Max (1994)

2 sterren omdat de film me toch vermaakt heeft. Een hoogstandje is het zeker niet, maar ik net goed voor een gezellige avond.

Het blijft toch een leuk filmpje, niet meer, maar ook niet minder.

Een leuke romantische vlaamse film.

Een geheel andere stijl dat we te zien krijgen.

Maar een liefde voor dans is altijd al mooi.

Jacques Vermeire was reeds enkele jaren komiek nummer 1 in de Vlaamse zalen en op televisie. Een film kon dus niet uitblijven en al was het commercieel wellicht geen flop, echt geslaagd was hij nu ook niet.

Een al te zwak scenario kon zelfs Jacques, met grimas en woord, niet volledig goedmaken.

Een oneigenlijk gedoe met flauwe humor.

Matig filmpje met een herkenbare Jacques Vermeire. Bij momenten wel iets teveel binnen de gekende rol van DDT. Leuk ook trouwens om enkele karakters van FC De Kampioenen terug te zien. En Urbanus! Zalige kwinkslag overigens "maar goed dat ik niet in een auto geboren ben, anders was ik garagist". Maar goed, het gaat hier over de film "Max" en die heeft wat mij bij betreft dus te weinig om het lijf...

Mad Max

Aah kerstavond, de perfecte gelegenheid om met een volgeladen maag onderuitgezakt naar één of andere familiefilm te kijken. Max was al een tijdje geleden nog eens op televisie gepasseerd, maar ik had speciaal de film opzij gehouden voor dit soort momenten en om het helemaal af te maken bleek dit zich dan ook nog eens rond dezelfde feestdagen af te spelen. Ik ben altijd wel in de mood voor een Vlaamse film, maar in mijn herinnering was dit geen al te denderende film dus was het even afwachten wat dit ging brengen.

Een toffe film blijkbaar. Freddy Coppens is geen grote naam in het Vlaamse regisseurslandschap en met uitzondering van Max heeft hij geen potten gebroken aangezien zijn andere langspeelfilm (Dilemma) compleet onbekend is. In ieder geval wel een volstrekt voorspelbare film die de vertrouwde paden volgt, maar best nog een aantal leuke situaties kent. De scène in dancing Carré is er daar zo eentje van en verder is vooral de confrontatie tussen Max en Harry nog wel een vermakelijk stukje. Coppens beseft ook dat hij dit niet nodeloos moet gaan rekken en breidt er redelijk snel en zonder al te veel poespas een einde aan. Het verbaast me vooral hoe dit na al die jaren nog overeind blijft staan. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik de film ouder had ingeschat dan 1994, maar je merkt dat dit eigenlijk vooral is gemaakt om in te spelen op het toenmalige succes van Jacques Vermeire en dan verwacht je eigenlijk dat dit bijna 25 jaar later wat ineen stuikt.

Het succes van Vermeire is ondertussen tanende, het startte helemaal wanneer hij 1998 van VRT naar VTM overstapte, maar hier doet hij toch hetgeen waar hij het beste in is. Zowat een underdog spelen die de nodige gekke bekken kan trekken en ondertussen altijd in de shit geraakt door zijn eigen stommiteiten, hoewel hij het goed bedoeld natuurlijk. Vermeire was in die jaren vooral bekend als DDT in F.C. De Kampioenen en laat één van die scenarioschrijvers (René Swartenbroekx) nu net het scenario voor Max hebben geschreven. Geen idee of het daar aan ligt, maar reken dus op veel acteurs uit die soap zoals Danni Heylen en Johny Voners die nooit echt het juk van Pascalleke of Xavier kwijt geraken. De altijd goede Luc Philips oogt af en toe ook een beetje geforceerd maar gelukkig is er nog een (in een film) debuterende Ianka Fleerackers en een jonge Mathias Sercu om samen met veel toffe bijrollen de boel te redden.

Verder nog flitsen van bijvoorbeeld Urbanus, altijd leuk, en zet de openingsscène met een stuk van de ploeg van Anderlecht (inclusief grote bazen zoals Constant Vandenstock) meteen de toon. Veel aandacht van de film gaat uit naar Vermeire maar ook Greet Rouffaer mag uiteraard niet vergeten worden. Ook zij was toen op het hoogst van haar populariteit met Wittekerke en deelt best nog wel een leuke chemie met Vermeire. Waarschijnlijk beoordeel ik dit te hoog, maar ik heb er in ieder geval een vermakelijke avond opzitten.

3.5*

Destijds een enorm succes geweest in de Vlaamse zalen en ook vandaag nog steeds in de top 10 van de meest bezochte films in de Vlaamse filmwereld. En nu ik hem vele jaren later opnieuw gezien heb, blijf ik hem ook erg vermakelijk vinden met een uitstekende sullige Jacques Vermeire. Jacques Vermeire was sowieso al erg populair in Vlaanderen met zijn vertolking als DDT in FC De Kampioenen en ook Greet Rouffaer was reeds gekend in de soapwereld door Wittekerke. Vele gekende gezichten trouwens in deze film en dat zorgt automatisch voor wat publiciteit. Ook Urbanus met een kleine performance overigens!

Maar Max is gewoon leuk om naar te kijken omwille van de stuntelige fratsen van Max en zijn geweldige oneliners: "Het is niet omdat je een fietspomp hebt, dat je in een cactusveld moet rijden" of "Het is niet omdat je een vliegenmepper hebt, dat je de ramen moet openzetten" ...

Max is pure nostalgie. Het verhaal stelt misschien niet zoveel voor, maar grappig blijft het zeker. Je hebt wel wat te doen met Max en je krijgt sympathie voor het personage. Dat is al heel veel en zeker voor een komedie. Allemaal erg voorspelbaar en met een kwinkslag om te eindigen met een happy end, maar dat is normaal voor zo'n productie.

Entertainende film, waarbij eigenlijk Urbanus de show steelt als Max hem tegenkomt terwijl Urbanus op pad is met zijn vrouw en zijn ezel. Verder is zijn tegenspeelster Rouffaer perfect in haar rol. Al met al gemoedelijk met de bekende clichés. Haalt nooit t niveau van bijv. Hector, doch kijken met een glimlach is ook plezant. Aardige oneliners. 2,7*