de liefde was ook wel erg schooljongensachtig. De kluchtige elementen waren bovendien echt te slecht, die vuurwerkbom, dat gedoe bij de deur, het leek soms wel alsof ik een flauwe slapstick aan het kijken was. De muzikale intermezzo's waren het beste, het al door pippo genoemde Ave Maria maar ook (vooral) de mariachi's met de serenade. De vergelijking met Morocco begrijp ik wel gezien het einde maar vind het verder niet echt vergelijkbare films, Enamorada verliest het toch wel op elk vlak.